Samojed (bądź też samoyed) klasyfikowany jest przez kynologów do grupy szpiców północnych. Ten piękny zwierzak pierwotnie służył jako pies zaprzęgowy, dlatego potrzebuje regularnej aktywności fizycznej. Jest wesoły, chętny do zabawy i lubi pieszczoty. Tak jak wszystkie psy z Północy, zachował jednak pewną dozę niezależności i silny charakter. Potrzebuje łagodnego, ale konsekwentnego przewodnika, który będzie miał pomysł na aktywne spędzanie z nim czasu. Poznaj tę rasę bliżej i dowiedz się więcej o samoyedach! 

Samoyed – charakterystyka i opis rasy

Samoyed – charakterystyka i opis rasy

Samoyed to pies średniej długości, którego budowa jest typowa dla szpica. Jego głowa jest owalna i zakończona szpiczastą kufą. Ogon noszony jest wysoko, tułów prosty i mocny a cała sylwetka wpisana jest w kwadrat. Wymogiem koniecznym są niewielkie, trójkątne i wysoko osadzone uszy. 

Samojed – waga i wielkość

Samojedy to zwierzęta średniej wielkości. Ich wysokość w kłębie nie przekracza zazwyczaj 60 centymetrów. Ich waga waha się pomiędzy 20 a 30 kilogramami w zależności od tego, czy mamy do czynienia z psem, czy suczką. 

Sierść samojeda i wzorzec umaszczenia

Szata samojeda składa się z dwóch warstw. Włos okrywowy ma właściwości nieprzemakalne, jest miękki, długi i bardzo gęsty. Puszysty podszerstek ma za zadanie chronić psa przed niskimi temperaturami. Sierść samojeda jest najdłuższa na ogonie, szyi i udach. Tworzy okazałą kryzę, kitę oraz portki na tylnych nogach. 

Zobacz też:
Chow chow – pies o wyglądzie lwa i fioletowym języku

Wzorzec dopuszcza jedynie jasne umaszczenia. Samojed może być czysto biały lub kremowy. Dopuszczalne są biszkoptowe naloty w okolicach uszu i ogona. Z jasną sierścią zawsze kontrastują czarne oczy, nos oraz fafle. 

Pies samoyed – charakter

Pies samoyed – charakter

Zanim zdecydujesz się na zakup samojeda, powinieneś wiedzieć, że pies w początkach swojego istnienia wykonywał bardzo różne prace. Był nie tylko psem zaprzęgowym, lecz także obronnym, a niekiedy nawet myśliwskim. To specyficzne pochodzenie jest źródłem złożonej osobowości psa tej rasy. 

Samojed jednocześnie ciągnął sanie w sforze i podejmował samodzielne decyzje podczas polowań. Właśnie dlatego dzisiaj jest psem, który ceni sobie towarzystwo, jednak w tym samym czasie zachowuje dość dużą niezależność. 

Samoyed – charakterystyka szkolenia

Tak jak każdy szpic, samoyed ma własne zdanie na niemal każdy temat i potrafi pokazać rogi. Właśnie dlatego potrzebuje wczesnego i odpowiedzialnego szkolenia. Nie obędzie się także bez socjalizacji. Podczas nauki trzeba zadbać o to, aby sesje szkoleniowe były jak najbardziej urozmaicone. Opinie o samojedach wyraźnie wskazują, że psy tej rasy szybko się nudzą, a tym samym tracą zainteresowanie nauką. 

Jednocześnie musisz pamiętać, że to bardzo wrażliwe i dumne psy, które źle znoszą krytykę i metody awersyjne. Mimo wszystko samojedy uchodzą za najłatwiejsze do wyszkolenia ze wszystkich szpiców. Psu trzeba zapewnić dużo entuzjazmu i przyjazną atmosferę. Im bardziej będziesz cieszył się z jego sukcesów, tym chętniej będzie z tobą pracował. 

Samoyed – zdrowie

Samoyed – zdrowie

Tak jak większość naturalnych ras, szczególnie tych rodem z Północy, samojed zachowuje dobre zdrowie i jest psem zdecydowanie długowiecznym. Chociaż nie jest to pies rasy olbrzymiej, stosunkowo często cierpi na dysplazję stawów biodrowych, dlatego jego aktywność powinna być bardzo dokładnie dostosowana do wieku. 

Choroby samojedów

Choroby, które sporadycznie zdarzają się w rasie, to między innymi:

  • katarakta;
  • postępujący zanik siatkówki;
  • cukrzyca;
  • przewlekła choroba nerek; 
  • problemy z prostatą (u niekastrowanych samców w starszym wieku);
  • alergie skórne i pokarmowe;
  • atopowe zapalenie skóry (AZS).
Zobacz też:
Bullmastiff – wszystko, co chcesz wiedzieć o tym łagodnym olbrzymie

Samoyed – pielęgnacja

Samoyed – pielęgnacja

Piękna i imponująca sierść samojeda wymaga pracy nad utrzymaniem jej w dobrym stanie przez cały rok. Zwierzęta te dosyć intensywnie linieją. Szczególnie w przypadku suczek może być to uciążliwe, ponieważ najwięcej sierści gubią przed cieczką. W okresie wypadania włosów konieczne jest codzienne dokładne szczotkowanie zwierzaka. W ciągu roku możesz natomiast robić to raz w tygodniu. Konieczna jest systematyczność i cierpliwość, ponieważ szata samojeda jest naprawdę gęsta a podszerstek wełnisty. 

Dieta samojeda

Ważne jest zachowanie odpowiedniej diety. Posiłki dziel na dwie porcje i podawaj je rano i wieczorem. Na rynku zoologicznym dostępne są specjalne karmy dla psów ras północnych i nordyckich. Prawda jest jednak taka, że każda pełnoporcjowa, dobrej jakości karma będzie dla samoyeda odpowiednia. Warto także rozważyć dietę BARF

Samojed – szczeniak i hodowla

W Polsce funkcjonuje dosyć dużo hodowli samojedów, dlatego znalezienie szczeniaka dla siebie nie powinno być problemem. Na miot czasami trzeba trochę poczekać. Nie powinno cię to dziwić, ponieważ w dobrych hodowlach suczki nie zachodzą w ciążę przy każdej cieczce, a plany hodowlane są ustalane z wyprzedzeniem. 

Gdzie szukać szczeniaków samoyeda?

Koniecznie szukaj hodowli zrzeszonej w Związku Kynologicznym w Polsce. Tylko w takiej twój szczeniak otrzyma rodowód FCI oraz wszystkie inne dokumenty i zaświadczenia kynologiczne. 

Oczywiście, pod parasolem związku również mogą funkcjonować niezbyt dobre hodowle. Dlatego decyzję warto skonsultować na forach miłośników rasy, którzy zazwyczaj dobrze orientują się w tym temacie. Dobry hodowca pozwoli ci poznać rodziców twojego przyszłego szczeniaka. Udostępni także wszystkie ich dokumenty i wyniki badań. 

Samojed – ile kosztuje?

Samojed – ile kosztuje?

Cena za szczeniaka samojeda może być bardzo różna, ponieważ każdy hodowca ustala ją indywidualnie na podstawie różnych kryteriów. Są to między innymi:

  • koszta utrzymania miotu, badań genetycznych i prowadzenia ciąży;
  • rodowód i utytułowanie rodziców psa;
  • zgodność ze wzorcem rasy.
Zobacz też:
Cardigan welsh corgi – wesoły psiak o krótkich łapkach i ogromnym temperamencie

Obecnie szczeniaki samojeda z rodowodem FCI kosztują średnio 7 tysięcy złotych. 

Samoyed – historia rasy

Samoyedy obok alaskan malamute, siberian husky oraz psów grenlandzkich należą do grupy ras zaprzęgowych. To pierwotna rasa szpiców północnych, która zachowała się do naszych czasów praktycznie w niezmienionej formie. 

Samoyedy w koczowniczych plemionach Północy

Nazwa samoyed odnosi się do plemienia, które prowadziło koczowniczy tryb życia. Używało ono tych psów do prowadzenia zaprzęgów i pilnowania stad reniferów, a czasami także do polowań. Szpice uczestniczyły w życiu społeczności – bawiły się z dziećmi i ogrzewały ludzi w czasie zimnych nocy. Pod koniec XIX wieku norweskie wyprawy na biegun poskutkowały tym, że samojedy wpadły w ręce polarników, którzy z czasem docenili wszechstronność tych psów. 

Samojed i jego dalsza historia

Niestety, historia samojedów nie była usłana różami. Przybysze z Południa mieli zwyczaj obcinania im futra i skracania ogonów, co sprawiło, że psy zaczęły masowo chorować i zamarzać podczas wypraw. Z czasem zaniechano tych praktyk, jednak wiele samojedów straciło życie pod wpływem błędnych decyzji polarników. 

Karierę psa towarzyszącego i przyjaciela rodziny samojed rozpoczął w momencie, kiedy rasa zaczęła być przywożona do Wielkiej Brytanii, gdzie trafiła na dwór królowej Aleksandry. Wrażliwość, zamiłowanie do zabawy oraz przywiązanie do opiekuna sprawiły, że z czasem coraz więcej osób zapragnęło mieć takiego psa w swoim domu.

Historia nazwy szpica z Północy i jego popularność

Oficjalną nazwę „samoyed” wprowadzono w 1909 roku. Wtedy powstał też pierwszy klub miłośników rasy. Obecnie w dalszym ciągu to brytyjskie linie samojedów uchodzą za najpiękniejsze i najbardziej wartościowe pod względem kynologicznym. Rasa jest jednak popularna w Europie – w Skandynawii, we Włoszech, w Danii, a także w Polsce. 

W naszym kraju samojedy nie są tak chętnie wybierane jak husky, czy malamuty, jednak ich popularność utrzymuje się na stałym poziomie od założenia pierwszej hodowli, czyli od 1990 roku. 

Zobacz też:
Spaniel tybetański – z buddyjskiego klasztoru na światowe wystawy. Czym ta rasa podbiła serca psiarzy?

Samoyed – opinie. Dla kogo jest ten pies?

Samojedy przez wieki wykonywały wiele zadań. To właśnie ich wszechstronność przyciągnęła polarników i zachwyciła członków brytyjskich dworów królewskich. Do dzisiaj psy tej rasy funkcjonują przede wszystkim jako zwierzęta do towarzystwa i psy rodzinne. Bardzo dobrze sprawdzają się w relacjach z dziećmi. Są fantastycznymi partnerami do zabawy, a jeżeli zachodzi taka potrzeba – także opiekunami. 

Jaki powinien być opiekun samojeda?

Idealny opiekun samojeda to osoba, która ma już doświadczenie w pracy z psem lub chce się uczyć i jest otwarta na profesjonalne szkolenia. Trzeba zrozumieć, że przedstawiciele tej rasy są bardzo wrażliwi, ale także bardzo dumni. Nauka metodą awersyjną, krzyki, czy nawet wyśmiewanie się z psa może zostawić trwały ślad w jego psychice. Często przekłada się to na późniejsze problemy w postaci niepewności, lęku czy nawet agresji. 

Samoyed, czyli pies dla aktywnych

Samoyed to rasa, która uwielbia ruch i aktywność na świeżym powietrzu. Chociaż zazwyczaj dobrze dostosowuje się do stylu życia opiekuna, raczej nie będzie dobrym psem kanapowym, szczególnie dla osoby starszej. 

Samoyed – ciekawostki

Piękne i okazałe ogony samojedów służyły im do zakrywania nosów w trakcie bardzo intensywnych wiatrów na dalekiej Północy. Kiedy polarnicy zaczęli obcinać psom ogony (aby skuteczniej smagać je batem), zwierzęta te masowo umierały na zapalenie płuc i inne choroby będące konsekwencją przewiania. 

Samojedy to psy o bardzo ciekawym pochodzeniu, które mają specyficzny charakter. Właśnie dlatego niezbędne jest ich szkolenie, które musi być przeprowadzone ostrożnie i bez nerwów. Pamiętaj, że ta rasa bardzo lubi ruch na dworze, dlatego nie jest to pies dla osób stroniących od aktywności fizycznej.

W polskim internecie popularne jest wyszukiwanie tej rasy pod nazwą “samojedź”.

Zobacz też:
Szpic miniaturowy – rasa, która podbiła media społecznościowe