W artykule opowiemy o pochodzeniu oraz hodowli konia gorącokrwistego. Znajdziesz tu także informacje o zaliczanych do tej grupy rasach. Przedstawimy również wskazówki dotyczące opieki i żywienia tych zwierzaków.

Pochodzenie i hodowla konia gorącokrwistego

Konie były hodowane w Europie już w XVIII wieku. To właśnie wtedy zauważono ich ogromny potencjał i zaczęto wykorzystywać je do pracy w gospodarstwie. Początkowo chłopi korzystali głównie z ciężkich koni gorącokrwistych z niewielką domieszką odmian zimnokrwistych. Jednak wraz ze zwiększeniem ich popularności zaczęto krzyżować je także z rasami arabskimi. To połączenie w dużej mierze wpłynęło na to, jak wyglądają znane nam dziś konie gorącokrwiste – są eleganckie i zwinne, a ich użytkowość ogranicza się już nie tylko do prac w rolnictwie, ale także w armii.

Obecnie hodowcy odmian gorącokrwistych mają znacznie więcej możliwości krzyżowania oraz wyselekcjonowania nowych cech u osobników, ponieważ dopuszcza się możliwość łączenia zwierząt, których rodzice nie zostali zarejestrowani w księdze stadnej. W przypadku hodowli cieszących się dużą popularnością koni pełnej krwi angielskiej obecnie nie ma takiej alternatywy.

Rasy koni gorącokrwistych

Aktualnie wyróżnia się wiele typów i ras gorącokrwistych koni, które zostały podzielone na następujące grupy:

  • europejsko-amerykańskie rasy koni gorącokrwistych, w tym koń westfalski, koń fryzyjski oraz koń śląski;
  • orientalne rasy koni gorącokrwistych, na przykład tchenerani, perski koń arabski i koń kurdyjski;
  • południowoamerykańskie rasy koni gorącokrwistych, do których zalicza się między innymi następujące odmiany: american paint horse, crioullo, a także caballo chileno;
  • inne rasy koni gorącokrwistych, wśród których znajduje się między innymi indyjski koń wojskowy, karacabey oraz murgese.

Konie zarówno do jazdy sportowej, jak i rekreacyjnej

Konie pełnej krwi charakteryzuje drobna budowa, która pozwala rozwijać duże prędkości w galopie. Natomiast odmiany zimnokrwiste są duże i silne, w związku z czym lepiej sprawdzą się w przypadku długiej pracy. Z kolei konie gorącokrwiste łączą w sobie cechy wcześniej wymienionych typów, dzięki czemu sprawdzą się zarówno w aktywnościach wymagających długiego wysiłku, jak i tych, przy których liczy się zwinność.

Kliknij!
Kuc gotlandzki – popularna rasa kuców ze Szwecji. Historia, budowa i charakter

Wygląd przedstawicieli tych odmian jest niezwykle elegancki i harmonijny, a wysokość ich ciała zazwyczaj oscyluje w przedziale od 150 do 180 centymetrów. Charakterystyczną cechą jest oczywiście wydatna głowa z długą grzywą oraz wysoko osadzony ogon.

Charakter i temperament

Konie gorącokrwiste są zwierzętami wyjątkowo towarzyskimi jak na przedstawicieli swojego gatunku. Uwielbiają kontakty z człowiekiem i doskonale sprawdzają się w roli towarzyszy miłośników tych zwierzaków. Należy jednak pamiętać, że posiadanie takiego podopiecznego wiąże się z pewnymi zobowiązaniami. Konie gorącokrwiste mocno przywiązują się do człowieka i źle znoszą długie rozłąki z nim.

Ich szkolenie jest czystą przyjemnością, nawet dla osób nieposiadających dużego doświadczenia w pracy z nimi. Łagodny i zrównoważony charakter koni gorącokrwistych w połączeniu z otwartością sprawia, że nauka różnych sztuczek to dla nich świetna zabawa.

Decydując się na opiekę nad takim zwierzakiem, należy pamiętać o konieczności zapewnienia mu odpowiedniej dawki ruchu, a także kontaktów z innymi przedstawicielami gatunku. Specjaliści zalecają dbanie o nie w ramach chowu wolnowybiegowego czy bezstajennego.

Co musisz wiedzieć o żywieniu?

W codziennym jadłospisie konia gorącokrwistego powinna znaleźć się objętościowa pasza bogata w błonnik. Dla większości osobników będzie to całkowicie wystarczające. Oczywiście nie można zapomnieć o podstawie diety zwierzaka, czyli świeżym sianie i słomie, które powinny być stale do jego dyspozycji. Niekiedy lekarze weterynarii zalecają wzbogacanie pokarmu w niezbędne minerały i witaminy, jednak przed ich podaniem należy skonsultować się z odpowiednim specjalistą.

Ogromnym zagrożeniem dla koni gorącokrwistych jest nadwaga lub – co gorsza – otyłość. Jeśli zwierzak obecnie utrzymuje prawidłową masę ciała, wystarczy dokładne odmierzanie porcji pożywienia i nieprzekarmianie swojego pupila. W przypadku koni sportowych lub pracujących należy indywidualnie dopasowywać ilość pokarmu do planowanych treningów, by nie doprowadzić do problemów trawiennych.

Konie gorącokrwiste będą doskonałym wyborem dla wszystkich miłośników przedstawicieli tego gatunku. Chętnie współpracują, są zrównoważone i stosunkowo spokojne. W dodatku ich utrzymanie oraz żywienie nie wiąże się z wieloma trudnościami.