Szpic niemiecki to wyjątkowo wszechstronny psiak, który świetnie sprawdza się zarówno jako kompan, jak i stróż. Jest bardzo czujny i nieufny w stosunku do obcych, ale jednocześnie przywiązany do swojej rodziny. Wytrzymały i bezproblemowy w prowadzeniu, różni się popularnością w zależności od rozmiaru. Największą furorę robią obecnie najmniejsze szpice – pomeraniany. 

Wzorzec rasy szpic niemiecki

Deutscher Spitza, czyli szpica niemieckiego wyróżnia charakterystyczna, przypominająca nieco lisią, głowa. Kufa jest szpiczasta, czaszka owalna, a uszy stojące i proporcjonalne. Wielkość psa uzależniona jest od tego, z jaką odmianą mamy do czynienia. Pod względem anatomicznym psy te w zasadzie niczym się nie różnią. Czynnikiem wyróżniającym jest tylko wielkość. 

Szpic niemiecki – zdjęcia i opis rasy

Odmiany rasy

Wysokość w kłębie wynosi: 

  • szpic wilczy: 43-55 centymetrów;
  • szpic duży: 40-50 centymetrów;
  • szpic średni: 29-36 centymetrów;
  • szpic mały : 22-28 centymetrów;
  • pomeranian: 18-22 centymetrów.

Waga psa liczy:

  • wilczy: od 20 do 30 kilogramów;
  • szpic niemiecki duży: około 18 kilogramów;
  • średni szpic: od 10 do 12 kilogramów;
  • szpic mały: około 4 kilogramów;
  • szpic miniaturowy: nie mniej niż 2 kilogramy.

Szpic niemiecki – szata i umaszczenie

Zdjęcia Deutscher Spitza wskazują, że najbardziej charakterystyczną cechą jego wyglądu jest bujna i bardzo gęsta szata. Sierść jest nie tylko obfita, ale także dwuwarstwowa. Włos okrywowy jest długi i dosyć twardy. Podszerstek jest natomiast bardzo gęsty i wełnisty, dlatego doskonale pełni funkcję ochronną. Piękna i okazała kryza oraz pióro na ogonie wyróżnia te psy spośród innych ras. 

Zobacz też:
Pies pasterski – najpopularniejsze rasy i ich cechy

Wzorzec dopuszcza jedynie umaszczenia jednolite: 

  • czarne;
  • białe;
  • szare z czarnym nalotem;
  • brązowe;
  • rudo-płowe.
Szpic niemiecki – szata i umaszczenie

Najpopularniejsze kolory sierści szpica to przede wszystkim szpic biały oraz rudy. To ostatnie jest najbardziej pożądane u pomeranianów, czyli najmniejszych ze wszystkich szpiców niemieckich.

Rasa psa szpic niemiecki – charakter

To bardzo stara rasa, która zawsze była bardzo blisko związana z człowiekiem. Na przestrzeni wieków psy te pełniły różne funkcje w pobliżu ludzkich siedzib, dlatego do dzisiaj uchodzą za zwierzęta niezwykle wszechstronne. Obecnie trzymane są przede wszystkim w charakterze psów towarzyszących. Świetnie sprawdzają się jednak także jako czworonogi pasterskie czy stróżujące. 

Rasa psa szpic niemiecki – charakter

Szpic – szkolenie i temperament

Popularność szpica jest związana także z jego stosunkowo prostym szkoleniem. Przedstawiciele tej rasy nie odstawali w wielu kwestiach od psów myśliwskich czy zaprzęgowych. Jednocześnie byli bardziej chętni do współpracy z człowiekiem. 

Szpice niemieckie niezwykle szybko przywiązują się do swoich ludzi, jednak w stosunku do obcych są raczej ostrożne. Brak odpowiedniej socjalizacji w okresie dorastania może więc skutkować lękowością, a nawet agresją na jej tle. 

Zdrowie rasy szpic

Są to z zasady psy zdrowe i długowieczne. W przeszłości pełniły różne funkcje, które wymagały od nich odporności na wiele niekorzystnych warunków atmosferycznych. Właśnie dlatego jest to rasa, która weterynarza odwiedza niemal wyłącznie profilaktycznie i przy okazji szczepień. 

Choroby szpiców

Trzeba jednak pamiętać, że nawet najbardziej zdrowa rasa nie jest wolna od schorzeń, które wyjątkowo często przytrafiają się właśnie w jej obrębie. W przypadku szpiców niemieckich są to choroby oczu, przede wszystkim postępujący zanik siatkówki oraz (PRA) oraz zaćma. 

Ze wszystkich szpiców niemieckich na choroby najbardziej narażone są pomeraniany, które stosunkowo często cierpią na cukrzycę oraz wypadanie rzepki. Oczywiście, zdrowie poszczególnych psiaków zależy w sporej mierze od ich przodków i planu hodowlanego. 

Zobacz też:
Czipowanie psa – po co, jak i dlaczego? Co daje czipowanie psa?

Pielęgnacja szpica niemieckiego

Szpic niemiecki – zdrowie

Pomimo bardzo gęstej okrywy włosowej nie są psami szczególnie trudne w pielęgnacji. Ich sierść jest dwuwarstwowa, jednak nie ma skłonności do filcowania się ani szczególnego plątania. 

Ważne jest oczywiście, aby odpowiednio szczotkować włosie zwierzęcia. Do rozczesywania ewentualnych kołtunów świetnie sprawdzi się grzebień z nieco szerszymi zębami, jednak najważniejsza będzie szczotka z zagiętymi igłami do usuwania podszerstka. Nie wolno także zapominać o regularnym sprawdzaniu stanu uzębienia, pazurów i uszu. 

Hodowla

W Polsce można spotkać hodowle wszystkich typów tego psa. Z którymi warto współpracować? Przede wszystkim szukaj wyłącznie tych, które są zarejestrowane w Związku Kynologicznym w Polsce. To jedyna organizacja w naszym kraju, która ma prawo do wystawiania swoim szczeniętom rodowodów FCI. 

Dobrą zasadą jest odwiedzenie hodowli jeszcze przed zakupem psiaka. Niektórzy decydują się wręcz na wizytę jeszcze przed jego urodzeniem, aby dobrze poznać rodziców i być pewnym, że zwierzęta dorastają w dobrych warunkach i wykazują się stabilnym charakterem. 

Unikaj pseudohodowli i osób, które deklarują, że rodowód jest dokumentem potrzebnym wyłącznie na wystawy. W ten sposób będziesz mieć pewność, że wchodzisz w posiadanie psa, który ma wszystkie cechy rasy, zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru. 

Szpic niemiecki – cena

Nasz wydatek będzie zależny od tego, na jaką odmianę się decydujemy: 

  • wilczy kosztuje około 5 tysięcy złotych;
  • szpic duży to wydatek około 4-5 tysięcy;
  • średni szpic to kosz około 4-4,5 tysiąca złotych;
  • szpic niemiecki mały i pomeranian to zdecydowanie największy wydatek. Kosztują od 6 do nawet 10 tysięcy złotych. 

Oczywiście wszystkie te wartości są uśrednione i dotyczą wyłącznie hodowli FCI. Pseudohodowle i te, które zostały zarejestrowane w niszowych związkach, zazwyczaj proponują nieco niższe ceny. Trzeba jednak mieć świadomość, że w takich miejscach kupujesz zwierzęta na własną odpowiedzialność i nie możesz mieć żadnej pewności, że faktycznie wchodzisz w posiadanie szpica wilczego lub innego. 

Zobacz też:
Gończy austriacki – pies do trudnej pracy w górach

Historia rasy

Najdawniejszym przodkiem tych lubianych zwierząt był legendarny pies torfowy, którego geny noszą również inne rasy – między innymi sznaucery oraz różne teriery. Same szpice pojawiły się na terenie północnej i środkowej Europy już w średniowieczu. Ze względu na swoją wysoką inteligencję oraz odporność na trudne warunki atmosferyczne, wykorzystywane były do wielu różnych zadań. 

Pochodzenie rasy

szpic niemiecki-pochodzenie

Psy w tym typie nie miały jednolitego wyglądu. W zależności od regionu, w jakim się znajdowały, ich cechy anatomiczne nieco się od siebie różniły. Najważniejszą różnicą między nimi była wielkość. W okolicach Pomorza występowały najmniejsze psy, które z czasem zamieniły się w popularne dzisiaj pomeraniany. 

Z terenów dzisiejszych Niemiec szpice szybko przeniosły się do Wielkiej Brytanii – a pośrednictwem żony króla Jerzego III. To właśnie w Anglii powstał pierwszy wzorzec malutkiego pieska, który w nawiązaniu do tego, skąd pochodzi, został nazwany pomeranianem. 

Zupełnie niezależnie od tego faktu w Niemczech dalej pracowano nad ich ulepszaniem. Powstała tam organizacja, której zadaniem było uporządkowanie i ujednolicenie tej bardzo zróżnicowanej rasy. Z czasem podzielono ją na szpice duże, wilcze, średnie i małe/miniaturowe.

Szpic – który jest najstarszy?

Najbardziej pierwotnym typem szpica jest średni. Co ciekawe, tej odmiany w ostatnich kilkudziesięciu latach można było spotkać najmniej. Ma to związek z dwiema wojnami światowymi, które przetoczyły się przez Europę i znacznie zubożyły populację rasowych psów. Z braku szpiców niemieckich średnich hodowcy poszerzali pulę genów, rozmnażając większe osobniki z grupy szpiców małych. Do tej pory ich populacja jest bardzo niewielka. W Polsce działają wyłącznie pojedyncze hodowle, a zarejestrowanych jest ledwie kilkadziesiąt osobników. 

Szpic niemiecki – dla kogo?

Jest niemal doskonałym psem rodzinnym. Niezależnie od wielkości zwierzęta te bardzo lubią dzieci i chętnie się z nimi bawią. Trzeba jedynie pamiętać, że szpice miniaturowe, ze względu na swoje rozmiary, są bardzo delikatne i mogą być przez maluchy niechcący zranione. 

Zobacz też:
Zabawa, nauka, terapia. Jaką rolę spełnia mata węchowa dla psa? Jak ją zrobić?

Szpic a rodzina

Każdy ze szpiców bardzo mocno przywiązuje się do właściciela. Zwierzęta te mogą jednak nieco podejrzliwe wobec obcych osób. Właśnie dlatego już od szczeniaka trzeba dbać o to, aby pies tej rasy miał częsty kontakt z nowymi osobami i mógł spotykać się z nimi w różnych okolicznościach. To najlepszy sposób na uniknięcie strachu przed ludźmi, który często pociąga za sobą agresję lękową. 

szpic niemiecki-rodzina

Szpic niemiecki – aktywność i szkolenie

Zapotrzebowanie na ruch w przypadku tej rasy jest uzależnione od wielkości konkretnego psa. Pomeraniany i mała odmiana, zdecydowanie potrzebują krótszych i mniej intensywnych spacerów niż szpic wilczy. Wszystkie psy w tym typie dobrze jednak dostosowują się do nowych warunków i mogą mieszkać zarówno w domu z ogrodem, jak i w niedużym mieszkaniu w bloku. 

Należą do psów o bardzo dużej inteligencji; szybko się uczy i lubi pracować z człowiekiem. Warto to wykorzystać i już od szczeniaka przeprowadzać z nim szkolenie z posłuszeństwa i naukę nowych sztuczek. Trzeba jednak zadbać o odpowiednią socjalizację i budować dobrą komunikację z innymi psami. W przeciwnym razie dorosły szpic może być w stosunku do nich nieufny, a nawet agresywny. 

Ciekawostki

Brytyjskie pomeraniany nie są uznawane przez FCI za oddzielną rasę. 

W Stuttgarcie znajduje się pomnik króla Wilhelma II. Na nim zostały uwiecznione także dwa szpice średnie, które monarcha darzył wyjątkowym uczuciem. 

To odmiany, które różnią się właściwie jedynie gabarytami. Ich budowa ciała oraz cechy charakteru pozostają takie same – to bardzo wierne, energiczne i inteligentne psy, które świetnie sprawdzają się w roli towarzyszy rodziny. Ze względu na wrodzoną nieufność do obcych mogą stać się także doskonałymi stróżami.