Buldogi angielskie mają skomplikowaną przeszłość. Pierwotnie zostały wyhodowane do walk psów, dlatego wielu osobom nadal kojarzą się z psami groźnymi. Tymczasem współczesne psy tej rasy nie wykazują niemal żadnej agresji – są niezwykle spokojne (niektórzy twierdzą, że wręcz leniwe) i nieco flegmatyczne. W towarzystwie innych psów mogą jednak zachowywać się nieco gwałtownie, co prowadzi do konfliktów. Podpowiadamy, jakimi psami są buldogi angielskie i w czyim domu poczują się najlepiej. 

Buldog angielski – wygląd

Wygląd buldoga angielskiego zapada w pamięć. Jego charakterystyczny płaski i pomarszczony pysk niektórym przywodzi na myśl wizerunek legendarnego brytyjskiego premiera – Winstona Churchilla. Jak opisuje tę rasę wzorzec FCI?

Na pierwszy rzut oka jest to pies dosyć przysadzisty, osadzony raczej na krótkich odnóżach. Jego głowa jest dosyć duża w stosunku do reszty ciała, jednak nie powinna zaburzać harmonii całej sylwetki. Zarówno ramiona, jak i klatka piersiowa buldoga angielskiego są duże i szerokie. 

Uwagę zwraca także nos. Jest on stosunkowo duży, zawsze w kolorze czarnym. Spłaszczony, o szerokich nozdrzach. Warto zaznaczyć, że według wzorca wysoko niepożądane są wszelkie problemy z oddychaniem. Szczęki są szerokie i mocne, warto jednak zaznaczyć, że zęby psa nie powinny być widoczne w momencie, kiedy jego pysk jest zamknięty. Charakterystyczne są także długie i zaokrąglone policzki, które sięgają aż poza oczy. 

Waga buldoga angielskiego nie powinna przekraczać 25 kilogramów. Brzuch powinien być podciągnięty, w żadnym wypadku nie obwisły. Przednie kończyny są nieco krótsze od tylnych, jednak warto zaznaczyć, że nie powinny one sprawiać, że możliwości ruchowe psa będą utrudnione lub zaburzone. 

Zobacz też:
Bearded collie – brodaty pies ze Szkocji

Buldog angielski to pies krótkowłosy. Ich sierść jest krótka, dobrze przylegająca do ciała, delikatna i gładka. Może sprawiać wrażenie twardości, jednak wynika to z tego, że bardzo krótka i zwarta. W żadnym wypadku nie powinna być szorstka. 

Maść buldoga angielskiego jest bardzo różnorodna. Jednolita występuje w różnorodnych odcieniach, może być zarówno gładka, jak i pręgowana. Dopuszczalna jest maska. Buldogi łaciate mają plamy we wszystkich dopuszczalnych barwach na białym tle. Niedopuszczalna jest sierść czarna oraz czarna podpalana. 

Buldog angielski – charakter

Przodkowie współczesnego buldoga angielskiego byli wykorzystywani do walk psów. Ta smutna historia w połączeniu z bardzo charakterystycznym wyglądem mogą sprawiać, że psy te odbierane są przez społeczeństwo jako groźne. Tymczasem wzorzec FCI wyraźnie zaznacza, że agresja oraz lękliwość są cechami wysoce niepożądanymi u tej rasy.

Współcześni przedstawiciele tej rasy mają w rzeczywistości niewiele wspólnego ze swoimi przodkami. W istocie są to psy łagodne o bardzo mocno umiarkowanym temperamencie. Opinie o buldogach angielskich, które wychodzą od ich opiekunów, są zazwyczaj bardzo spójne – to psy łagodne, nieco leniwe a jednocześnie bardzo uparte. 

Na co dzień sprawiają wrażenie nieco obojętnych, jednak w żadnym wypadku nie oznacza to, że ignorują swoje otoczenie. Są to psy, które bardzo przywiązują się do opiekuna i bardzo kochają swoją rodzinę. Co więcej – lubią być w centrum uwagi, a wykluczenie ich z życia rodzinnego skutkuje ogromnym smutkiem i frustracją. W żadnym wypadku zwierzęta nie nadają się do kojca – muszą mieszkać w domu, najlepiej jak najbliżej ukochanego człowieka. 

Pomimo swojej pozornej obojętności i flegmatyczności buldogi angielskie bardzo lubią zabawę. Odpowiednio zachęcone, z dużym entuzjazmem pokażą ci wesołą stronę swojej osobowości. W stosunku do dzieci psy te są bardzo cierpliwe i niezwykle czułe. Warto jednak pamiętać, że buldog angielski nie należy do zwierząt, które wyróżniają się szczególną gracją. Dodatkowo bardzo rzadko zdają sobie sprawę z własnej siły, dlatego niechcący mogą zrobić krzywdę małemu człowiekowi. Kontakty powinny więc odbywać się pod okiem dorosłego. 

Zobacz też:
King charles spaniel – idealny kanapowiec o myśliwskich korzeniach

Buldog angielski nie jest hałaśliwy, a dodatkowo ma bardzo umiarkowane zapotrzebowanie na ruch. Nie oznacza to jednak, że całe swoje życie powinien spędzać na kanapie. Codzienne spacery na średnie dystanse powinny całkowicie mu wystarczyć. To bardzo inteligentne psy o świetnej pamięci. Jeżeli podczas szkolenia nie chcą współpracować, wynika to raczej z ich wrodzonego uporu niż z niskich możliwości intelektualnych. 

Buldogi angielskie – zdrowie

Zdrowie to prawdziwa pięta achillesowa buldogów angielskich. Psy te mają skłonności do wielu schorzeń, które wynikają ze specyficznej budowy ich ciała i pyska. Właśnie dlatego warto podejmować przemyślane decyzje hodowlane i kupować pieski wyłącznie z renomowanych hodowli o dobrych opiniach. 

Jakie przypadłości najczęściej dotykają psy tej rasy? Lista jest niestety długa:

  • ubytek przegrody międzykomorowej,
  • rozszczep podniebienia,
  • kamica nerkowa,
  • wypadanie gruczołu trzeciej powieki,
  • pododermatitis,
  • dysplazja stawów biodrowych,
  • zapalenie rogówki,
  • zapalenie spojówki,
  • chłoniak skóry,
  • enostoza,
  • wnętrostwo,
  • zespół brachycefaliczny,
  • niedorozwój tchawicy,
  • zwichnięcie rzepki.

Buldogi angielskie są rasą szczególnie trudną w hodowli. Budowa miednicy oraz inne kwestie anatomiczne sprawiają, że szczeniaki przychodzą na świat przede wszystkim przez cięcie cesarskie. 

Lekkie wzniesienie kręgosłupa w kierunku ogona sprawia, że buldogi angielskie narażone są zapalenie wielonerwowe. Jest to odpowiednik ludzkiego zapalenia korzonków. Ta przykra dolegliwość objawia się bólem oraz trudnościami w poruszaniu się. Może wzmagać się podczas załamań pogody. 

Nie są to jednak jedyne problemy z układem ruchu. Szczeniaki buldoga angielskiego rodzą się czasami z tak zwaną dwoistością kręgów. Ta wada rozwojowa początkowo nie daje żadnych widocznych objawów, jednak z czasem prowadzi do uszkodzenia rdzenia kręgowego i w rezultacie do śmierci buldoga. 

Płaski pyszczek buldogów angielskich sprawia, że psy te kiepsko znoszą upały. W tym okresie potrzebują dokładnej opieki, ponieważ mogą zapadać na udary cieplne. Problemem może być także przerost podniebienia miękkiego, zwężenie tchawicy lub tętnic płucnych. Krótka kufa może także generować problemy z podawaniem narkozy podczas zabiegów i operacji. 

Zobacz też:
Dieta BARF – sposób żywienia dla psa i kota. Poznaj przykładowe jadłospisy

Buldog angielski – długość życia

Wiele osób zastanawia się, ile właściwie żyją buldogi angielskie. Lista ich chorób jest bardzo długa, a śmiertelność szczeniąt – wysoka. Odpowiedź na pytanie o długość życia buldogów angielskich nie jest prosta, ponieważ zależy to od wielu czynników. 

Wiele zależy od genów psa. To z kolei bardzo szybko prowadzi nas do wniosku, że bardzo dużą rolę w kwestii długości życia tych psów gra odpowiedni plan hodowlany. Psy z dobrych hodowli, w których przeprowadzane są badania genetyczne, a chore osobniki wykluczane z rozrodu, mają mniejsze szanse na wady rozwojowe lub nowotwory. 

Zakłada się jednak, że średni okres życia buldoga angielskiego to 9 lat. Niestety, wiele osobników odchodzi w o wiele młodszym wieku. 

Buldog brytyjski – pielęgnacja

Pielęgnacja sierści buldoga angielskiego nie jest trudna, ponieważ psy tej rasy mają krótkie i gładkie włosy. Mimo wszystko przynajmniej trzy razy w roku intensywnie linieją, a przez cały czas gubią niewielkie ilości włosów. Sztywna i krótka sierść może mieć tendencje do wbijania się w meble i ubrania. 

Buldoga przynajmniej raz w tygodniu warto czesać. Dobrze sprawdzi się do tego furminator dla psów krótkowłosych. Wyposaż się także w gumową rękawicę, którą przeciera się sierść, aby zebrać luźne włosy. Dobrze sprawdzi się w tej roli także wilgotny tęcznik lub ściereczka. 

Buldogi angielskie, które mają więcej zmarszczek, mogą cierpieć na okresowe zapalenie skóry. Właśnie dlatego warto pielęgnować ciało między fałdami i regularnie sprawdzać, czy nie pojawiają się tam przetarcia lub zmiany skórne. Szczególnie wrażliwa jest fałda oczna. Do jej przemywania warto stosować specjalne środki do pielęgnacji oczu. 

Do kąpieli buldoga angielskiego najlepiej stosować szampony dla psów o krótkim włosiu. Częstotliwość zależy od indywidualnego przypadku – dobrze jest wykąpać zwierzaka po intensywnym spacerze. 

Zobacz też:
Jak nauczyć psa chodzić na smyczy? Podstawy szkolenia

Bardzo istotne jest odpowiednie żywienie buldoga angielskiego. Psy te mają skłonności do tycia, a otyłość w połączeniu z budową ich kręgosłupa może mieć bardzo negatywne konsekwencje. Skąd skłonność do otyłości? Psy tej rasy mają doskonały apetyt, a jednocześnie nie przepadają za ruszaniem się. Warto więc zadbać o to, aby ich dieta była dobrze zbilansowana. Nie warto też zaniedbywać regularnych spacerów. 

Psy angielskie – hodowla

Unikanie pseudohodowli to kwestia fundamentalna w przypadku każdej rasy. Psy, które narażone są na tyle chorób co buldogi angielskie, powinny jednak pochodzić ze szczególnie dobrze sprawdzonych hodowli. 

Dobór genów oraz odpowiedzialny plan hodowlany to fundamentalne kwestie w przypadku planów zakupu buldoga angielskiego. Nigdy nie kupuj psa tej rasy z niesprawdzonego źródła lub od przypadkowej osoby. Buldogi angielskie są psami trudnymi w hodowli. Ich rozród jest skomplikowany, porody ciężkie a śmiertelność wśród szczeniąt stosunkowo wysoka. Rozmnażanie tych psów w taki sposób, aby były one względnie zdrowe wymaga wiedzy i doświadczenia. 

Poszukując hodowli upewnij się, czy jest ona zarejestrowana w Związku Kynologicznym w Polsce. ZKwP jest jedyną organizacją w naszym kraju, która wystawia międzynarodowe rodowody FCI. Mimo wszystko warto mieć świadomość, że funkcjonują także tak zwane pseudohodowle pod parasolem związku. Przed wyborem hodowli najlepiej skontaktuj się z miłośnikami rasy, którzy zrzeszają się na forach lub w social mediach. 

Psy sprzedawane za kilkaset złotych czy twory takie jak rzekomy buldog angielski miniaturka to bardzo jaskrawe przykłady tego w jaki sposób pseudohodowcy zarabiają na naszej niewiedzy. 

Buldog angielski – cena

W przypadku rasy buldog angielski szczenięta to obecnie wydatek od 5 do 10 tysięcy złotych. Na cenę wpływa wiele czynników i jest ona ustalana indywidualnie przez hodowcę. Wiele zależy od płci zwierzaka, jego przodków oraz zgodności ze wzorcem rasy. 

Zobacz też:
Kong dla psa – co to za zabawka i dlaczego warto z niej korzystać?

Angielskie buldogi – historia rasy

Buldog angielski klasyfikowany jest przez FCI do grupy molosów. Faktycznie jego przodkami były starożytne duże psy górskie, które wykorzystywano do polowań na grubego zwierza. W czasach starożytnego Rzymu wielokrotnie występowały one w widowiskach, podczas których walczyły z dzikimi zwierzętami albo innymi psami. 

Walki psów na Wyspach Brytyjskich mają bardzo długą tradycję. Pierwsze wzmianki o tych wątpliwych moralnie praktykach jako o rozrywce dla ludu pochodzą z XIII wieku. Buldogi angielskie święciły swoje triumfy w tego rodzaju aktywności przez wiele wieków. Parlament brytyjski zakazał wprawdzie walk psów w 1835 roku, jednak faktycznie przestały one się odbywać dopiero w połowie XIX wieku. Istniało wówczas duże prawdopodobieństwo, że buldogi angielskie wyginą. 

To właśnie w tym okresie miłośnicy rasy postanowili wziąć ją pod swoje skrzydła i zachować w formie psów towarzyszących. Wymagało to jednak dużych prac hodowlanych i bardzo konkretnych zmian. Właśnie dlatego współczesne buldogi angielskie są bardzo różne od swoich pierwowzorów. Wcześniej określane były jako psy rzeźnickie lub dogi angielskie. Z czasem ich wizerunek i charakter ewoluowały razem z nazwą. 

Wielkim miłośnikiem rasy i jednocześnie jedną z pierwszych osób, które rozpoczęły hodowlę buldogów angielskich w celach towarzyszących, był Bill George. Ma on bardzo duży wkład w kształtowanie wzorca. Rasa została po raz pierwszy zaprezentowana na wystawie w 1860 roku. Pierwszy wzorzec powstał w 1876 roku, czyli dokładnie w rok po powołaniu Klubu Buldoga, który istnieje do dzisiaj. 

Do Polski psy tej rasy trafiły stosunkowo późno, bo dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku. Sprowadzone zostały oczywiście z Anglii. Wprawdzie istnieje kilka dowodów na to, że w dwudziestoleciu międzywojennym w naszym kraju przebywało kilka psów w typie rasy, jednak nie byli to jej oficjalni przedstawiciele. 

Pies buldog – dla kogo?

Buldogi angielskie nie są dzisiaj psami szczególnie popularnymi w naszym kraju. Ma na to wpływ niewątpliwie wysoka cena szczeniaków, która wynika ze stosunkowo trudnej dostępności. Rasa ta jest niezwykle trudna w hodowli, a na dodatek narażona na wiele problemów zdrowotnych. Buldogi angielskie są więc zwierzętami dla osób przekonanych, że to właśnie ta rasa jest ich wymarzoną. 

Zobacz też:
Toksokaroza – choroba pasożytnicza. Jak ją diagnozować i leczyć?

Ze względu na swój łagodny charakter i bardzo spokojne usposobienie zwierzaki te będą doskonałymi towarzyszami zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla osób starszych. Warto jednak pamiętać, że są to psy, które często chorują i nawet najlepsza hodowla nie jest w stanie całkowicie wyeliminować ryzyka nowotworu czy problemów z układem ruchu. Najlepiej będą więc czuły się w domu osób, które mają dostęp do dobrego lekarza weterynarii (także specjalisty) oraz dysponują budżetem, który będzie w stanie zapewnić im odpowiednie leczenie. 

Buldog angielski będzie doskonałym towarzyszem dla człowieka, jednak z natury nie jest on nastawiony pozytywnie do poznawania innych psów. Dobrze żyje ze zwierzętami, z którymi się wychował, może mieć jednak problem z akceptacją nowych czworonożnych lokatorów. 

Dog angielski – ciekawostki 

  • Korpus piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych stosuje buldoga angielskiego jako swoją oficjalną maskotkę.
  • Buldogi angielskie nie potrafią pływać. Są w stanie przez jakiś czas utrzymać się na wodzie, jednak w kontakcie z nią potrzebne są im kamizelki ratunkowe.
  • Psy tej rasy uchodzą za nieoficjalny symbol Wielkiej Brytanii.
  • Jednym z najsławniejszych właścicieli buldoga angielskiego był legendarny brytyjski premier – Winston Churchill. 

Buldog angielski to rasa o wielu niewątpliwych zaletach. Psy te są silne i odważne, stanowią jednak prawdziwą siłę spokoju. Na pierwszy rzut oka mogą wydawać się zdystansowane, jednak w istocie bardzo kochają swoich opiekunów.