Konie tarantowate - wierzchowce z nakrapianymi intrygującymi wzorami. Dowiedz się więcej na temat tego umaszczenia!
Wśród wielu końskich umaszczeń szczególną uwagę zwraca jedno - tarantowate o licznych wzorach. Co kryje się pod tą nazwą? Jak wyglądają konie tarantowate? Koniecznie sprawdź już teraz!
Maść tarantowata przyciąga wzrok, ponieważ zdecydowanie wyróżnia się na tle innych umaszczeń, zwłaszcza jednolitych. Istnieje wiele wzorów maści tarantowatej i każdy z nich prezentuje się niezwykle ciekawie, jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Nie jest to maść występująca często, dlatego widok koni tarantowatych robi wrażenie. Jakie rasy występują w tym ubarwieniu? Jakie są jego rodzaje i w jaki sposób powstaje? Już teraz poznaj te i inne fakty!
Konie tarantowate - podstawy genetyki
Gen odpowiadający za typ umaszczenia koni tarantowatych to Lp. Co ciekawe, tak naprawdę nie jest to jeden gen dominujący, lecz cała grupa. Właśnie w związku z tym maść tarantowata jest tak bardzo różnorodna. Poza genem Lp występują również geny PATN1 oraz PATN2 (skrót z ang. pattern oznaczającego wzór). Zwierzę, poza Lp, może otrzymać jeden lub oba z genów PATN bądź w ogóle go nie otrzymać. Taka mnogość kombinacji powoduje, że istnieje aż 7 wzorów tarantowatych.
Jak wyglądają konie tarantowate?
Zazwyczaj u tarantów występują nieregularnie rozłożone na białej sierści większe lub mniejsze plamy w ciemnym kolorze. Skóra jest nakrapiana, a na kopytach mogą pojawiać się paski.
Wzory umaszczeń koni tarantowatych
Jak zostało nadmienione, jest ich kilka i znacznie się od siebie różnią. Należą do nich:
- duch - łatwo rozpoznać ten wzór, ponieważ plamy maści zasadniczej, umieszczone nad kopytami, mają trójkątny kształt. Innym charakterystycznym wyznacznikiem wzoru jest to, że źrebaki po urodzeniu mają ciemny ogon i grzywę. Z czasem ulegają one wybieleniu;
- lampart - to bardzo piękny i charakterystyczny wzór. Cechuje się różnej wielkości plamami o maści zasadniczej na sierści białej. Patrząc na „lamparta”, można odnieść wrażenie, że plamy spływają po nim;
- derka - ten wzór bywa nazywany też czaprakowatym. Wyraźnie widać, że granice „czapraka” są nieregularne oraz postrzępione. Tuż przy nim mogą, ale nie muszą występować plamy maści zasadniczej na białej sierści (jak w lamparcie). Biała plama sięga najczęściej od końskiego zadu po kłodę (tułów). Jeśli sięga do kłębu, nie jest to już derka, ale lampart;
- cętkowany - to bardzo intrygujący wzór. Mówiąc obrazowo, coś pomiędzy hreczką a lampartem, tzw. plamy są trochę mniejsze niż „lamparcie”, ale większe od plamek w hreczce;
- płatki śniegu - wzór nie bez powodu nosi taką nazwę. Okrągłe białe plamy, osiągające średnicę od około 1 do maksymalnie 3 cm, rozłożone są na maści zasadniczej, na całej kłodzie . Co ciekawe, wzór może ulec zmianie, gdyż plamy „rozrastają się” z wiekiem zwierzęcia;
- oszroniony - wzór oszroniony to mieszanka włosów białych, które obejmują całe ciało (przede wszystkim zad), z włosami maści zasadniczej. Wzór ten przywodzi na myśl maść dereszowatą i przez niewprawne oko może być z nią pomylona;
- werniksowy - sierść w tym wariancie jest biała na większości powierzchni ciała. Z kolei tam, gdzie skóra bardziej przylega do kości, pojawia się maść zasadnicza albo połączenie maści zasadniczej z sierścią w kolorze białym.
Ponadto istnieje tzw. zmienność tarantowata. To bardzo ciekawe zjawisko, które polega na tym, że wraz z wiekiem zwierzęcia zmienia się również jego barwa. Np. koń rodzi się w ciemnej barwie, następnie może przybrać wzór oszroniony, dalej przejść w płatki śniegu i na koniec przybrać wzór werniksowy.
Tarantowate konie - poznaj rasy
W umaszczeniu tarantowatym spotkamy m.in.:
- appaloosa - jest wszechstronnym koniem użytkowym, którego historia rozpoczyna się w XVIII wieku w Ameryce Północnej. Uwielbiany w Ameryce, wykorzystywany m.in. przez Indian, dzięki którym zyskał przydomek „żelazne serce”, odnoszący się do ogromnej odwagi. Są wyjątkowo spokojne i przyjazne, często występują w westernach;
- colorado ranger - powstały w XIX wieku w stanie Kolorado. To wspaniałe konie gorącokrwiste, doskonałe wierzchowce, ale też m.in. zwierzęta pociągowe. Są inteligentne, odważne i zrównoważone. Rzadko spotyka się je w innej maści niż tarantowata;
- knabstrup - te gorącokrwiste konie wywodzą się z Danii, a ich początki datowane są na XIX wiek. Są to zwierzęta inteligentne, odważne i bardzo zwinne. Cechują się łagodnością, posłuszeństwem i chęcią współpracy. Ze względu na ich niezwykły wygląd i wspaniały charakter chętnie wykorzystuje się je m.in. w cyrku, głównie w woltyżerce;
- noriker - wywodzący się z obszarów obecnej Austrii noriker był niegdyś koniem legionów rzymskich. Doskonale sprawdza się w górach i innych trudnych terenach, może być zwierzęciem do zaprzęgu i wierzchowcem.
Konie półkrwi również mogą występować w umaszczeniu tarantowatym.
Konie tarantowate to przepiękne, bardzo interesujące stworzenia, które urzekają nie tylko swoim wyglądem (choć ten jest imponujący!), ale charakterem i wszechstronnością. Z pewnością są to zwierzęta, które warto bliżej poznać!
Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem weterynarii.