Choroby skóry u kota to poważny problem

Kocia skóra pełni wiele ważnych funkcji, takich jak ochrona przed czynnikami zewnętrznymi, regulacja temperatury ciała czy odbiór bodźców dotykowych. Zdrowa powinna być elastyczna, gładka i pokryta lśniącą sierścią. Jej grubość i struktura różnią się w zależności od okolicy ciała, np. na brzuchu jest cieńsza niż na grzbiecie. Dlatego choroby skóry u kota to poważny problem.

Skóra kota składa się z naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. Naskórek stanowi barierę ochronną, skóra właściwa odpowiada za elastyczność i wytrzymałość, a tkanka podskórna pełni funkcję termoizolacyjną i magazynuje tłuszcz. W skórze znajdują się także gruczoły łojowe i potowe, mieszki włosowe oraz naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe.

Co wywołuje choroby skóry u kota?

Choroby skóry u kota mogą być spowodowane przez wiele różnych czynników. Jedną z najczęstszych przyczyn są:

  • alergeny, takie jak pyłki roślin, kurz, roztocza czy składniki karmy;
  • alergie pokarmowe i wziewne prowadzą do reakcji immunologicznej organizmu, która objawia się m.in. zmianami skórnymi;
  • pasożyty zewnętrzne, np. pchły, kleszcze, świerzbowce czy wszy. Ich obecność powoduje świąd, podrażnienia i stany zapalne skóry;
  • niekiedy choroby skóry są objawem schorzeń ogólnoustrojowych, takich jak cukrzyca, choroby wątroby czy zaburzenia hormonalne (np. nadczynność tarczycy).

Wpływ diety na stan skóry

Nieodpowiednia dieta może przyczynić się do rozwoju chorób skóry u kota. Niedobory niektórych składników odżywczych, takich jak kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, witaminy A i E czy cynk, negatywnie wpływają na kondycję skóry i sierści. Z kolei nadmiar niektórych substancji (np. jodu) również może prowadzić do zmian skórnych.

Czynniki środowiskowe a choroby skóry

Na stan skóry kota wpływają także czynniki środowiskowe, takie jak temperatura, wilgotność powietrza czy ekspozycja na słońce. Przebywanie w suchym, przegrzanym pomieszczeniu może prowadzić do przesuszenia i podrażnienia skóry. Z kolei nadmierna wilgoć sprzyja rozwojowi grzybic i drożdżyc. Koty białe lub jasno umaszczone są bardziej narażone na poparzenia słoneczne i nowotwory skóry.

Jakie są objawy choroby skóry u kota?

Objawy chorób skóry u kota mogą być bardzo różnorodne i zależą od przyczyny schorzenia. Najczęściej obserwuje się takie symptomy jak:

  • nadmierną utratę sierści;
  • łysienie;
  • świąd;
  • zaczerwienienie;
  • podrażnienie skóry;
  • mogą pojawić się także grudki, krosty, strupy, łuski czy przebarwienia;
  • niekiedy dochodzi do powstawania ran i owrzodzeń.

Choroby skóry często powodują u kota dyskomfort i niepokój. Zwierzę może intensywnie się drapać, wylizywać, gryźć lub ocierać o różne powierzchnie. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do wtórnych infekcji bakteryjnych lub grzybiczych, co nasila objawy i utrudnia leczenie. Niekiedy schorzenia skóry są także przyczyną utraty apetytu, apatii czy gorączki.

Umiejscowienie zmian skórnych

Zmiany skórne u kota mogą występować w różnych okolicach ciała. Często pojawiają się na głowie, uszach, szyi, grzbiecie czy ogonie. Niektóre choroby mają charakterystyczną lokalizację, np. liszaj obrączkowy zwykle atakuje skórę wokół oczu i na nosie, a zapalenie mieszków włosowych często dotyczy podbródka (tzw. trądzik koci).

Diagnostyka chorób skóry u kota

W przypadku podejrzenia choroby skóry u kota niezbędna jest wizyta u lekarza weterynarii. Podczas badania klinicznego ocenia się wygląd i rozległość zmian skórnych, a także ogólny stan zdrowia zwierzęcia. W celu ustalenia przyczyny schorzenia może być konieczne wykonanie dodatkowych badań, takich jak zeskrobiny skóry, posiewy mikrobiologiczne, biopsja czy testy alergiczne.

Jak leczyć choroby skóry u kota?

Leczenie chorób skóry u kota zależy od zdiagnozowanej przyczyny. W przypadku alergii konieczna jest identyfikacja i eliminacja alergenu z otoczenia zwierzęcia. Niekiedy niezbędna jest zmiana karmy na hipoalergiczną lub przygotowanie domowych posiłków z ograniczoną liczbą składników. W leczeniu wykorzystuje się także leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy czy suplementy diety.

Jeśli przyczyną choroby skóry są pasożyty, stosuje się preparaty przeciwpasożytnicze w postaci kropli, tabletek lub obroży. W zwalczaniu pcheł i kleszczy pomocne jest także regularne odkurzanie, pranie posłania i stosowanie środków odstraszających. Leczenie grzybic i drożdżyc obejmuje podawanie leków przeciwgrzybiczych (miejscowo lub ogólnie) oraz poprawę warunków środowiskowych.

Pielęgnacja skóry chorego kota

W trakcie leczenia choroby skóry ważna jest odpowiednia pielęgnacja futra i skóry kota. Zaleca się regularne czesanie, szczotkowanie i kąpiele z użyciem delikatnych szamponów przeznaczonych dla zwierząt ze schorzeniami dermatologicznymi. Należy unikać stosowania kosmetyków dla ludzi oraz preparatów o silnym działaniu wysuszającym lub drażniącym.

Leczenie chorób skóry u kota można wspomóc, stosując naturalne metody, takie jak olejowanie sierści czy suplementacja diety. Oleje roślinne (np. z wiesiołka, ogórecznika, lnu) dostarczają niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, które wzmacniają barierę skórną i łagodzą stany zapalne. Pomocne mogą być także probiotyki, które regulują mikroflorę przewodu pokarmowego i poprawiają odporność.

Jak zapobiegać chorobom skóry u kota?

Profilaktyka chorób skóry u kota obejmuje przede wszystkim regularne zabiegi pielęgnacyjne, takie jak czesanie, wyczesywanie martwego podszerstka czy kąpiele. Ważne jest dostosowanie diety do potrzeb zwierzęcia i zapewnienie mu odpowiednich warunków środowiskowych (temperatura, wilgotność). Należy także kontrolować występowanie pasożytów zewnętrznych i stosować preparaty profilaktyczne.

Istotne znaczenie ma regularna kontrola stanu zdrowia kota i wizyty u lekarza weterynarii. Wczesne wykrycie chorób ogólnoustrojowych i wdrożenie leczenia może zapobiec rozwojowi zmian skórnych. W przypadku kotów ze skłonnością do alergii wskazane jest ograniczenie ekspozycji na alergeny i wzmacnianie odporności (np. poprzez suplementację).

Higiena i pielęgnacja

Utrzymanie właściwej higieny i pielęgnacji futra oraz skóry kota to podstawa profilaktyki chorób skórnych. Regularne czesanie pozwala usunąć martwy naskórek, rozplątać kołtuny i skontrolować stan skóry. Kąpiele powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb zwierzęcia i praktykowane w szczególnych przypadkach. Zdrowe koty raczej ich nie potrzebują.

Zdrowa dieta i suplementacja

Odpowiednio zbilansowana dieta, bogata w wysokiej jakości białko, niezbędne kwasy tłuszczowe i przeciwutleniacze, wspiera zdrowie skóry i sierści kota. W profilaktyce chorób skórnych pomocne mogą być także suplementy diety, takie jak oleje rybne (źródło kwasów omega-3), drożdże browarnicze (witaminy z grupy B) czy wyciąg z zielonej herbaty (silny przeciwutleniacz).

Najczęstsze choroby skóry u kota

Do najczęstszych chorób skóry u kota należą:

alergiczne zapalenie skóry – spowodowane reakcją na alergeny pokarmowe, wziewne lub kontaktowe. Objawia się świądem, wyłysieniami, rumieniem i zmianami skórnymi;

  • inwazja pcheł lub wszy – objawiająca się intensywnym świądem, zaczerwienieniem skóry i obecnością pasożytów w sierści;
  • nużyca – inwazja świerzbowców drążących kanaliki w naskórku. Powoduje silny świąd, strupy, łuski i przerzedzenie sierści;
  • liszaj obrączkowy – grzybica skóry objawiająca się pierścieniowatymi zmianami, łysieniem i rumieniem, najczęściej na głowie i kończynach;
  • zapalenie mieszków włosowych – stan zapalny mieszków, prowadzący do powstawania grudek, krost i przerzedzenia sierści, często w okolicy podbródka;
  • łojotok – nadmierne wytwarzanie łoju, prowadzące do przetłuszczania się skóry, powstawania łusek i nieprzyjemnego zapachu.

Choroby skóry u kota to częsty problem, który wymaga odpowiedniej diagnostyki i leczenia. Najczęstsze przyczyny to alergie, pasożyty zewnętrzne i choroby ogólnoustrojowe. Objawy są zróżnicowane i obejmują świąd, zmiany skórne, wyłysienia czy zaczerwienienie. Leczenie zależy od zdiagnozowanej przyczyny i może obejmować leki, zmianę diety czy zabiegi pielęgnacyjne. 

Profilaktyka chorób skóry u kota polega na regularnej pielęgnacji, zdrowej diecie, kontroli pasożytów i wzmacnianiu odporności. W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Archiwum: kwiecień 2024
Photo of author

Agnieszka Poll

Studentka weterynarii, której największą miłością są psy. Jej ulubiona rasa to labrador retriever, sama ma czteroletnią suczkę. W jej domu poza psami zawsze było też miejsce dla kotów. W wolnych chwilach lub pisać opowiadania.