Według naukowców biologiczna długość życia to „przypisana w postaci informacji genetycznej cecha charakterystyczna dla każdego gatunku”. Nie można jednak w prosty sposób przewidzieć, ile będzie żył konkretny osobnik, gdyż uzależnione to jest od kilku czynników. Przedział życia psa można ująć jedynie w widełki. Przyjmuje się, że średnia długość życia psa mieści się w przedziale 10–13 lat. Oczywiście są zwierzęta, które żyją krócej, ale znamy przypadki, kiedy dany osobnik dożył sędziwego wieku przekraczającego 20 lat.

Wiek psa a człowieka – porównanie

Studiując literaturę przedmiotu, możemy najczęściej spotkać się z następującymi statystykami:

  • psa jednorocznego można porównać do ludzkiego nastolatka w wieku 10–15 lat. Uzyskał on już swój wzrost (głównie dotyczy to psów ras małych i średnich) i dojrzałość płciową. Natomiast jego muskulatura jeszcze się buduje;
  • dwuletni pies przypomina w swoim rozwoju dwudziestopięciolatka – dotyczy to głównie dojrzałości psychicznej i umysłowej;
  • każdy kolejny rok życia naszego czworonoga odpowiada 4–5 latom życia człowieka;
  • psy stają się seniorami (wchodzą w okres geriatryczny) w zależności od wielkości: psy małe w wieku około 11 lat, średnie w wieku 10 lat, duże stają się psimi emerytami około 8. roku życia.

Od czego zależy długość życia psa?

Na długość życia psa wpływa kilka czynników. Są to przede wszystkim:

  • odpowiednio zbilansowana dieta,
  • tryb życia,
  • ilość ruchu, 
  • przebyte choroby,
  • czynniki genetyczne,
  • profilaktyka zdrowotna,
  • przynależność do rasy,
  • wielkość psa,
  • płeć.
Zobacz też:
Obroża dla kota – czy to dobry pomysł? Jak wybrać bezpieczną obrożę dla sierściucha?

Dieta a długość życia psa

Nowe badania psów wykazały, że nawet niewielkie zmiany w podawanym jedzeniu mogą wpłynąć na wydłużenie życia naszych psów o 80%. Żywienie psa tanią, wysokoprzetworzoną karmą na pewno odbije się niekorzystnie na stanie jego zdrowia. Źle zbilansowana dieta może prowadzić do nadwagi, która jest chorobą cywilizacyjną nie tylko ludzi. Zbyt duża ilość węglowodanów, zawyżone porcje jedzenia, ale także dokarmianie resztkami ze stołu prowadzą do otyłości, problemów jelitowych i kardiologicznych, obciążają aparat ruchu i w znaczący sposób skracają długość życia psa.

Tryb życia i ilość ruchu a długość życia psów

Brak ruchu i krótkie spacery sprowadzające się do wyjścia w celu załatwienia potrzeb fizjologicznych psa prowadzą do otyłości, która często skutkuje cukrzycą. Dlatego pamiętaj, by zapewnić swojemu ulubieńcowi odpowiednią dawkę ruchu i różnej aktywności fizycznej. Zabawa z innymi psami, jogging czy przebieżka przy rowerze, codzienny trening, korzystanie z toru agility na pewno pozwolą na zachowanie dobrej kondycji naszego zwierzęcia i tym samym wpłyną znacząco na długość jego życia.

Choroby i profilaktyka zdrowotna a długość życia psów

Istotnym czynnikiem determinującym długość życia psa są przebyte choroby i urazy. Mogą one prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych czy spadku odporności. Choroby nowotworowe w znaczący sposób mogą skrócić życie naszego ulubieńca. Dlatego należy pamiętać o regularnych wizytach u lekarza weterynarii oraz odpowiedniej profilaktyce zdrowotnej, m.in. regularnych szczepieniach.

Płeć a długość życia psów

Płeć może być związana z pewnymi chorobami, a te z kolei, zwłaszcza nieleczone, mogą skrócić życie naszego podopiecznego. I tak na przykład u samców mogą wystąpić choroby prostaty, suczki zapadają często na ropomacicze czy choroby gruczołów mlekowych. Odpowiednia profilaktyka pozwala w porę zapobiegać rozwojowi wielu z wymienionych schorzeń.

Rasa i wielkość a długość życia psów

Każda rasa ma swoją oczekiwaną długość życia, wykształconą w drodze pracy hodowlanej. Istotnym czynnikiem jest tu również wielkość psa. Badania dowodzą, że wielkość psa ma wpływ na długość jego życia. Im mniejszy pies, tym żyje dłużej. Psy ras gigantycznych rzadko dożywają wieku 10 lat.

Zobacz też:
Kuweta dla psa – przeczytaj, zanim ją kupisz!

Jak długo żyją najpopularniejsze rasy psów?

  • Owczarek niemiecki – 11–13 lat
  • Maltańczyk – 15–20 lat
  • Yorkshire terrier – 13–16 lat
  • Jack Russell terrier – 14–16 lat
  • Golden retriever – 12–14 lat
  • Labrador – 11–13
  • Dog niemiecki – 8–10 lat
  • Doberman – 10–13 lat
  • Mastiff angielski – 6–12 lat
  • Berneński pies pasterski – 7–9 lat
  • Amerykański Staffordshire terrier – 12–16 lat
  • Bearded collie – 12 lat
  • Beagle – 12–13 lat
  • Bokser – 10 lat
  • Bulterier – 13 lat
  • Chihuahua – 13 lat
  • Jamnik – 12 lat
  • Rottweiler – 9–10 lat
  • Siberian husky – 13 lat
  • Buldog francuski – 13–15 lat

W zestawieniu z podanymi wyżej danymi psy nierasowe okazują się żyć dłużej. Wynika to z faktu, że częściej są zdrowsze, rzadziej zapadają na choroby, ich pula genetyczna jest bardziej urozmaicona.

Najstarszy pies świata

Najstarszym psem był Bluey rasy Australian Cattle Dog, który urodził się w 1910 roku i przeżył 29 lat. Przez 20 lat pomagał swoim opiekunom w pracy przy wypasie bydła. Innym rekordzistą był mops o imieniu Snooki, który przeżył 27 lat i 284 dni. Zmarł 12 października 2018 roku.

Kiedy decydujesz się wziąć pod opiekę psa, musisz pamiętać, że w dużej mierze właśnie ty decydujesz o długości jego życia. Psy zdrowe, które mają zapewnioną należytą opiekę, kontrolę lekarza weterynarii, regularnie szczepione i odrobaczane, żywione odpowiednio zbilansowaną i nieprzetworzoną karmą, będą żyły dłużej. Pamiętaj jednak, że na czynniki środowiskowe, takie jak wysokie zanieczyszczenie, nie zawsze masz wpływ. Może więc stać się i tak, że pomimo starań, zapewnienia psu aktywnego trybu życia, odejdzie szybciej, niż wynikałoby to z predyspozycji genetycznych i właściwej opieki.