Szpic niemiecki to wyjątkowo wszechstronny psiak, który świetnie sprawdza się zarówno jako towarzysz, jak i stróż. Jest bardzo czujny i nieufny w stosunku do obcych, ale jednocześnie przywiązany do swojej rodziny. Wytrzymały i bezproblemowy w prowadzeniu, różni się popularnością w zależności od rozmiaru. Największą furorę robią obecnie najmniejsze szpice niemieckie – pomeraniany. 

Szpic niemiecki – zdjęcia i opis rasy

Szpica niemieckiego wyróżnia charakterystyczna, przypominająca nieco lisią, głowa. Kufa jest szpiczasta, czaszka owalna, a uszy stojące i proporcjonalne. Wielkość psa uzależniona jest od tego, z jaką odmianą mamy do czynienia. Pod względem anatomicznym psy te w zasadzie niczym się nie różnią. Czynnikiem wyróżniającym jest tylko wielkość. 

Odmiany szpica niemieckiego

Wysokość w kłębie wynosi: 

  • szpic wilczy: 43-55 centymetrów;
  • szpic niemiecki duży: 40-50 centymetrów;
  • szpic średni: 29-36 centymetrów;
  • szpic mały : 22-28 centymetrów;
  • szpic niemiecki pomeranian: 18-22 centymetrów.

Waga psa mieści liczy:

  • szpic wilczy: od 20 do 30 kilogramów;
  • szpic niemiecki duży: około 18 kilogramów;
  • szpic średni: od 10 do 12 kilogramów;
  • szpic mały: około 4 kilogramów;
  • szpic niemiecki pomeranian: nie mniej niż 2 kilogramy.

Szpic niemiecki – szata i umaszczenie

Zdjęcia szpica niemieckiego wskazują, że najbardziej charakterystyczną cechą jego wyglądu jest bujna i bardzo gęsta szata. Sierść jest nie tylko obfita, ale także dwuwarstwowa. Włos okrywowy jest długi i dosyć twardy. Podszerstek jest natomiast bardzo gęsty i wełnisty, dlatego doskonale pełni funkcję ochronną. Piękna i okazała kryza wyróżnia te psy spośród innych ras. 

Zobacz też:
Wyżeł węgierski – zakochany w człowieku i ruchu

Wzorzec dopuszcza jedynie umaszczenia jednolite: 

  • czarne;
  • białe;
  • szare z czarnym nalotem;
  • brązowe;
  • rudo-płowe.

Najpopularniejsze umaszczenia to przede wszystkim szpic biały oraz rudy. To ostatnie jest najbardziej pożądane u pomeranianów, czyli najmniejszych ze wszystkich szpiców niemieckich.

Rasa psa szpic niemiecki – charakter

Szpice niemieckie to bardzo stara rasa, która zawsze była bardzo blisko związana z człowiekiem. Na przestrzeni wieków psy te pełniły różne funkcje w pobliżu ludzkich siedzib, dlatego do dzisiaj uchodzą za zwierzęta niezwykle wszechstronne. Obecnie trzymane są przede wszystkim w charakterze psów towarzyszących. Świetnie sprawdzają się jednak także jako czworonogi pasterskie czy stróżujące. 

Szpic – szkolenie i temperament

Popularność szpica jest związana także z jego stosunkowo prostym szkoleniem. Przedstawiciele tej rasy nie odstawali w wielu kwestiach od psów myśliwskich czy zaprzęgowych. Jednocześnie byli bardziej chętni do współpracy z człowiekiem. 

Szpice niemieckie niezwykle szybko przywiązują się do swoich ludzi, jednak w stosunku do obcych są raczej nieufne. Brak odpowiedniej socjalizacji w okresie dorastania może więc skutkować lękowością, a nawet agresją na jej tle. 

Szpic niemiecki – zdrowie

Szpice niemieckie to z zasady psy zdrowe i długowieczne. W przeszłości pełniły różne funkcje, które wymagały od nich odporności na wiele niekorzystnych warunków atmosferycznych. Właśnie dlatego jest to rasa, która weterynarza odwiedza niemal wyłącznie profilaktycznie i przy okazji szczepień. 

Choroby szpiców niemieckich

Trzeba jednak pamiętać, że nawet najbardziej zdrowa rasa nie jest wolna od schorzeń, które wyjątkowo często przytrafiają się właśnie w jej obrębie. W przypadku szpiców niemieckich są to choroby oczu, przede wszystkim postępujący zanik siatkówki oraz (PRA) oraz zaćma. 

Ze wszystkich szpiców niemieckich na choroby najbardziej narażone są pomeraniany, które stosunkowo często cierpią na cukrzycę oraz wypadanie rzepki. Oczywiście, zdrowie poszczególnych psiaków zależy w dużej mierze od ich przodków i planu hodowlanego. 

Zobacz też:
Kość dla psa – jaka będzie najlepsza?

Szpic niemiecki – pielęgnacja

Pomimo bardzo gęstej okrywy włosowej szpice niemieckie nie są psami szczególnie trudne w pielęgnacji. Ich sierść jest dwuwarstwowa, jednak nie ma skłonności do filcowania się ani szczególnego plątania. 

Ważne jest oczywiście odpowiednie wyczesywanie. Do rozczesywania ewentualnych kołtunów świetnie sprawdzi się grzebień z nieco szerszymi zębami, jednak najważniejsza będzie szczotka z zagiętymi igłami do usuwania podszerstka. Nie wolno także zapominać o regularnym sprawdzaniu stanu uzębienia, pazurów i uszu. 

Szpic niemiecki – hodowla

W Polsce można spotkać hodowle wszystkich typów szpica niemieckiego. Z którymi warto współpracować? Przede wszystkim szukaj wyłącznie tych hodowli, które są zarejestrowane w Związku Kynologicznym w Polsce. To jedyna organizacja w naszym kraju, która ma prawo do wystawiania swoim szczeniętom rodowodów FCI. 

Dobrą zasadą jest odwiedzenie hodowli jeszcze przed zakupem psiaka. Niektórzy decydują się wręcz na wizytę jeszcze przed jego urodzeniem, aby dobrze poznać rodziców i być pewnym, że zwierzęta dorastają w dobrych warunkach i wykazują się stabilnym charakterem. 

Unikaj pseudohodowli i osób, które deklarują, że rodowód jest dokumentem potrzebnym wyłącznie na wystawy. W ten sposób będziesz mieć pewność, że wchodzisz w posiadanie psa, który ma wszystkie cechy rasy, zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru. 

Szpic niemiecki – cena

Cena szpica niemieckiego jest zależna od tego, na jaką odmianę rasy się decydujemy: 

  • szpic wilczy kosztuje około 5 tysięcy złotych;
  • szpic niemiecki duży to wydatek około 4-5 tysięcy;
  • szpic niemiecki średni to kosz około 4-4,5 tysiąca złotych;
  • szpic niemiecki mały i pomeranian to zdecydowanie największy wydatek. Kosztują od 6 do nawet 10 tysięcy złotych. 

Oczywiście wszystkie ceny są uśrednione i dotyczą wyłącznie hodowli FCI. Pseudohodowle i te, które zostały zarejestrowane w niszowych związkach, zazwyczaj proponują nieco niższe ceny. Trzeba jednak mieć świadomość, że w takich miejscach kupujesz zwierzęta na własną odpowiedzialność i nie możesz mieć żadnej pewności, że faktycznie wchodzisz w posiadanie szpica wilczego lub innego. 

Zobacz też:
Łajka jakucka – użytkowy pies z dalekiej Syberii

Szpic niemiecki – historia rasy

Najdawniejszym przodkiem szpiców niemieckich był legendarny pies torfowy, którego geny noszą również inne rasy – między innymi sznaucery oraz różne teriery. Same szpice pojawiły się na terenie północnej i środkowej Europy już w średniowieczu. Ze względu na swoją dużą inteligencję oraz odporność na trudne warunki atmosferyczne, wykorzystywane były do wielu różnych zadań. 

Szpic niemiecki – pochodzenie rasy

Psy w tym typie nie miały jednolitego wyglądu. W zależności od regionu, w jakim się znajdowały, ich cechy anatomiczne nieco się od siebie różniły. Najważniejszą różnicą między nimi była wielkość. W okolicach Pomorza występowały najmniejsze psy, które z czasem zamieniły się w popularne dzisiaj pomeraniany. 

Z terenów dzisiejszych Niemiec szpice szybko przeniosły się do Wielkiej Brytanii – a pośrednictwem żony króla Jerzego III. To właśnie w Anglii powstał pierwszy wzorzec malutkiego pieska, który w nawiązaniu do tego, skąd pochodzi, został nazwany pomeranianem. 

Zupełnie niezależnie od tego faktu w Niemczech dalej pracowano nad ulepszaniem rasy. Powstał tam Związek Szpica Niemieckiego, którego zadaniem było uporządkowanie i ujednolicenie tej bardzo zróżnicowanej rasy. Z czasem podzielono ją na szpice wilcze, duże, średnie i małe/miniaturowe.

Szpic – który jest najstarszy?

Najbardziej pierwotnym typem szpica jest średni. Co ciekawe, tej odmiany w ostatnich kilkudziesięciu latach można było spotkać najmniej. Ma to związek z dwiema wojnami światowymi, które przetoczyły się przez Europę i znacznie zubożyły populację rasowych psów. Z braku szpiców średnich hodowcy poszerzali pulę genów, rozmnażając większe osobniki z grupy szpiców małych. Do tej pory populacja szpiców średnich jest bardzo niewielka. W Polsce działają wyłącznie pojedyncze hodowle, a zarejestrowanych jest ledwie kilkadziesiąt osobników. 

Szpic niemiecki – dla kogo?

Szpic niemiecki jest niemal doskonałym psem rodzinnym. Niezależnie od wielkości zwierzęta te bardzo lubią dzieci i chętnie się z nimi bawią. Trzeba jedynie pamiętać, że szpice miniaturowe, ze względu na swoje rozmiary, są bardzo delikatne i mogą być przez maluchy niechcący zranione. 

Zobacz też:
Akita amerykańska – czuły buntownik

Szpic a rodzina

Każdy ze szpiców bardzo mocno przywiązuje się do swojej rodziny. Zwierzęta te mogą być jednak nieco nieufne w stosunku do nowo poznanych osób. Właśnie dlatego już od szczeniaka trzeba dbać o to, aby piesek miał częsty kontakt z nowymi osobami i mógł spotykać się z nimi w różnych okolicznościach. To najlepszy sposób na uniknięcie strachu przed ludźmi, który często pociąga za sobą agresję lękową. 

Szpic niemiecki – aktywność i szkolenie

Zapotrzebowanie na ruch w przypadku tej rasy jest uzależnione od wielkości konkretnego psa. Pomeraniany i małe szpice niemieckie zdecydowanie potrzebują krótszych i mniej intensywnych spacerów niż szpic wilczy. Wszystkie psy w tym typie dobrze jednak dostosowują się do nowych warunków i mogą mieszkać zarówno w domu z ogrodem, jak i w niedużym mieszkaniu w bloku. 

Szpic niemiecki jest psem o bardzo dużej inteligencji; szybko się uczy i lubi pracować z człowiekiem. Warto to wykorzystać i już od szczeniaka przeprowadzać z nim szkolenie z posłuszeństwa i naukę nowych sztuczek. Trzeba jednak zadbać o odpowiednią socjalizację i budować dobrą komunikację z innymi psami. W przeciwnym razie dorosły szpic może być w stosunku do nich nieufny, a nawet agresywny. 

Szpic niemiecki – ciekawostki

Brytyjskie pomeraniany nie są uznawane przez FCI za oddzielną rasę. 

W Stuttgarcie znajduje się pomnik króla Wilhelma II. Na nim zostały uwiecznione także dwa szpice średnie, które monarcha darzył wyjątkowym uczuciem. 
Szpice niemieckie to grupa ras, która różni się właściwie jedynie gabarytami. Ich budowa ciała oraz cechy charakteru pozostają takie same – to bardzo wierne, energiczne i inteligentne psy, które świetnie sprawdzają się w roli towarzyszy rodziny. Ze względu na wrodzoną nieufność do obcych mogą stać się także doskonałymi stróżami.