W przypadku skutecznego leczenia czworonożnych podopiecznych zawsze kluczową rolę odgrywa czas. Nie da się jednak ukryć, że wylew u psa jest sytuacją, podczas której tylko natychmiastowe działanie pozwala uratować życie zwierzęcia. Co trzeba zrobić? Warto się dowiedzieć również jakie działania profilaktyczne podjąć, aby zminimalizować ryzyko udaru. Zapoznaj się z naszym tekstem i bądź gotowy w razie zagrożenia!

Udar mózgu u psa 

Udar u psa jest patologicznym procesem, który wiąże się z wystąpieniem zakrzepicy, zatoru czy krwawienia do tkanek mózgu. Zaburzenie jest nagłe, a do tego bardzo niebezpieczne dla życia i zdrowia zwierzęcia. Wyróżniamy trzy typy udaru:

  • niedokrwienny;
  • krwotoczny;
  • hemodynamiczny.

Wylew u psa – przyczyny

Wystąpienie udaru u psa wiąże się z bardzo różnymi czynnikami. Trudno wskazać konkretne przyczyny tego patologicznego procesu neurologicznego, jednak można wyróżnić kilka czynników, które wzmagają ryzyko jego wystąpienia. 

Tym, co podnosi ryzyko wystąpienia udaru, są różnorodne choroby układowe o charakterze przewlekłym. Może to być:

  •  cukrzyca;
  • nadciśnienie;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • problemy kardiologiczne;
  • zespół Cushinga;
  • zaburzenia krzepnięcia krwi;
  • miażdżyca;
  • zatory przerzutowe;
  • zatory septyczne;
  • pękanie naczyń krwionośnych w mózgu.

Udar mózgu u psa – objawy

Zaawansowane objawy udaru mózgu u psa pojawiają się nagle i mają bardzo gwałtowny przebieg. Niestety, często jest tak, że te wczesne, nieco bardziej subtelne symptomy bywają przez ignorowane lub w ogóle niezauważane. Początki udaru objawiają się bowiem nieswoiście. Pies może zacząć mieć problemy z widzeniem na jedno oko albo kłopoty z poruszaniem się. 

Rodzaj zaawansowanych objawów jest zależny od tego, w jakim obszarze mózgu nastąpił udar u psa. Związane są przede wszystkim z układem neurologicznym. Mogą to być: 

  • problemy z oddawaniem moczu i kału;
  • problemy ze wzrokiem, czasami utrata wzroku;
  • nieprawidłowe ułożenie gałek ocznych;
  • problemy z utrzymaniem równowagi;
  • przechylanie głowy na jedną stronę;
  • oczopląs;
  • wymioty;
  • otępienie;
  • utrata przytomności;
  • śpiączka;
  • wyraźne zmiany w zachowaniu (na przykład agresja);
  • kręcenie się w kółko.
Zobacz też:
Nagi pies peruwiański – bardzo stara rasa o niecodziennym wyglądzie

Okres trwania objawów może być bardzo różny – od kilku godzin do nawet jednej doby. W niektórych przypadkach ustępują. To oznacza, że był to przejściowy epizod niedokrwienia mózgu, które zazwyczaj nie powoduje trwałego uszkodzenia. 

Wylew krwi do mózgu u psa – jak działać?

Udar u psa jest niezwykle niebezpieczny, dlatego twoim najważniejszym zadaniem jest działać szybko. Jeżeli zauważysz u zwierzaka któryś z niepokojących objawów wymienionych powyżej, jak najszybciej udaj się do lekarza weterynarii. 

Czasami nawet banalne z pozoru zmiany w wyglądzie czy zachowaniu psa mogą świadczyć o tym, że w jego organizmie następuje niedokrwienie mózgu lub wylew. Im szybciej zadziałasz, tym mniejsze spustoszenie stan ten wyrządzi w organizmie zwierzaka. 

Potwierdzenie lub wykluczenie udaru zawsze należy do lekarza, który podejmie się badania klinicznego zwierzęcia. W niektórych przypadkach konieczna może być konsultacja z neurologiem i przeprowadzenie bardziej specjalistycznej diagnostyki. 

Wylew u psa – leczenie

Udar u psa nie zawsze jest śmiertelny. Oczywiście, jest bardzo groźny dla życia psa. Jednak w przypadku szybkiego działania i prawidłowego leczenia istnieje prawdopodobieństwo, że zmiany w mózgu nie zostaną utrwalone. Wówczas pies jeszcze przez długi czas będzie cieszył się życiem.

Odpowiednio dobrana terapia hamuje zmiany metaboliczne wywołane udarem, a wręcz może je cofnąć. Szanse na wyleczenie zmniejszają się znacząco, kiedy zmiany są nieodwracalne. Właśnie dlatego tak istotny jest czas twojej reakcji. Oto zarys terapii:

  1. Kiedy pies trafi do lecznicy z udarem, najważniejszym zadaniem będzie zmniejszenie obrzęku mózgu i obniżenie ciśnienia krwi. 
  2. Lekarze muszą też zadbać o to, aby pies odzyskał równowagę kwasowo-zasadową w organizmie, a także przywrócić do normy temperaturę ciała. 
  3. Stałym elementem terapii jest uzupełnianie płynów i tlenoterapia. 

Udar u psa i dalsza terapia

Warto jednak zaznaczyć, że konsekwencją udaru u psa powinno być długotrwałe i konsekwentne leczenie. Zwierzęta po wylewie często potrzebują fizjoterapii. Konieczna będzie także praca z neurologiem nad opanowaniem zmian, które zaszły w wyniku udaru. 

Zobacz też:
Chart węgierski – wyjątkowo szybki pies rodzinny

Osią terapii jest znalezienie bezpośredniej przyczyny wystąpienia udaru. Wówczas można podjąć leczenie i wdrążyć odpowiednią terapię. W zależności od stanu zdrowia psa konieczne będzie:

  • unormowanie poziomu hormonów;
  • zwalczenie pasożytów;
  • wdrążenie leczenia cukrzycy;
  • podanie antybiotyków.

Niestety, nie ma możliwości całkowitego wyeliminowania ryzyka udaru u psa. Jednak zadbaj o profilaktykę. Regularne kontrole u weterynarza i monitorowanie stanu zdrowia zwierzaka powinny znacznie zmniejszyć ryzyko pojawiania się takich zaburzeń neurologicznych. Nie na wszystkie przypadki masz jednak wpływ, dlatego przy wystąpieniu niepokojących objawów należy jak najszybciej udzielić psu pomocy weterynaryjnej.