Liszajec u psa - jakie są objawy i przyczyny choroby? Jak ją wyleczyć?

Liszajec u psa to choroba skóry, która atakuje zazwyczaj szczenięta, choć może dotknąć również psy dorosłe - zwłaszcza te, które są podatne na alergie, infekcje lub/i zmagają się z osłabieniem odporności oraz problemami hormonalnymi. Na szczęście najczęściej schorzenie to nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia czworonoga. Pies nie może nim zarazić człowieka ani innego psa. Zdarza się nawet, że choroba ustępuje samoistnie. Ale co w sytuacji, gdy tak się nie dzieje? Poznaj fakty na temat liszajca u psa!

Liszajec to choroba dermatologiczna.

Występuje najczęściej u młodych psów lub osobników z obniżoną odpornością.

Drobne, swędzące krostki mogą doprowadzić do infekcji i stanów zapalnych.

Dbaj o higienę psa i regularnie kontroluj stan jego skóry.

Liszajec u psa jest chorobą dermatologiczną. Nazywany jest też m.in. powierzchownym krostkowym zapaleniem skóry lub młodzieńczym zapaleniem skóry. Za rozwój choroby odpowiadają bakterie gronkowców (najczęściej gronkowiec złocisty - Staphylococcus aureus) lub paciorkowców. Są one naturalnie obecne na skórze zwierzęcia i nie czynią szkody, jednak czasem - gdy np. dochodzi do ich przerostu lub/i organizm psa jest osłabiony - wywołują objawy chorobowe.

Rozwojowi tej choroby skóry u psa sprzyjają takie czynniki jak m.in.:

• młodzieńczy wiek (najczęściej chorują szczenięta);
• nieprawidłowa praca układu odpornościowego;
• zaburzenia układu hormonalnego, w tym szczególnie choroby tarczycy;
• uszkodzenia skóry, w tym przez otarcia, skaleczenia, ukąszenia owadów;
• niehigieniczny tryb życia;
• alergie pokarmowe.

Mimo że choroba najczęściej dotyka szczenięta, nie są od niej całkowicie wolne psy dorosłe. Jeśli więc twój pupil zmaga się z osłabieniem odporności i innymi zaburzeniami czy chorobami, musisz zwracać szczególną uwagę na jego zdrowie bez względu na to, w jakim jest wieku.

Liszajec u psa objawia się niewielkich rozmiarów krostkami. Zazwyczaj są one wypukłe, zaczerwienione lub/i wypełnione ropną wydzieliną. Występują głównie na brzuchu i w pachwinach, choć w przypadku nasilenia choroby mogą pojawić się również w innych obszarach ciała. Nie są to zmiany bolesne, ale mogą wywoływać świąd. Pies, który odczuwa dyskomfort z tego powodu, będzie się drapał - może wówczas dojść do uszkodzenia skóry, zanieczyszczenia rany i w efekcie do jeszcze poważniejszej infekcji.

Jak się okazuje, w przypadku niedużych zmian liszajec u psa niejednokrotnie nie wymaga leczenia, bo ustępuje samoistnie. Zdarza się jednak, że choroba przybiera cięższą postać i wówczas konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii. Specjalista oceni stan czworonoga i zaleci leczenie. Może przepisać zarówno maści do leczenia miejscowego, jak i np. antybiotyk doustny, jeśli zmiany są zaawansowane.

Nie ma jednej skutecznej metody zapobiegania chorobie. Niemniej można poczynić kilka kroków, aby zminimalizować ryzyko jej wystąpienia. Przede wszystkim:

• zadbaj o higienę swojego pupila;
• regularnie szczotkuj psa, aby usuwać na bieżąco wszelkie zanieczyszczenia;
• w razie konieczności zastosuj kąpiel;
• badaj stan skóry psa, aby jak najszybciej odkryć ewentualne otarcia, skaleczenia i inne urazy;
• zadbaj o czystość otoczenia, w którym przebywa pies;
• pilnuj czystości legowiska, zabawek etc.,
• wykonuj profilaktyczne badania;
• stosuj profilaktykę przeciwpasożytniczą.

Obserwuj swojego podopiecznego. Jeśli jakiekolwiek zmiany w jego wyglądzie lub/i zachowaniu wzbudzą twój niepokój czy wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Pamiętaj o tym, że choć liszajec u psa (teoretycznie) nie stanowi dużego zagrożenia dla życia i zdrowia, w przypadku obniżonej odporności lub innych schorzeń czworonóg może być bardziej narażony na przykre powikłania niż inne psy!