W artykule opowiemy o tym, w jaki sposób dochodzi do zarażenia pierwotniakiem odpowiedzialnym za rozwój choroby. Przedstawimy również objawy, które wywołuje oraz badania niezbędne do postawienia prawidłowej diagnozy. Znajdziesz tu także informacje dotyczące leczenia leiszmaniozy u psa oraz sposoby zapobiegania zakażeniu. Dowiedz się jak najwięcej, by być świadomym opiekunem!

Leiszmanioza – czy zagrożone są tylko kraje Basenu Morza Śródziemnego?

Leiszmanioza jest chorobą endemiczną wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Leishmania. Są one przenoszone przez moskity i muchy piaskowe. Nosicielami są inne zwierzęta, przede wszystkim psy, małpy, ale również:

Chociaż większość pacjentów diagnozowanych w Polsce zachorowała podczas podróży w krajach basenu Morza Śródziemnego, nieustające ocieplenie klimatu mogą przyczynić się do wzrostu liczby chorych. Leiszmanioza jest zoonozą, co oznacza, że wywołuje objawy również u człowieka.

Objawy leiszmaniozy u psa

Pierwsze objawy takie jak świąd, zaczerwienienie czy obrzęk pojawiają się od razu po ukąszeniu przez owada. Nie są one intensywnie nasilone, w związku z czym opiekunowie często ich nie zauważają. Pozostałe symptomy mogą wystąpić po kilku tygodniach, miesiącach, a nawet latach, ponieważ tyle wynosi okres inkubacji choroby.

Postać trzewna

Postać trzewna leiszmaniozy u psa występuje, kiedy pasożyt, który przedostał się do organizmu żywiciela, traci wić. Przyjmuje formę amastigota, po czym namnaża się, niszcząc organy zwierzęcia. Zwykle atakuje narządy wewnętrzne takie jak:

  • nerki;
  • wątroba;
  • śledziona;
  • szpik kostny.

Do najczęstszych objawów tej jednostki chorobowej zaliczają się okresowe podwyższenie temperatury ciała, powiększenie węzłów chłonnych, obrzęki stawów, bóle i osłabienie mięśni. Zarażony pies często jest apatyczny, nie ma apetytu, w efekcie czego dochodzi do utraty wagi.

Kliknij!
Saneczkowanie u psa – przyczyną mogą być problemy z gruczołami okołoodbytowymi. Sprawdź, dlaczego twój pies saneczkuje!

Postać skórna

Postać skórna zwykle objawia się charakterystycznymi zmianami na skórze chorego zwierzęcia. Pojawia się miękki, podskórny obrzęk, który z czasem zaczyna swędzieć chorego, a w jego miejscu postępuje utrata sierści oraz stopniowa depigmentacja skóry. Na ciele pacjenta może wystąpić silne rogowacenie, szczególnie w okolicy kończyn i głowy.

Postać oczna oraz skórno-śluzówkowa

Postać oczna daje przede wszystkim objawy ze strony oczu. Na początku schorzenie przypomina zapalenie spojówek, jednak później pojawia się świąd, a wraz z rozwojem choroby może wystąpić także suche zapalenie rogówki.

Przypadki postaci skórno-śluzówkowej leiszmaniozy u psa są notowane niezwykle rzadko. Do ich głównych symptomów należy obrzęk śluzówki oraz zgrubienie pod językiem, które może stwarzać problemy w trakcie jedzenia.

Leiszmanioza u psa – rozpoznanie i leczenie

W przypadku podejrzenia leiszmaniozy u psa koniecznie należy prędko udać się do lekarza weterynarii. Najpierw zalecane jest wykonanie badania krwi i moczu, które pozwoli ocenić stan ogólny pacjenta oraz dostarczy wielu cennych informacji mogących sugerować diagnozę. U chorych zwierząt stwierdza się między innymi:

  • niedokrwistość;
  • azotemię;
  • hiperproteinemię;
  • hipoalbuminemię;
  • obniżony stosunek albumin do globulin;
  • obecność kłębuszków nerkowych oraz wałeczków szklistych w moczu.

Diagnoza i terapia leiszmaniozy u psa

Przy pomocy cienkoigłowej biopsji aspiracyjnej uzyskuje się materiał do badań dodatkowych. Najskuteczniejszą metodą wykrywania pasożyta jest badanie immunohistochemiczne z wykorzystaniem przeciwciał przeciwko antygenom Leiszmania, ale pomocne może się okazać również badanie cytologiczne, serologiczne oraz PCR.

Jeśli u twojego psa wykryto pasożyta, musisz nastawić się na długą terapię. Zastosowanie odpowiednich leków, zwykle pozwala na remisję, ale zaprzestanie ich podawania wiąże się z wysokim ryzykiem nawrotu choroby. Poza tym niezbędne jest także wprowadzenie leczenie objawowego, ponieważ leiszmanioza u psa wywołuje również problemy wątrobowe, nerkowe, okulistyczne i skórne.

Jak zapobiegać zarażeniu?

Przede wszystkim warto stosować środki odstraszające muchówki, zwłaszcza jeśli zwierzak żyje w ciepłym klimacie, na przykład w krajach śródziemnomorskich lub północnej części Afryki. Pamiętaj, że nie każdy preparat, który jest bezpieczny dla ludzi, można stosować również u zwierząt. Zawsze wybieraj produkty dedykowane dla psów. Niestety, na rynku wciąż brakuje skutecznej szczepionki chroniącej przed zachorowaniem na tę chorobę.

Kliknij!
Pies z zespołem Downa – czy to możliwe? Jak wygląda zespół Downa u psów?

Jeżeli byłeś ze swoim zwierzakiem na wakacjach w regionie występowania moskitów i zauważyłeś u niego niepokojące objawy, jak najprędzej pędź do weterynarza. Wczesne wdrożenie leczenia leiszmaniozy u psa znacznie zwiększa szanse na przeżycie i minimalizuje ryzyko wystąpienia powikłań, takich jak zapalenie nerek oraz wielu innych groźnych schorzeń.