Mały gończy gaskoński to pies idealny do polowania na zające, ale też dla lubiącej rozmaite aktywności rodziny w dużym mieście. Rasa wywodzi się z Francji i pozostaje niezwykle popularna w kraju swego pochodzenia. Jej przedstawiciele są pojętni, a przy konsekwentnym prowadzeniu wykonują wszelkie polecenia bez zbędnego oporu. Charakterystycznymi elementami wyglądu małego gończego gaskońskiego są długie, pofałdowane uszy oraz cętkowane umaszczenie. Pomieszanie białych i czarnych włosów daje wrażenie niecodziennej, błękitnej barwy.

Mały gończy gaskoński – podstawowe informacje o rasie, historia odmiany

To typowe tropowce – wytrwałe, o czułym węchu i autentycznej pasji łowieckiej. Wykrycie woni swojego celu mały gończy gaskoński oznajmia niepodrabialnym, melodyjnym głosem. Jak sama nazwa wskazuje, cała rasa wywodzi się z regionu w południowo-zachodniej Francji. Wszystkie bleu de gascogne wywodzą się od psów św. Huberta, które w XIV w. do Gaskonii sprowadził Gaston Phoebus – hrabia Foix i autor znanej wielu myśliwym „Księgi Łowów”. Psy wyhodowano poprzez krzyżówki bloodhoundów z innymi psami myśliwskimi różnej wielkości, z myślą o polowaniach na grubą zwierzynę (niedźwiedzie, jelenie, dziki, wilki) czy zające. 4 podstawowe odmiany „błękitnych psów” to:

  • mały gończy gaskoński (fr. Petit Bleu de Gascogne);
  • duży gończy gaskoński; (Grand Bleu de Gascogne)
  • szorstkowłosy gończy gaskoński (Griffon Bleu de Gascogne);
  • basset gaskoński (Basset Bleu de Gascogne).

W latach 70. XX w. francuska księga rodowodowa miała zarejestrowane zaledwie 2 małe gończe gaskońskie, ale udało się odtworzyć rasę dzięki osobnikom z wiejskich gospodarstw. Duża część jej przedstawicieli znajdowała się po prostu „poza systemem”.

Kliknij!
Foxhound amerykański – opis rasy psów myśliwskich

Pomimo ograniczonej bazy genetycznej psy te są zdrowe i rzadko chorują. To efekt tego, że przez stulecia poddawane były selekcji pod kątem konkretnych cech. Pierwsze psy rasowe tej odmiany trafiły do Polski w 2006 r., z certyfikowanej hodowli Le Bleu Cardinalis.

Mały gończy gaskoński – wygląd według wzorca

Międzynarodowa Federacja Kynologiczna zalicza rasę do grupy średnich psów gończych, posokowców i ras pokrewnych. W opisie przydatności użytkowej podkreśla ich wszechstronność – mogą pracować pojedynczo, podczas polowań z użyciem broni palnej lub w sforze. Pierwszy wzorzec rasy powstał w 1920 roku, ostatnia jak dotąd aktualizacja FCI pochodzi z 1998 r. Zgodnie z nią zakres wielkość w kłębie dorosłych czworonogów wynosi 50–56 cm dla suk i 52–58 cm dla samców.

Rasowy mały gończy gaskoński powinien mieć wysklepioną, niezbyt szeroką czaszkę o owalnym kształcie, z lekko zaznaczonym guzem potylicznym i pełnym czołem. Do tego mocną i lekko wysklepioną kufę o długości równej czaszce, z szerokim i czarnym nos z rozwartymi nozdrzami. Policzki są suche, a zgryz nożycowy. Oczy owalne, o brawie brązowej i łagodnym spojrzeniu. Mały gończy gaskoński ma niezbyt grube uszy, które sięgają przynajmniej do koniuszka nosa, oraz długą szyję z ledwie zarysowanym podgardlem. Klatka piersiowa jest silnie rozwinięta, a cienki ogon przypomina szablę.

Mały gończy gaskoński – umaszczenie i sierść

Sierść jest krótka i obfita, raczej półgruba. Dopuszczalne umaszczenie jest czarno-białe cętkowane, dające niebiesko-łupkowy odcień. Może występować z czarnymi łatami różnej wielkości lub bez nich.

Łaty na głowie mają specyficzny układ. Najczęściej występują dwie, które nie łączą się ze sobą na czaszce – pomiędzy nimi znajduje się biała strzałka. Pokrywają uszy, obejmują oczy i sięgają do policzków. U małego gończego gaskońskiego występują także tzw. podpalania. To oznacza, że nad łukiem brwiowym znajdują się dwie plamki o mniej lub bardziej żywym kolorze.

Kliknij!
Porcelaine – dystyngowany gończy z Francji

Czym żywić psa? Dieta i pielęgnacja małego gończego gaskońskiego

Choć małe gończe gaskońskie są stosunkowo niewielkie i lekkie w porównaniu z innymi rasami myśliwskimi (ważą 25–30 kg), to mają w sobie niemal nieskończone pokłady energii. To oznacza, że mają spory apetyt – dobrze pilnuj swojego talerza, zwłaszcza po powrocie ze spaceru. „Wszystkożerność” tych psów to zarówno zaleta, jak i wada. Trzeba uważać, by nie zjadły śmieci lub drobnych rzeczy z podłoża, które mogą im zaszkodzić. Warto poprosić lekarza o rozpisanie diety dopasowanej do konkretnego psa, czyli jego:

  • aktywności;
  • wieku;
  • stanu zdrowia;
  • indywidualnych preferencji żywieniowych.

Z uwagi na krótką sierść mały gończy gaskoński nie wymaga dużego wysiłku przy pielęgnacji – wystarczy ją wyszczotkować raz na kilka dni lub tygodni. Przy tej okazji warto sprawdzać skórę psa, czy nie zaatakowały go kleszcze lub inne pasożyty. Po kąpieli/pływaniu należy starannie osuszyć wnętrze usu, gdyż ma słabą wentylację. Nadmiar wilgoci sprzyja rozwojowi stanów zapalnych i grzybicy u psa.

Mały gończy gaskoński – szkolenie

Większości osobników tej rasy szybko przyjmuje narzucaną hierarchię. Wymaga łagodnego, ale nieprzejednanego podejścia. Mały gończy gaskoński powinien być przyjazny dla dzieci i tolerancyjny wobec innych psów. Koty oraz inne zwierzaki domowe zaakceptuje w pełni, tylko jeśli wychowywał się razem z nimi. Kiedy wprowadzisz „do stada” nowego pupila, miej baczenie na swojego psa w okresie wzajemnego poznawania się.

Rasa małych gończych gaskońskich cieszy się reputacją doskonałych psów dla osób prowadzących sportowy tryb życia. Psy te chętnie się uczą i wykonują polecenia opiekunów – ale nie możesz tutaj przesadzić. Intensywne biegi i treningi skokowe (np. do konkurencji z kategorii agility) należy rozpocząć nie wcześniej niż po ukończeniu przez psa 18 miesięcy. U małego gończego gaskońskiego formowaniu układu kostnego kończy się po upływie 1,5 roku od narodzin. Zbyt duży wysiłek na wczesnym etapie rozwoju sprzyja występowaniu dysplazji stawów biodrowych.

Kliknij!
Szybki indywidualista nie dla każdego – chart afrykański

Mały gończy gaskoński – hodowla i cena szczeniaka

Spodziewana długość życia tych psów wynosi od 10 do 14 lat. Rasowe szczeniaki z potwierdzonym rodowodem kosztują od ok. 2000 do ponad 5000 złotych. Miesięczny koszt utrzymania szacuje się na 150–300 zł. Mały gończy gaskoński, z uwagi na silny węch, nadaje się do różnych służb (poszukujących ludzi, narkotyków itd.), ale nie sprawdzą się jako stróże. Kontakt z obcą osobą zwykle kończy się pojedynczym, alarmującym szczeknięciem. Największym wzięciem cieszą się głównie wśród myśliwych, ale również w domowym zaciszu zapewniają mnóstwo pięknych chwil.

Mały gończy gaskoński to pies rzadko spotykany w Polsce. W swoim rodzimym kraju jest wykorzystywany przede wszystkim do pierwotnego przeznaczenia, czyli polowania. To rasa wymagająca, idealna dla doświadczonych opiekunów.