W artykule przedstawimy opis rasy – opowiemy o wyglądzie jej osobników oraz ich temperamencie i charakterze. Przytoczymy także historię powstania wyżłów duńskich. Poza tym znajdziesz tutaj również wartościowe wskazówki dotyczące dbania o zdrowie pupila i jego odpowiedniego żywienia. Sprawdź, czy ten czworonóg pochodzący z Danii będzie dobrym przyjacielem dla ciebie.

Wyżeł duński – podstawowe informacje

👉 Rozmiarwysokość w kłębie: samice od 50 do 56 cm, samce od 54 do 60 cm
masa ciała: samice od 26 do 31 kg, samce od 30 do 35 kg
Szatasierść: gęsta, krótka, twarda
maść: od średniego do ciemnego brązu z
❤️ Długość życia11–13 lat
🐶 Charakterspokojny, zrównoważony, przywiązany do przewodnika

Gammel Dansk Honsehund, czyli wyżeł duński – pochodzenie

Rasa została stworzona 1710 roku przez niejakiego Mortena Baka pochodzącego z miasteczka Glenstrup na Jutlandii. Hodowca skrzyżował lokalne psy pasterskie, nazywane też bluthundami, z cygańskimi czworonogami o domieszce krwi pointerów hiszpańskich. W ciągu 8 pokoleń udało się uzyskać idealnego towarzysza polowań, który ciągle utrzymując kontakt wzrokowy z myśliwym, po cichu skrada się do ofiary. Początkowo psy były określane pointerami duńskimi, pointerami staroduńskimi, a także psami Baka. Od czasów reaktywowania hodowli po zakończeniu II wojny światowej wyżły duńskie cieszą się ogromną popularnością wśród skandynawskich myśliwych.

Wygląd – budowa ciała i umaszczenie

Wyżeł duński to średniej wielkości pies o prostokątnej sylwetce. Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia powinien wynosić 8:9. Suki zwykle ważą 26–31 kilogramów, a samce nawet 35 kilogramów. Linia grzbietu lekko opada ku tyłowi, lędźwie są krótkie i szerokie. Ogon szeroko osadzony, zwykle noszony naturalnie nisko. Kufa jest szeroka, uszy nisko osadzone oraz zaokrąglone na końcach. Preferowanym odcieniem umaszczenia jest brązowo-białe, a w szczególności białe z brązowymi łatami i plamami. Włos jest krótki, gęsty i mocno przylega do skóry.

Czy pies myśliwski może żyć w bloku? O charakterze i temperamencie

Wyżeł duński jest psem pracującym, w związku potrzebuje odpowiedniej dawki aktywności fizycznej. Nie musi to być gonienie zwierzyny, równie dobrym, a nawet bezpieczniejszym wyborem będą psie sporty, takie jak agility czy canicross. Chociaż najłatwiejszym sposobem na to, żeby czworonóg się wybiegał, jest korzystanie z otwartej przestrzeni, to niejedynym. Klasyczny spacer na smyczy sprawdzi się równie dobrze, ale pamiętaj, że to rasa, która ma wybitnie dobry węch i może nagle pogonić za dziką zwierzyną.

To psy przyjacielskie, spokojne i odważne, które na ogół nie wykazują oznak agresji. Jeśli rozpoczniesz wcześnie proces ich socjalizacji, z pewnością będą dogadywać się z pozostałymi zwierzętami mieszkającymi w domu.

Zdrowie i pielęgnacja. Jak żywić wyżła duńskiego?

Wyżły duńskie na ogół są psami niecierpiącymi z powodu specyficznych chorób oraz łatwymi w pielęgnacji. Nie zaleca się ich strzyżenia, a jedynie regularne czesanie. Poza tym trzeba regularnie sprawdzać stan uszu, a także długość pazurów, by w razie rozwijającej się infekcji móc szybko rozpocząć leczenie weterynaryjne. Niezbędne jest regularne szczotkowanie zębów.

Pamiętaj, że pies tak samo jak człowiek, potrzebuje pełnowartościowego pokarmu, by cieszyć się dobrym zdrowiem. Wybieraj wysokiej jakości produkty, które w swoim składzie nie mają zbóż, produktów odzwierzęcych niewiadomego pochodzenia i sztucznych dodatków ulepszających. Jeśli nie masz doświadczenia i wiedzy w zakresie zoodietetyki, zrezygnuj z samodzielnego komponowania posiłków. Wystarczą niewielkie dobory przez kilka lub kilkanaście miesięcy, by zwierzak podupadł na zdrowiu.

Czy to rasa dla ciebie?

Czy wyżeł duński to zwierzak dla ciebie? Przede wszystkim pies ten potrzebuje odpowiedniej aktywności ruchowej oraz umysłowej. Nie wystarczy zwykły spacer po mieście. Jeśli lubisz spędzać czas wolny, wędrując po lasach i pracę z psem, z pewnością się zaprzyjaźnicie.