Zarobaczenie jest bardzo częstą przypadłością zarówno u szczeniaków, jak i u dorosłych psów. Właśnie dlatego nie można zaniedbywać profilaktycznego odrobaczania. Jest to bardzo proste i szybkie rozwiązanie, które w wielu przypadkach może nawet uratować życie pupila. Robaczyca jest bardzo niebezpieczna, może powodować różnego rodzaju objawy ze strony układu pokarmowego i prowadzić do innych poważnych chorób. Na domiar złego niektóre gatunki pasożytów mogą przenosić się na człowieka. 

Odrobaczenie psa – skąd biorą się pasożyty wewnętrzne? 

Psy mają wiele możliwości, aby w trakcie codziennych sytuacji zarazić się pasożytami. Najczęściej dochodzi do tego drogą pokarmową. Pies zjada zanieczyszczony pokarm, pije wodę, w której znajdują się pasożyty, lub połyka je bezpośrednio. Przykładem tego ostatniego przypadku jest połknięcie pchły. Owady te bardzo często przenoszą tasiemca, a ich dostanie się do układu pokarmowego prowadzi do zarażenia się psa tym pasożytem. 

Każdy nowy właściciel wie, że konieczne jest odrobaczenie szczeniaka. To właśnie psie dzieci są najbardziej narażone na ataki różnego rodzaju pasożytów wewnętrznych. Jak robaki dostają się do ciała pieska? Może dojść do tego na dwa sposoby. Pierwszy to droga laktogenna. Suka, która posiada w sobie dorosłe formy pasożytów, może mieć w swoim mleku ich larwy, które podczas karmienia przedostają się do układu pokarmowego szczeniaków. 

W wielu przypadkach pieski rodzą się zarobaczone. Dotyczy to nawet dzieci odrobaczonych matek. Bardzo często w ciele dorosłego psa znajdują się otorbione, nieaktywne larwy, które gnieżdżą się w tkankach. Pod wpływem zmian hormonalnych związanych z ciążą pasożyty uaktywniają się i razem z krwią wnikają do łożyska. 

Zobacz też:
Czekolada dla psa – zły pomysł, który kosztować pupila zdrowie i życie

Odrobaczanie szczeniaka – objawy pasożytów wewnętrznych

Chociaż zwierzęta zazwyczaj odrobaczane są profilaktycznie, w wielu przypadkach i tak mogą pojawić się pasożyty. Szczególną uwagę warto zwrócić na dorosłe psy, które dopiero pojawiły się w naszym domu. Objawy są bardzo różne w zależności od tego, jakim pasożytem zaraził się zwierzak. 

Objawy glisty psiej

Glista psia to jeden z najczęściej występujących pasożytów. Nicień ten zwykle atakuje szczeniaki i bytuje w jelicie cienkim. Jej obawy to:

  • wymioty
  • biegunka
  • niski apetyt
  • spadek wagi ciała
  • zahamowanie wzrostu szczeniąt
  • obniżenie odporności
  • niedokrwistość.

U szczeniaków bardzo charakterystycznym objawem jest piszczenie. Glista powoduje bowiem silne bóle brzucha. 

Objawy tasiemca

Tasiemiec to groźny pasożyt, który może dostać się do ciała psa poprzez zjedzenie nosiciela (na przykład pchły) lub zakażonego mięsa. Przysysając się do ścianek jelita, tasiemiec upośledza wchłanianie się składników odżywczych. W niektórych przypadkach może też doprowadzić do zablokowania drożności jelit. Objawy, które mogą świadczyć o zakażeniu, to:

  • znaczny ubytek masy ciała
  • zmatowienie sierści
  • świąd w okolicach odbytu
  • zahamowanie wzrostu szczeniąt
  • problemy z wypróżnianiem (biegunki lub zaparcia).

Objawy przywry

Przywry to pasożyty, które mogą bytować w przewodach żółciowych, jelicie cienkim albo w trzustce. W przypadku niedużej liczby pasożytów mogą one nie dawać żadnych objawów. W przeciwnym wypadku pojawiają się: 

  • problemy z wypróżnianiem
  • spadek masy ciała
  • zahamowanie wzrostu szczeniąt
  • niedokrwistość
  • niewydolność wątroby
  • żółtaczka.

Objawy tęgoryjca

Tęgoryjce to pasożyty, które bytują w jelicie cienkim, żywiąc się krwią z jego ścianek. Właśnie dlatego ich objawem jest niedokrwistość. W wielu przypadkach jednak niezbyt nasilona inwazja nie daje żadnych widocznych objawów. Tęgoryjce są stosunkowo trudne do wyleczenia, ponieważ nie wszystkie środki dostępne na rynku mają na nie skuteczne działanie. Tęgoryjec bytuje w glebie i może dostać się do organizmu zwierzęcia nie tylko drogą pokarmową, ale także poprzez skórę. 

Zobacz też:
Gwizdek dla psa – niezawodny sposób na przywołanie awaryjne

Kiedy odrobaczyć szczeniaka?

Wiele osób zastanawia się, kiedy odrobaczyć psa. Jeżeli w twoim domu pojawiły się psie niemowlaki, pierwsze odrobaczenie warto przeprowadzić już w drugim tygodniu życia. Kolejne dawki środka na odrobaczenie podajemy dokładnie co dwa tygodnie. Ostatnia powinna zostać szczeniakowi podana dokładnie po dwóch tygodniach od odebrania go od matki. Bardzo ważne jest to, aby pamiętać, żeby razem z całym miotem odrobaczyć także sukę. W przeciwnym wypadku zwierzęta mogą zarażać się od siebie nawzajem. 

Nowy właściciel szczeniaka powinien pamiętać o tym, aby dopasować odrobaczenie psa do kalendarza szczepień. Każde szczepienie powinno wypadać dokładnie tydzień po odrobaczeniu. Po zakończeniu wszystkich szczepień środek na odrobaczenie powinien być podawany dokładnie co cztery tygodnie, aż do ukończenia przez psa pierwszego roku życia. 

Odrobaczenie psa – jak często je powtarzać?

Odrobaczenie psa jest zabiegiem profilaktycznym, który należy regularnie powtarzać. Jak często? W przypadku szczeniaków sprawa jest prosta. Do ukończenia pierwszego roku życia powinny być odrobaczane co cztery tygodnie. A jak jest w przypadku dorosłych psów? 

Wiele zależy od stylu życia psiaka, jego diety, wieku i stanu zdrowia. Raz lub dwa razy do roku powinno się odrobaczać psy, które:

  • na spacerach przebywają pod nadzorem
  • nie zjadają napotkanych przedmiotów 
  • nie jedzą dzikich gryzoni ani ślimaków
  • nie spożywają surowego mięsa
  • nie mają kontaktu z obcymi psami.

W takich wypadkach dobrym rozwiązaniem jest przeprowadzenie profilaktycznego badania kału co pół roku. Wówczas mamy pewność, że tabletka na odrobaczenie psa nie zostanie podana bez potrzeby. 

Cztery razy w roku należy odrobaczać psy, które znajdują się na diecie BARF lub regularnie spożywają surowe mięso jako dodatek do diety. Dotyczy to także zwierzaków, które mają regularne kontakty z obcymi psami. 

Zobacz też:
Bouvier des flandres – pies piękny, lecz wymagający

Do najczęstszego odrobaczania kwalifikują się psy, które:

  • biegają regularnie po podwórku
  • mają skłonność do zjadania odchodów innych psów
  • mogą zjadać dzikie gryzonie lub ślimaki 
  • pozostają w kontakcie z małymi dziećmi
  • są zwierzętami hodowlanymi
  • pracują w służbach mundurowych lub jako przewodnicy.

W takich wypadkach zwierzęta powinny być odrobaczane regularnie co miesiąc. Niezależnie od tego powinno się bezwzględnie odrobaczyć psy, które zdradzają niepokojące objawy, mogące świadczyć o robaczycy. 

Czym odrobaczyć psa?

Wiele osób zastanawia się, jak odrobaczyć psa. Tak jak w przypadku kotów, istnieje na to kilka skutecznych sposobów. Przeciwko pasożytom wewnętrznym stosuje się środki takie jak:

  • pasty na odrobaczenie – są to środki podawane doustnie. Ich działanie jest dosyć ograniczone w stosunku do tabletek. Zwykle dobrze radzą sobie z inwazją tęgoryjców, psich glist, włosogłówek oraz tasiemców. 
  • tabletki na odrobaczenie psa – wyróżniają się bardzo szerokim spektrum działania, dlatego są bardzo chętnie wykorzystywane przez lekarzy weterynarii. Niektóre z nich radzą sobie nawet z nicieniami i lambliami. 
  • preparaty w formie płynnej – zawiesiny podawane doustnie to środki stosowane przede wszystkim w przypadku bardzo małych szczeniaków. Ich działanie jest bardzo szerokie – radzą sobie z glistami psimi, tasiemcami, tęgoryjcami, lambliami, a w niektórych przypadkach nawet z kokcydiami. Jednocześnie działają bardzo łagodnie i nie są obciążeniem dla młodego organizmu. 
  • preparaty typu spot–on – mają podobne działanie jak środki stosowane na pasożyty zewnętrzne. Zakrapla się je na kark psa. Świetnie radzą sobie zarówno z pchłami i wszołami, jak i z pasożytami wewnętrznymi różnej maści. Warto jednak pamiętać, że pies nie powinien być kąpany zarówno na dwa dni przed, jak i na dwa dni po odrobaczeniu.

Odrobaczenie psa – nie wolno go zaniedbywać

Psy są zwierzętami bardzo podatnymi na inwazję różnego rodzaju pasożytów. Właśnie dlatego nie wolno zaniedbywać ich regularnego odrobaczania, które powinno odbywać się przede wszystkim profilaktycznie. Na robaczycę narażone są głównie zwierzęta wolno żyjące i bezdomne, jednak prawda jest taka, że żaden pies nie jest całkowicie wolny od inwazji robaków. 

Zobacz też:
Małe psy i wielka frajda. Poznaj najpopularniejsze małe psy rasowe!

Czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo zarobaczenia, to:

  • częste przebywanie na dworze bez nadzoru
  • spożywanie kału innych zwierząt
  • polowanie na gryzonie oraz jedzenie ślimaków
  • inwazja pcheł lub wszołów
  • przebywanie na diecie BARF
  • częste stykanie się z obcymi psami
  • branie udziału w zawodach
  • służba w policji.

Warto jednak pamiętać, że wszystkie psy powinny być profilaktycznie odrobaczane, nawet w sytuacji, kiedy są pilnowane na wszystkich spacerach. Pasożytów wewnętrznych jest bardzo dużo i bytują one w różnych miejscach, dlatego zapewnienie zwierzęciu pełnej ochrony nie jest możliwe. 

Coraz częściej zamiast profilaktycznego odrobaczania stosowane jest okresowe badanie kału, które może potwierdzić ewentualną robaczycę. W wielu przypadkach jednak zaleca się podanie tabletki, szczególnie jeżeli pies jest w grupie, która potrzebuje odrobaczenia co miesiąc. Wykonywanie badań w tak częstych odstępach może być problematyczne dla opiekuna. 

Niezależnie od tego, czy twój pies ma skłonności do samotnych wycieczek, czy raczej nie oddala się od twojej nogi, nie powinieneś zaniedbywać okresowego odrobaczania. Podanie psu tabletki nie jest trudne – można zrobić to zawijając ją w kawałek mięsa lub innego przysmaku. Najlepiej, aby był to niewielki fragment jedzenia, który pies po prostu połknie. Wtedy nawet nie zorientuje się, że właśnie połknął lek, a ty będziesz miał poczucie spokoju.