Zakup kanarka, papugi lub innego gatunku ptaka może być przez wielu rodziców uznany za świetny sposób na zapewnienie dziecku zajęcia i kompana w postaci zwierzątka. Warto jednak pamiętać, że potrafią to być wymagające pupile, czego przykładem są papużki nierozłączki. Ich wychowanie może być trudne i mimo że nie sprawiają one zazwyczaj tyle problemów, co na przykład niewychowany bernardyn, to i tak potrafią dać się we znaki. Nierozłączki to żywe stworzenia za swoimi potrzebami. W naszym tekście przybliżamy wszystkie istotne informacje o tym gatunku. Poznaj te popularne ptaki!

Skąd wywodzą się papugi nierozłączki?

Papużki nierozłączki mieszkały w południowo-zachodniej Afryce. Zajmowały – i częściowo nadal zajmują – terytorium m.in. Angoli, aż do rzeki Oranje. To właśnie brzegi akwenów są miejscami, gdzie najczęściej można spotkać ten gatunek. Gromadzą się tam w wielkie kolonie zbierające nawet kilka tysięcy osobników. Nad rzekami uzupełniają one wodę straconą w ciągu całego dnia, gdyż zazwyczaj bytują na suchych sawannach. Najczęściej można je spotkać na terenach rzadko uczęszczanych przez ludzi, z samotnymi akacjami lub baobabami.

Papużki nierozłączki – jak przyzwyczaić je do człowieka?

Papużki nierozłączki nieprzyzwyczajone do człowieka nie będą wdzięcznymi towarzyszami i mogą czasami reagować wręcz z agresją. Musisz wcześnie rozpocząć proces socjalizacji i oswajanie ptaków z ludźmi:

  1. Na początku warto dać zwierzętom kilka dni spokoju, aby mogły przyzwyczaić się do nowego miejsca (ptaki też przeżywają zmianę lokalizacji, o czym nie każda osoba pamięta). 
  2. W tym okresie powinieneś jedynie wymieniać im pokarm i wodę. 
  3. Po kilku dniach spokoju można coraz dłużej przebywać w towarzystwie ptaków, czyścić powoli ich klatkę oraz dużo do nich mówić. 
  4. Później będziesz mógł zacząć podawać smakołyki – najpierw podaj je papużkom przez pręty, a później prosto z ręki.
Zobacz też:
Gadająca papuga – przedstawiamy najbardziej gadatliwe gatunki ptaków

Czy nierozłączka jest głośnym ptakiem?

Większość ptaków „odzywa się” dość często. Niektóre z nich (szczególnie żako, amazonki i kakadu) potrafią nawet imitować ludzką mowę! Papużki nierozłączki co prawda nie potrafią powtarzać po człowieku słów, ale należą do głośnych gatunków. Wydają one charakterystyczne, piskliwe i ostre odgłosy, które dla człowieka zazwyczaj brzmią tak samo. Ptaki potrafią jednak komunikować w ten sposób najróżniejsze emocje – od radości przez zaskoczenie po strach. Na wolności głośne dźwięki były ostrzeżeniem przed niebezpieczeństwem. Ptaki hodowlane nadal mają w sobie ten instynkt, który ciężko wykorzenić.

Papużki nierozłączki a inne gatunki ptaków

Mimo że papużki powinny być trzymane najlepiej w parkach, to z innymi ptakami nie dogadują się najlepiej. Mniejsze gatunki mogą być przez nie nawet zadziobane na śmierć. Papużki nierozłączki mogą dotkliwie dziobać większe ptaki, czego skutkiem mogą być nie tylko nerwy i napięta atmosfera, lecz także groźne rany. Ich zakażenie może być przyczyną śmierci zranionych ptaków. Warto pamiętać, że papużki mają bardzo mocne dzioby i mogą zadawać naprawdę dotkliwe obrażenia.

Papużki nierozłączki i ich barwy, czyli umaszczenia tych ptaków

Występuje kilka odmian kolorystycznych papużek. Każda z nich ma mniej więcej taką samą wielkość (15-17 cm długości). Dominuje ponadto zielony kolor umaszczenia, choć różnice mogą występować w piórach (przede wszystkim na głowie). Najpopularniejsze odmiany papużek to:

  • nierozłączka czarnogłowa – ma zielonkawe upierzenie praktycznie na całym ciele, a na końcach piór można zaobserwować często błękit. Szyja i pierś ptaka jest żółta, zaś głowa ma ciemnoszary (a wręcz czarny) odcień z obwódką dookoła oczu. Dziób jest czerwony;
  • nierozłączka Fischera (zwana też rudogłową) – nie różni się zbytnio od czarnogłowej odmiany. Ma tę samą barwę ciała i jedyną różnicą jest pomarańczowa, lekko rudawa głowa;
  • nierozłączka czerwonoczelna – odmiana ta wyróżnia się tym, że nie ma żółtego pasa wokół szyi i na piersi. Jest w kolorze czerwonym (odcień można określić jako barwę arbuza) i ma bardzo jasny dziób (ten nie jest czerwony).
Zobacz też:
Papuga kakadu – poznaj odmiany, charakter i wygląd tych ptaków!

Jak można rozpoznać płeć nierozłączki?

Samice i samce papużek nierozłączek nie różnią się zbytnio od siebie. W odmianie czerwonoczelnej samice mają nieco jaśniejsze upierzenie głowy. W przypadku innych odmian kolorystycznych można stwierdzić płeć także po kształcie głowy – samce są nieco bardziej „kanciaste”. Inną cechą charakterystyczną są kości miednicy, które u samic są szersze. Widać to po sposobie siedzenia. Samice podczas zajmowania żerdzi rozstawiają nóżki szerzej. Różnicą jest ponadto waga. Samce są – choćby w przeciwieństwie do ssaków – lżejsze.

Papużki nierozłączki – klatka

Odpowiednia dla papużek klatka powinna być wykonana z metalu, ponieważ z drewnianej po kilku dniach zostaną strzępy. Warto zwrócić uwagę na grubość prętów. Te cieńsze niż o przekroju 2 milimetrów ptaki spokojnie mogą przegryźć, a wówczas łatwo o dramat. Niezwykle istotny jest również rozmiar. Papużki nierozłączki potrzebują klatki o wymiarach minimum 80 x 50 x 50 cm. Trzeba tutaj jednak podkreślić, że to rozmiar absolutnie minimalny i najlepiej nie oszczędzać na gabarytach klatki. W zbyt małej przestrzeni ptaki będą nieszczęśliwe i sfrustrowane.

Papużki nierozłączki – a może woliera zamiast klatki?

Świetnym wyborem dla każdej papużki będzie przestronna woliera. W niej ptaki mogą swobodnie fruwać, a właściciel nie musi obawiać się o zagrożenia. Warto tu zaznaczyć, że woliera może być wewnętrzna lub zewnętrzna. Papużki nierozłączki są niezwykle odporne na wahania temperatury i wilgoci. Z powodzeniem mogą przebywać na powietrzu już od wczesnych dni wiosny aż do późnej jesieni. Niektórzy hodowcy trzymają ptaki na zewnątrz nawet zimą, jednak jest to bardzo nieodpowiedzialne podejście. W ujemnych temperaturach łatwo o skrajne wyziębienie, dlatego dobrze jest zabierać ptaki do domu podczas najzimniejszych miesięcy.

Czy papuga nierozłączka to długowieczny ptak?

Większość małych ptaków nie jest zbyt długowieczna. Można tutaj zauważyć tendencję odwrotną niż u psów (im mniejszy rozmiar rasy, tym statystycznie dłużej żyje). Papużki nierozłączki, jak większość ptaków ich wielkości, żyją zazwyczaj około 10 lat. Jak na ptaka nie jest to zbyt długo. Jednak dla wielu rodzin nadal to długie zobowiązanie. Warto zatem mieć to w pamięci, fundując dziecku taki prezent.

Zobacz też:
Barwinki – czy te niewielkie papugi to rodzinne zwierzaki?

Czym należy karmić papużki nierozłączki?

Nierozłączki powinieneś żywić przede wszystkim nasionami. W sklepach zoologicznych są dostępne specjalne karmy dla papużek nierozłączek, jednak warto uzupełniać samodzielnie dietę zwierząt. Można im serwować np.:

  • niedojrzałą kukurydzę;
  • słonecznik w skorupkach;
  •  mniszek lekarski;
  • szpinak.

Dobrze też kupować ptakom gałązki do obgryzania, ponieważ taki zwyczaj gryzienia ten gatunek ma na wolności. Istotne są tu mikroelementy zawarte w korze. Od czasu do czasu papużki potrzebują również białka (np. w postaci larw), a w okresie lęgowym – dużo wapnia w postaci gotowych kostek lub skorupek jajka.

Papużki nierozłączki – cena jednego ptaka

Papużki nierozłączki to bardzo popularne ptaki, więc ich cena nie jest zbyt wysoka. Jednego fruwającego zwierzaka można kupić już za 50 zł. Dużo niższe ceny powinny jednak wzbudzić wątpliwości. Mogą one oznaczać wątpliwe źródło, na przykład pseudohodowle. Ptaki z takich miejsc są chowane w okropnych warunkach i wykorzystywane wyłącznie jako źródło zarobku. Kupując ptaki z niepewnego źródła, wspierasz ten barbarzyński proceder, więc dobrze sprawdź źródło przed zakupem.

Papużki nierozłączki mogą być wyjątkową ozdobą każdego domu, ale musisz mieć na uwadze, że to żywe stworzenia. Trzeba zatem pamiętać o wymaganiach tych ptaków i pamiętać o zapewnieniu im odpowiednich warunków.