Ta szkocka rasa psów myśliwskich budzi wiele emocji. Zwierzęta te mają swoich zagorzałych wielbicieli, ale także niemałe grono przeciwników. Wszystko to efekt ich legendarnego już, zadziornego charakteru. Psy tej rasy są niezwykle pamiętliwe – raz doznanego urazu nie zapomną i nie wybaczą. Wiele osób jednak ceni je za bardzo dużą inteligencję i ogromne przywiązanie do rodziny. 

Terier szkocki – wygląd

Wygląd teriera szkockiego jest bardzo charakterystyczny, dlatego psy te rozpoznawalne są już na pierwszy rzut oka. Uwagę zwracają przede wszystkim ich krótkie nogi i niski wzrost. Wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 28 centymetrów, a psy te ważą zazwyczaj około 10 kilogramów. Dymorfizm płciowy praktycznie nie występuje – suczki nie są wyraźnie mniejsze od samców. 

terier szkocki wygląd

Terier szkocki posiada charakterystyczną szatę. Jego sierść jest półdługa i szorstka, bardzo dobrze przylegająca do ciała. Dodatkowo psy te posiadają miękki i bardzo gęsty podszerstek. Na pysku sierść tworzy gęstą brodę i charakterystyczne brwi. 

Wbrew oczekiwaniom wielu osób u rasy terier szkocki biały kolor nie występuje we wzorcu. Psy te najczęściej dostępne są w umaszczeniu czarnym lub pręgowanym. Często pojawia się także terier szkocki pszeniczny. 

Terier szkocki – charakter

Teriery szkockie bardzo cenione są za swoją dużą odporność i możliwość adaptowania się do niemal każdych warunków. Rasa została ukształtowana do polowań na borsuki i lisy, dlatego szkoty są niezwykle silne i odporne. 

Psy te cechuje bardzo duża inteligencja. Ich pamięć jest wręcz legendarna – zachowują wspomnienia o wszystkich osobach, które wyrządziły im krzywdę lub nie okazały im należytego szacunku. Na szczęście szerokie możliwości zapamiętywania odnoszą się także do komend. Raz nauczony sztuczek szkot nie będzie miał problemu z wykonywaniem ich nawet kilka lat później. 

terier szkocki charakter

Psy tej rasy są bardzo charakterne. Z chęcią patrolują ogród, a każdego niespodziewanego gościa przeganiają głośnym szczekaniem. Wprawdzie obecnie teriery szkockie mają o wiele łagodniejszy charakter niż ich przodkowie, wciąż jednak są to psy uparte i samodzielne, które potrzebują dużej konsekwencji w wychowaniu. Same w sobie nie są agresywne, natomiast zaczepione – nigdy nie pozostają bierne. Z chęcią stają w szranki nawet z o wiele większym przeciwnikiem, dlatego w miejscach o dużym natężeniu ruchu poleca się trzymanie ich na smyczy. 

Zobacz też:
Border terrier – niewielki, ale bardzo silny pies pracujący

Silny instynkt łowiecki przejawia się nie tylko w gonieniu zwierzyny. Teriery szkockie z zamiłowaniem kopią w ziemi, dlatego dziury w ogródku są czymś, co będziesz musiał w dużej mierze po prostu zaakceptować. 

Terier szkocki wobec obcych jest nieufny i zdystansowany. Swojego opiekuna bardzo kocha, jednak nie przepada za okazywaniem uczuć. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów nie nadaje się więc na psa kanapowego i na kolana. 

Terier szkocki – zdrowie

Tak jak większość ras kształtowanych do polowań, teriery szkockie są bardzo silne i odporne. Nie oznacza to jednak, że rasa jest całkowicie wolna od chorób genetycznych. Istnieje kilka schorzeń typowych właśnie dla niej. 

Bardzo często wymienia się osteopatię czaszkowo–żuchwową. Jest to choroba, która powoduje nienowotworowy rozrost kości skroniowej i potylicznej a także żuchwy. W wielu przypadkach zmiany znikają samoistnie, jednak część terierów szkockich nie ma takiego szczęścia i rokowania są mało pomyślne. 

Chorobą specyficzną dla teriera szkockiego, chociaż taką, która na szczęście pojawia się rzadko, jest zespolenie wątrobowe. Schorzenie objawia się tym, że krew omija wątrobę i nie jest prawidłowo oczyszczana z toksyn, co w rezultacie prowadzi do zatrucia organizmu. 

terier szkocki zdrowie

Niektóre „szkoty” cierpią także na specyficzną dla tej rasy chorobę – scotty cramp. Daje ona objawy ze strony układu neurologicznego – powoduje drżenie mięśni i zaburzenia motoryczne. Na szczęście obecnie w polskich hodowlach została ona już niemal całkowicie wyeliminowana, jest jednak wyraźną przesłanką ku temu przydomek hodowlany szczeniaka wybierać rozsądnie. 

Terier szkocki zazwyczaj cieszy się dobrym zdrowiem. Jest odporny na warunki atmosferyczne, jednak podczas dużych mrozów może potrzebować ochrony. Większość osobników dożywa z powodzeniem i w dobrym zdrowiu nawet 12–14 lat. 

Terier szkocki – pielęgnacja

Chociaż terier szkocki nie linieje, jego sierść wymaga regularnej pielęgnacji opartej przede wszystkim na szczotkowaniu i trymowaniu. Kwestie te warto powierzyć profesjonaliście.

Zobacz też:
Tasiemiec u psa – czy jest groźny? Sprawdź objawy, diagnostykę i leczenie tasiemca u psa

Pierwsze trymowanie powinny przejść już czteromiesięczne szczeniaki – pozwoli to usunąć szczenięcą okrywę i umożliwi swobodne rośnięcie dorosłym włosom. Broda i wąsy rosną stosunkowo długo, jednak bardzo ważne jest to, aby umiejętnie zapuszczać włosy na brzuchu, które tworzą tak zwaną sukienkę. Trymowanie powinno odbywać się regularnie co dwa–trzy miesiące. 

terier szkocki pielęgnacja

Czesanie warto praktykować przynajmniej raz w tygodniu. Kołtuny należy usuwać za pomocą szczotki, a następnie całego psa dokładnie czesać metalowym grzebieniem. Kąpiele powinny odbywać się wtedy, kiedy zachodzi taka potrzeba – najlepiej po intensywnych spacerach w lesie. Warto stosować w tym celu szampon dla psów szorstkowłosych. 

Terier szkocki – hodowla

Terier szkocki nie jest rasą, która bije w naszym kraju rekordy popularności. Na ulicach można spotkać go stosunkowo rzadko. Niemniej jednak w Związku Kynologicznym w Polsce zarejestrowanych jest kilka hodowli, w których regularnie pojawiają się szczeniaki. ZKwP jest jedyną organizacją, która ma prawo do wystawiania międzynarodowych rodowodów FCI. Wszystkie mioty poddawane są przeglądom pod kątem zgodności ze wzorcem rasy. 

W przypadku tej rasy niezwykle istotną kwestią jest unikanie pseudohodowli. Terier szkocki obciążony jest kilkoma chorobami specyficznymi dla tej rasy, których ryzyko eliminuje tylko dobry plan hodowlany. Zanim kupisz szczeniaka pamiętaj, aby omówić z hodowcą wszystkie istotne kwestie i zapytać o badania genetyczne rodziców psa. Jeżeli w odpowiedzi usłyszysz jedynie wymówki, poszukaj lepiej innego miejsca. 

terier szkocki hodowla

Terier szkocki – cena

Za szczenięta rasy terier szkocki należy obecnie zapłacić około 4 500 złotych. Cena jest jednak wypadkową wielu różnych czynników i jest ustalana indywidualnie przez każdego hodowcę. Często szczeniaki z tego samego miotu mogą mieć różne ceny, dlatego kwestię tę należy omawiać bezpośrednio z hodowlą. 

Terier szkocki – historia rasy

Pochodzenie terierów szkockich nie zostało jeszcze w pełni ustalone przez kynologów. Zachodzą pewne podejrzenia, że ich praprzodkiem może być tak zwany szorstkowłosy pinczer wiejski. Wiemy natomiast na pewno, że krótkonożne teriery o różnym umaszczeniu spotykano w Szkocji już w średniowieczu.

Zobacz też:
Atopowe zapalenie skóry u psa – jak je rozpoznać i skutecznie leczyć, aby zwierzak odczuł ulgę?

Już pierwotnie były to psy przede wszystkim użytkowe, które służyły myśliwym na polowaniach. Ukształtowanie terenu Szkocji nie sprzyjało tak popularnym w Anglii polowaniom ze sforą psów. Niewielkie teriery świetnie natomiast sprawdzały się w górzystych krajobrazach. Nie było wówczas mowy o jednolitej rasie, ponieważ szkockie klany żyły w dużej izolacji i hodowały psy każdy we własnej linii.

Pod koniec XIX wieku do hrabstw Moore i Perthshire przybył znawca terierów, który obejrzał tamtejsze psy i zabrał kilka z nich do swoich hodowli. W 1879 roku w Londynie przedstawiono kilka psów, które przypominały wyglądem dzisiejsze teriery szkockie. Pierwszy wzorzec ustalono trzy lata później – w 1882 roku. 

W Polsce pierwsze teriery szkockie pojawiły się już w latach dwudziestych XX wieku. Od tamtej pory na terenie naszego kraju stale działało kilka hodowli, jednak popularność rasy spadała i rosła na zasadzie sinusoidy. Ostatni wysyp popularności szkotów miał miejsce na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. 

Terier szkocki – dla kogo?

Terier szkocki, pomimo swoich niewielkich rozmiarów, jest psem wymagającym, który nie podporządkuje się każdemu opiekunowi. Jak już wspomniano, są to psy bardzo charakterne, niezależne i uparte. W wychowaniu potrzebują żelaznej konsekwencji i bardzo dużej dawki cierpliwości. Właśnie z tego powodu raczej nie są polecane początkującym.

„Szkoty” nie nadają się także na psy kanapowe i do przytulania. Nawet w stosunku do swoich opiekunów są dosyć zdystansowane i, mimo że darzą ich dużym uczuciem, raczej nie są skore do nadmiernych czułości. Terier szkocki nie jest psem dla małych dzieci. Dla zrównoważonych dorastających młodych ludzi będzie bardzo dobrym towarzyszem, maluchy to jednak zbyt wiele hałasu i gwałtowności. 

Pod kątem potrzeb mieszkaniowych teriery szkockie są bardzo uniwersalnymi psami. Będą czuły się dobrze zarówno w bloku w mieście, jak w domu z ogrodem na wsi. Nie potrzebują bardzo dużej aktywności, jednak szybkie spacery fizjologiczne to dla nich zdecydowanie za mało. Przynajmniej raz na jakiś czas warto zapewnić psu przechadzkę po lesie, gdzie będzie mógł odkrywać nowe zapachy i do woli kopać w ziemi.

Zobacz też:
Najlepsza karma dla psa – czego potrzebuje Twój pies?

Pamiętaj także, że bardzo istotne jest szkolenie. Terier szkocki szybko się uczy i zapamiętuje komendy. Ponieważ jest to pies myśliwski, szczególny nacisk położyć trzeba na naukę przywołania. W przeciwnym razie psy tej rasy mogą mieć skłonności do samodzielnego oddalania się we własnym kierunku. 

Terier szkocki – ciekawostki

  • Podczas poszukiwania leku na jedną z chorób typowych dla rasy przypadkowo wynaleziono prozac.
  • Z początku teriery szkockie prawie nie występowały w czarnym ubarwieniu, a obecnie jest ono najbardziej pożądane.
  • Wszystkie współczesne teriery szkockie mają w rodowodzie psy o imionach Tartan i Splinter II.
  • Znanymi właścicielami terierów szkockich byli George W Bush, Ronald Reagan i Humphrey Bogart.

Terier szkocki to rasa, która budzi wiele emocji. Jedni podziwiają jego siłę i inteligencję, inni nie mogą znieść dużej szczekliwości i zadziornego charakteru. Obecnie nie jest to rasa, która należy do szczególnie popularnych, jednak psy te mają wielu miłośników w całej Polsce. 

Bibliografia:
1) http://www.zkwp.pl/main.polish/zg/wzorce/73.pdf