Entropium u psa to schorzenie powieki. Jakie są inne choroby psich oczu?

Zarówno ektropium, jak i entropium u psa to schorzenia związane z niewłaściwym ustawieniem powiek względem rogówki oka. Pies cierpi, a zanim jego właściciel zorientuje się, że coś jest nie tak, mija niekiedy sporo czasu. Dlatego tak ważne jest, aby regularnie zwracać uwagę na wygląd psich oczu i zachowanie zwierzaka. Jakie są objawy i metody leczenia tych chorób? Jak pomóc zwierzęciu? Przeczytaj.

Entropium to podwinięcie się powiek do wewnątrz oka. Z tego powodu rzęsy, a u długowłosych ras także sierść, podrażniają spojówkę. Powodują łzawienie oczu, a niekiedy też uszkodzenie rogówki. W kącikach oczu zbiera się ropna wydzielina, a spojówki są zaczerwienione. Pies jest rozdrażniony, traci apetyt i chęć do zabawy. Jest też niespokojny - trze łapami oczy i pociera nimi o kanty mebli, o futryny w drzwiach czy o drzewa na spacerze. Czujność właściciela powinno wzbudzić opadanie górnej powieki i tak zwany smutny wyraz pyska u psa. Niektóre rasy, z racji budowy ciała, są genetycznie narażone na to schorzenie.

Ektropium to kolejny okulistyczny problem szczekających pupili. Polega na tym, że dolna powieka niejako kurczy się i odsłania gałkę oczną i kanał łzowy, a często również trzecią powiekę. Wywinięcie powieki prowadzi do zapalenia spojówek. W odsłoniętych warstwach oka zbierają się zanieczyszczenia i drażnią wrażliwą twardówkę. To schorzenie nie jest tak bolesne jak entropium, ale powoduje podrażnienia i stany zapalne oka. Jest to genetyczna przypadłość niektórych ras psów.

Powodem jest najczęściej genetyczne dziedziczenie i budowa kufy, a konkretnie duże oczy, charakterystyczne dla danej rasy. Entropium, zwane niekiedy opadającą powieką, jest często wrodzonym schorzeniem u spanieli, bokserów, bernardynów i dogów niemieckich. Z kolei ektropium to często choroba dziedziczna golden retrieverów, labradorów, buldogów angielskich i wyżłów weimarskich. Powodem może też być uraz oka, na przykład w czasie zabawy, uderzenia lub częstych podróży psa w otwartym oknie auta.

Ektropium i entropium to nie jedynie problemy, które dotyczą psich oczu. Pies, podobnie jak człowiek, ma skłonność do takich chorób, jak:

• zespół suchego oka - gdy produkuje ono za mało łez, konsekwencją jest często owrzodzenie rogówki;
• nadmierne łzawienie - spowodowane słabym odprowadzaniem łez przez kanaliki łzowe, a objawem są zacieki pod okiem na futrze pyska;
• jaskra - objawiająca się zamgleniem i wytrzeszczem oczu, nieleczona prowadzi do utraty wzroku;
• zaćma - czyli zmętnienie soczewki, powodujące zaburzenia ostrości widzenia.

Aby zapobiec pogłębianiu się schorzeń, pamiętaj o odpowiedniej higienie kufy swojego pupila. Przemywaj oczy czystym wacikiem i sprawdzaj, czy nie są podrażnione. Przypatrz się, czy brzeg powieki nie wywija się do środka ani na zewnątrz. Idź z psem do weterynarza, gdy tylko zobaczysz pierwsze objawy chorób, w tym tych okulistycznych. Nie pozwól, aby w trakcie jazdy autem pies trzymał głowę w otwartym oknie. Naraża go to na wysuszenie oczu lub uderzenie gałęzią, czy odbitym kamieniem. Na szczęście weterynaria zna sposoby na wyleczenie entropium u psa.

U szczeniąt poprawę przynosi podawanie przepisanych przez specjalistę lekarstw. Trudniej jest w przypadku dorosłych psów z zaawansowaną entropią. Doświadczony lekarz weterynarii może przeprowadzić zabieg chirurgiczny polegający na korekcji opadającej powieki. W znieczuleniu ogólnym usuwa nadmiar skóry z powieki i nakłada szwy, które zdejmuje po około 10 dniach. Kształtuje wygląd oka za pomocą plastyki powieki. Podczas rekonwalescencji psa należy odkażać oko i smarować ranę specjalną maścią.

Schorzenia oczu mogą przytrafić się większości psów, choć entropium i ektropium są charakterystyczne głównie dla wymienionych wyżej ras. Jeśli więc zamierzasz kupić rasowego psa, to jeśli tylko masz taką możliwość, sprawdź jego pochodzenie oraz wygląd i stan zdrowia jego rodziców. Jeśli natomiast jesteś już właścicielem psa, pamiętaj o regularnym sprawdzaniu stanu jego oczu.