Beagle jest dosyć popularnym psem, który chętnie towarzyszy myśliwym. Jest zdrowy, odporny i bardzo wytrzymały. Uwielbia ruch i długie spacery. Psy tej rasy mogą być wspaniałymi towarzyszami dla całej rodziny. Warunkiem jest jednak szkolenie i odpowiednia socjalizacja. Bez nich beagle szybko zacznie sprawiać problemy. W jaki sposób postępować z tym psiakiem, aby ich uniknąć? Dowiedz się o nim więcej!

Beagle – opis rasy i wygląd

Beagle jest najmniejszym ogarem, którego na polowaniach wykorzystuje się przede wszystkim do łapania niewielkiej zwierzyny. Już na pierwszy rzut oka widać, że jest to pies myśliwski, którego wyróżniają jednak niewielkie rozmiary. Wysokość w kłębie u suczek wynosi około 33 centymetrów, a u samców jest to około 41 centymetrów. Przedstawiciele tej rasy ważą od 12 do 18 kilogramów, w zależności od płci i cech osobniczych. 

beagle-opis rasy

Jak wygląda beagle?

Silny grzbiet z szeroką klatką piersiową kończy się wysoko osadzonym szablastym ogonem. Uwagę przyciąga duża, ale proporcjonalna głowa osadzona na muskularnej i szerokiej szyi. Wiszące uszy pies ma nisko i są one zaokrąglone na końcach. Wizerunku dopełniają duże brązowe oczy w ciemnej oprawie. Możesz przekonać się, czy ten opis jest adekwatny i sprawdzić jak wygląda beagle. Zdjęcia wyszukasz w mgnieniu oka.

Zobacz też:
Gryfonik brukselski – sympatyczny piesek o niezapomnianym wyrazie pyszczka

Beagle i jego umaszczenie

Pies tej rasy charakteryzuje się bardzo krótką i przylegającą, ale gęstą sierścią. Najpopularniejsze umaszczenie to beagle tricolor – biały z płowym i czarnym podpalaniem. Wzorzec dopuszcza jednak niemal każde ubarwienie, które zwyczajowo występuje u psów myśliwskich – z wyłączeniem wątrobianego. Zgodne ze wzorcem będą szczeniaki:

  • biało-czarne;
  • biało-rude;
  • biało-złote;
  • cętkowane (mottle);
  • zajęcze (hare pied). 

Dwa ostatnie umaszczenia występują najrzadziej. W każdym konieczna jest biała końcówka ogona. 

Beagle – charakter

Psy rasy beagle są bardzo towarzyskie. Od zarania swoich dziejów polowały w sforze, dlatego uwielbiają towarzystwo swojej rodziny i nie najlepiej znoszą samotność. Bardzo chętnie spędzają czas w towarzystwie opiekuna, towarzysząc mu we wszelkich aktywnościach. Nie są może szalenie czułe, jednak nie odrzucają umiarkowanych pieszczot. 

Pies beagle a dzieci

Beagle dla dzieci nie będzie może psem idealnym, ale jeśli odpowiednio się o niego zadba i upilnuje, także młodsi domownicy go polubią.

Tak jak wszystkie psy myśliwskie, beagle uwielbiają ruch i chętnie biorą udział w różnych zabawach i długich spacerach. Duży temperament sprawia, że potrzebują zajęcia i dosyć szybko się nudzą. Trzeba je odpowiednio motywować i cały czas zapewniać nowe wyzwania. 

Beagle, czyli pies, którego musisz wyszkolić

Rasa podlega próbom pracy, dlatego beagle dobrze współpracuje z człowiekiem. Jako pies myśliwski ma jednak duży instynkt łowiecki i jest prawdziwym mistrzem ucieczek. W szkoleniu trzeba położyć duży nacisk na przywołanie. Tak jak w przypadku wszystkich ras łowieckich, nigdy nie możemy mieć stuprocentowej pewności, że beagle wróci na zawołanie. Dlatego na spacerach, szczególnie w lesie, powinien on chodzić na smyczy (najlepiej sprawdzi się długa linka). 

Beagle – wychowanie to podstawa

Beagle słynie z dosyć upartego charakteru. Do pracy musi być dobrze zmotywowany i powinien być wychowywany w sposób konsekwentny. Szczeniaka najlepiej zapisać na profesjonalne szkolenie u dobrego specjalisty. Ważna jest także socjalizacja psiaka. 

Zobacz też:
Portugalski pies dowodny – świetny pies rodzinny!

Beagle – długość życia i zdrowie

beagle-długość życia

Tak jak większość psów myśliwskich, które podlegają próbom pracy, beagle także jest zwierzęciem odpornym i stosunkowo zdrowym. Zazwyczaj w dobrym zdrowiu dożywa nawet szesnastego roku życia. 

Sporadycznie w rasie zdarzają się:

  • dysplazja stawów biodrowych;
  • problemy okulistyczne;
  • padaczka. 

Hodowlę warto wybierać rozsądnie i upewnić się, że zwierzęta miały wykonane wszystkie potrzebne badania genetyczne. 

Beagle pies – pielęgnacja

Pielęgnacja psa rasy beagle nie jest szczególnie trudnym zadaniem. Krótka dwuwarstwowa sierść ma dosyć gęsty podszerstek, który trzeba regularnie wyczesywać. W teorii beagle linieje dwa razy w roku – w okresie wiosennym oraz jesiennym. Praktyka jednak pokazuje, że psy tej rasy gubią sierść dosyć intensywnie przez cały rok.

Jak dbać o sierść psa beagle i jego dietę?

Włosy psów tej rasy są krótkie, ale ostre, dlatego wbijają się w dywany i tapicerowane meble. Regularne szczotkowanie zmniejsza ich ilość, jeśli jednak spodziewasz się, że z linieniem można sobie całkowicie poradzić, to w praktyce nie ma na to szans. 

Beagle to pies o bardzo dużym apetycie, dlatego jego dieta powinna być dobrze zbilansowana. Spuszczony z oka szybko posili się wszystkim, co choćby odrobinę przypomina jedzenie. Skutkuje to niestety poważną tendencją do tycia. 

Beagle szczeniak – hodowla

Beagle są w naszym kraju dosyć popularną rasą, dlatego zazwyczaj nie ma problemu ze znalezieniem szczeniaka dla siebie. Tak jak w przypadku wszystkich psów rasowych, warto kierować się przynależnością hodowli do ZKwP. Tylko w ten sposób otrzymasz dostęp do piesków z rodowodem FCI, czyli w pełni zgodnym ze wzorcem rasy. 

Beagle – cena

Cena psa rasy beagle w hodowli FCI obecnie waha się między 2,5 a 5 tysięcy złotych. Wiele zależy od pochodzenia piesków i renomy hodowli. Psy z linii polujących mogą być nieco droższe od tych przeznaczonych do towarzystwa. 

Zobacz też:
Psy ze schroniska – jak adoptować i troszczyć się o psa ze schroniska?

Jeżeli cena podana w ogłoszeniu wydaje ci się podejrzanie tania, koniecznie sprawdź, czy psy mają rodowody FCI. 

Beagle – historia rasy

beagle-historia rasy

Beagle to bardzo stara rasa, która znana była już w średniowieczu. Nie ma jednak pewności co do tego, skąd przybyły te psy. Według jednej teorii ich korzenie sięgają starożytnej Grecji, a na Wyspy Brytyjskie trafiły razem z rzymskimi legionami. Inna z kolei głosi, że przodkowie beagle dotarli do swojej ojczyzny razem z Normanami. Ówczesne psy gończe były dużo mniejsze od współczesnych beagle, ponieważ musiały mieścić się w przymocowanych do siodeł jukach. 

Beagle miniaturka, czyli ulubieniec Elżbiety I

Przez jakiś czas równolegle funkcjonowały dwie odmiany – standardowy beagle oraz pochodzący od niewielkich psów gończych beagle miniaturka. Obecnie ta druga rasa już nie istnieje. Co ciekawe, jej ogromną miłośniczką była królowa Elżbieta I, która miała na swoim dworze całą sforę tych maleńkich piesków. Beagle miniaturka nazywany był Elisabeth beagle, właśnie od imienia tej królowej. Ze względu na trudności hodowlane miniaturowa odmiana wyginęła jednak w latach trzydziestych XX wieku. 

Beagle i zmiana w ich przeznaczeniu

Na terenach dzisiejszej Wielkiej Brytanii beagle cieszyły się olbrzymią popularnością przez wieki. Na początku były to przede wszystkim psy użytkowe. Ze względu na skuteczność w polowaniu trzymano je w dużych sforach. Z czasem jednak trafiły także na kanapy w bogatych dworach. Ceniono je zarówno jako psy do towarzystwa, jak i skutecznych myśliwych. 

Pochodzenie nazwy beagle

Nazwa rasy pochodzi najpewniej od starofrancuskiego słowa beeguele, które w wolnym tłumaczeniu oznacza „rozdarte gardło”. Nietrudno w to uwierzyć, ponieważ szczekające beagle, szczególnie w sforze, robią naprawdę duże wrażenie. W Wielkiej Brytanii czasami nazywa się je śpiewającymi psami. 

Historia powstania wzorca psa beagle

Psy tej rasy wzbudziły zainteresowanie kynologów w XIX wieku. Angielski Beagle Club powstał w 1890 roku. Przez kolejnych pięć lat pracowano nad stworzeniem jednolitego wzorca, ponieważ psy prezentowane na wystawach różniły się od siebie praktycznie wszystkim, od wielkości przez umaszczenie po szaty. Ostateczny wzorzec udało się zatwierdzić w 1895 roku. 

Zobacz też:
Posokowiec bawarski – doskonały myśliwy i wierny towarzysz

Powojenna historia beagle 

Popularność beagle na Wyspach Brytyjskich spadła drastycznie po II wojnie światowej. W latach czterdziestych rasa beagle była tam bliska wyginięcia. Na szczęście równolegle zyskała dużą popularność w Stanach Zjednoczonych. Dzięki temu rasa przetrwała i w latach pięćdziesiątych znów zaczęła być chętnie hodowana w Europie. Jednak dopiero lata sześćdziesiąte przyniosły okres kształtowania rasy nie tylko pod kątem cech użytkowych, lecz także eksterieru.

Psy rasy beagle w Polsce

Pierwsze polskie hodowle rasy beagle pojawiły się w latach dziewięćdziesiątych. Psy te były sprowadzane do naszego kraju już dwie dekady wcześniej, jednak wyłącznie w celach eksperymentalnych. Obecnie beagle są dosyć popularną w Polsce rasą. Funkcjonuje u nas wiele hodowli, także takich, które cenione są na całym świecie. W naszym kraju ta rasa nazywana jest również bigiel albo bigle.

Beagle pies – dla kogo?

Beagle zdecydowanie nie jest psem dla pedanta. Przez okrągły rok gubi mnóstwo sierści, która jest stosunkowo trudna do usunięcia. Dodatkowo psy tej rasy mają dosyć specyficzny zapach, typowy dla psów myśliwskich. 

beagle-dla kogo

Beagle usposobienie psiego odkrywcy

Rasa świetnie sprawdzi się jednak w aktywnych rodzinach. Beagle to pełnej krwi pies myśliwski, który ma mnóstwo energii i wprost uwielbia odkrywać nowe miejsca. Warto przy tym zaznaczyć, że jest to psiak, który umiejętność uciekania opanował do perfekcji. Nie warto ryzykować spuszczania go ze smyczy w lesie. Jeżeli złapie trop, nawet pozornie dobrze opanowane przywołanie nie będzie w stanie go zawrócić. Beagle powinien także chodzić na smyczy w mieście, gdzie również grozi mu wiele niebezpieczeństw. 

Gdzie może mieszkać beagle?

Wbrew pozorom beagle może mieszkać zarówno w domu z dużym ogrodem, jak i w małym mieszkaniu. Uwaga poświęcona mu ze strony opiekuna i aktywność na spacerach na pewno go zadowolą. W domu powinien głównie odpoczywać. Pamiętaj jednak, że „wybieganie się” po wielkim ogrodzie nie spełni potrzeb psa. 

Zobacz też:
Pinczer małpi – wielka osobowość w bardzo małym ciele. Poznaj bliżej tego walecznego malucha

A jakie spacery będą dla beagle najciekawsze? Najlepiej pies czuje na terenach zalesionych, krzaczastych i… podmokłych. Zdecydowanie jest to więc pies dla osób, które nie boją się nieoczywistych tras.

Beagle – opinie o krnąbrnym charakterze traktuj z dystansem

Beagle słynie z niepokornego charakteru. Nie oznacza to jednak, że nie da się nauczyć go posłuszeństwa. Dla profesjonalnych szkoleniowców to właśnie charakter beagle połączony z dużą inteligencją daje bardzo wiele możliwości skutecznej pracy. Nie bój się współpracować z profesjonalistami i zdecyduj się na szkolenie jak najszybciej. Oczywiście, jeżeli masz doświadczenie w pracy z psem, to z pewnością poradzisz sobie samodzielnie. 

Beagle bardzo dobrze dogaduje się z innymi psami. To pies stworzony do życia w sforze. W stosunku do dzieci jest przyjazny, chociaż warto uważać – jego entuzjazm w okazywaniu uczuć jest niewspółmierny do rozmiaru.
Beagle to odporny i bardzo inteligentny pies dla aktywnej rodziny. Wymaga odrobiny pracy przy szkoleniu, jednak dobrze wychowany będzie świetnym towarzyszem na wiele lat. Ten mały myśliwy wykazuje się doskonałymi umiejętnościami i ma naprawdę wielkie serce.

Przez polskich internautów nazywany również psem beagla.