Koń dereszowaty - które rasy występują w nim najczęściej?

Konie dereszowate są pięknymi zwierzętami. Ich umaszczenie znacząco wyróżnia się na tle innych. Jak się okazuje, rozpoznanie go może przysporzyć trudności. Dereszowatość ma kilka ciekawych wariantów, które są uzależnione w głównej mierze od maści podstawowej.

Największy odsetek dereszowatych zwierząt występuje u kuców i koni zimnokrwistych. W przypadku koni gorącokrwistych także się pojawia, ale zdecydowanie rzadziej. Sprawdź, jak wyglądają konie tej maści i poznaj najważniejsze informacje w pigułce!

Dereszowatość u koni jest uwarunkowana genem dominującym Rn, który powoduje zmieszanie koloru podstawowego (bazowego) z białymi włosami znajdującymi się na szyi, tułowiu i górnych fragmentach nóg. Zarówno łeb konia, pozostałe dolne części kończyn, ogon i grzywa występują w umaszczeniu bazowym.

Chcąc bez wątpliwości rozpoznać dereszowatego konia, warto dokładnie przyjrzeć się kończynom. Pojawia się na nich bowiem charakterystyczna odwrócona litera V, która stanowi rozgraniczenie pomiędzy ciemną sierścią na dole i jasną powyżej.

Co istotne, w poszczególnych porach roku zmienia się proporcja białych włosów. W okresie wiosny i lata sierść jest jaśniejsza, natomiast jesienią i zimą ciemnieje. 

Wygląd dereszowatego konia uzależniony jest od podstawowego umaszczenia, czyli od tego, czy zwierzę ma podstawową maść karą, gniadą bądź kasztanowatą. Wyróżnia się następujące odcienie:

• gniadodereszowaty - tułów pokryty jest sierścią w barwie brązowej w różnych proporcjach wymieszanej z bielą; kończyny i głowa są poryte ciemniejszą sierścią, grzywa i ogon najczęściej czarne, choć mogą mieć niewielką domieszkę białych włosów;
• karodereszowaty - tułów pokryty jest sierścią w barwie czarnej w różnych proporcjach wymieszanej z bielą; grzywa, ogon i kończyny są czarne;
• kasztanowatodereszowaty - tułów pokryty jest sierścią w barwie rdzawo-brązowej w różnych proporcjach wymieszanej z białą sierścią, na nogach i głowie występuje sierść kasztanowata.

Deresz występuje najczęściej na bazie maści podstawowej (wspomnianej karej, gniadej lub kasztanowatej), ale konie dereszowate z maścią rozjaśnioną (będącą w tym przypadku umaszczeniem bazowym) także nie są rzadkością. W wyniku tych połączeń mogą powstać zwierzęta m.in. izabelowato-dereszowate, bułano-dereszowate czy myszato-dereszowate. 

Konie tej maści wyglądają wyjątkowo interesująco. Oto kilka ras, które warto bliżej poznać.

Dutch draft

Jest to masywny koń zimnokrwisty, który może osiągać do 170 cm wysokości w kłębie. Pochodzi z Holandii, a historia jego hodowli rozpoczyna się dopiero po pierwszej wojnie światowej. To doskonały koń zaprzęgowy i służący rekreacji.

Jest silny, wytrzymały, bardzo spokojny i cierpliwy. Chętnie prezentuje się go na rozmaitych pokazach i wystawach, gdzie zawsze robi ogromne wrażenie.

Koń belgijski

Duży koń dereszowaty pochodzący z Belgii. Bywa nazywany także koniem flandryjskim i brabanckim. Jego charakterystyczną cechą są bardzo obfite szczotki pęcinowe. To piękne, spokojne, posłuszne i cierpliwe zwierzę.

Jego ogromną zaletą jest pracowitość. Może wykonywać trudne zadania przez wiele godzin bez większych oznak zmęczenia. To doskonały koń zaprzęgowy, do prac polowych, a także do rekreacji, pokazów, turniejów rycerskich i wielu innych przedsięwzięć.

Koń bretoński

Zwierzę pochodzące z Francji, z górzystych terenów Bretanii. Jak na konia zimnokrwistego jest wyjątkowo energiczny. Nie powinien zmylić również jego masywny wygląd - koń ten porusza się z wyjątkową gracją, niesamowicie zwinnie i lekko.

Odznacza się ogromną siłą i wytrzymałością. Wykorzystywany jest zarówno do rekreacji, jak i prac polowych. To posłuszne, przyjazne i zrównoważone zwierzę.

Włoski koń zimnokrwisty

Jak sama nazwa wskazuje, koń ten ma włoskie korzenie. Jego hodowla rozpoczęła się w XIX wieku. Jak na konia zimnokrwistego jest stosunkowo nieduży i bardzo żywiołowy. Jednocześnie potrafi zachować spokój, cechuje się zrównoważonym usposobieniem, jest łagodny, cierpliwy i przyjazny. Nie boi się nawet najcięższej pracy.

Noriker

Ten dereszowaty koń pochodzi z terenów współczesnej Austrii. Dawniej wykorzystywany był m.in. przez legiony rzymskie. To zwierzę bardzo silne, wytrzymałe, idealne do zaprzęgu i ciężkich prac w trudnym terenie. Świetnie radzi sobie np. w przemierzaniu gór.

Umaszczenie dereszowate jest niezwykle ciekawe. Poszczególne jego odcienie bardzo się od siebie różnią w zależności od tego, czy koń jest bazowej maści gniadej, kasztanowatej czy maści karej. Ten typ umaszczenia można rozpoznać po odwróconej literze V na kończynach.