Coraz częściej w mediach społecznościowych pojawia się hashtag „nie kupuj, adoptuj”. Jego głównym celem jest zmniejszenie bezdomności psów, która w naszym kraju jest ciągle dużym problemem. Z drugiej strony właściciele psów rasowych często spotykają się z niezrozumieniem, a nawet wrogością. Czy faktycznie adopcja kundelka jest jedynym słusznym rozwiązaniem? Jak dobrze się do niej przygotować? Sprawdź!

Pies kundel, czyli jaki?

Kundel to pies, który nie posiada rodowodu. Warto zaznaczyć, że na to miano zasługuje nie tylko standardowy „burek” ze schroniska, który nie przypomina z wyglądu żadnej rasy. Za kundle uznawane są także psy bardzo mocno przypominające przedstawicieli danej rasy. Także psy z pseudohodowli, które hodowane są w celach zarobkowych tak, aby wyglądały na rasowe, są uznawane za kundle. 

Jeżeli więc planujesz kupić yorka za kilkaset złotych od człowieka, który rozmnaża psy na własną rękę, lepiej wybierz się do schroniska. W boksach mieszka wiele psiaków, które bardzo przypominają yorki, a zaoszczędzone pieniądze możesz na przykład wpłacić na rzecz fundacji lub kupić psiakowi fajną zabawkę. 

Psy kundle – gdzie je znaleźć?

Kundel mieszaniec to przedstawiciel najliczniejszej na świecie grupy psów. Do stania się jego właścicielem wiedzie wiele szlaków – jedne będą wymagały od ciebie dużego zaangażowania, inne są dostępne praktycznie od ręki. 

Adopcja z domu tymczasowego 

Dom tymczasowy jest miejscem, w którym zwierzak przebywa, zanim znajdzie swojego stałego opiekuna. Domy tymczasowe mogą działać w ramach jakiejś fundacji lub być całkowicie niezależne. Adopcja kundla z takiego miejsca jest najbezpieczniejsza, ponieważ jego tymczasowy opiekun ma wiedzę na temat jego ewentualnych problemów i kwestii nad którymi trzeba pracować. Na podstawie ankiety będzie w stanie dobrać konkretnego psa do twoich potrzeb i stylu życia.

Zobacz też:
Wyżeł węgierski – zakochany w człowieku i ruchu

Adopcja ze schroniska

Adopcja psa ze schroniska jest nieco mniej skomplikowanym procesem niż adopcja z domu tymczasowego. Zazwyczaj nie wymaga ona wizyty przedadopcyjnej, chociaż przygotuj się na to, że będziesz musiał podpisać umowę adopcyjną. 

Przygarnięcie psa z ulicy

W przeciągu ostatnich trzydziestu lat z polskich ulic zniknęła ogromna liczba błąkających się bezdomnych psów. Niestety, szczególnie w okresie letnim oraz poświątecznym na ulicach ląduje wiele niechcianych i wyrzuconych zwierzaków. Niekiedy zdarza się, że znaleziony przypadkowo psiak staje się przyjacielem na całe życie. 

Nierasowy pies – o czym pamiętać przed adopcją? 

Adopcja jest szlachetnym gestem, który przynosi wiele korzyści obydwu stronom. Do twojego domu trafia psi przyjaciel, a sam pies zyskuje nowe życie. Warto jednak pamiętać, że pod tą lukrowaną wizją kryje się wiele pułapek. Zanim zdecydujesz się na adopcję psa, musisz pamiętać o kilku ważnych kwestiach. Aby do nich dotrzeć, rozprawmy się z najczęściej występującymi mitami. 

Kundel kocha najbardziej

Niestety, to nieprawda. Zanim przyjmiesz do swojego domu psa, musisz uświadomić sobie, że twoja relacja z nim będzie taka, jaką sobie wypracujesz. Psy słyną z ogromnej miłości do opiekunów, a przede wszystkim z wierności. Dobra relacja polega jednak na wspólnej pracy, dobrej komunikacji i na zrozumieniu. 

Absolutnie nie jest tak, że pies rasowy wymaga szkolenia, a kundelek kocha i jest posłuszny z natury. Szkolenie, przynajmniej podstawowe, powinien odbyć każdy pies. 

Adoptowany mieszaniec jest wdzięczny za ratunek

Wdzięczność jest emocją nazwaną i odczuwaną przez ludzi. Projektowanie jej na zwierzęta mija się z celem i często doprowadza do rozczarowania. Pamiętaj, że pies adoptowany ze schroniska lub z fundacji bardzo często ma za sobą trudne doświadczenia. Kiedy trafia do nowego domu, może okazać się, że jego zachowanie i problemy odbiegają od twoich wcześniejszych wyobrażeń. 

Zobacz też:
Groźne psy – jakie rasy uznawane są za najbardziej agresywne?

Często doprowadza to do frustracji i w skrajnych przypadkach bywa powodem zwrotów z adopcji. Pies nie miał sikać na dywan, nie miał warczeć na dzieci, nie miał bać się rowerzystów. Miał być wdzięczny, wierny i kochający bez względu na wszystko. 

Adoptowany mieszaniec może sprawiać problemy. Wymaga wychowania i szkolenia. Nie jest bezproblemową wersją psa rasowego, a twój szlachetny gest adopcji nie zwalnia cię z dbania o jego potrzeby. 

Kundel jest zawsze zdrowy

Przekonanie o tym, że kundel jest psem o niemal żelaznym zdrowiu, wynika z tego, że niektóre psy rasowe obciążone są konkretnymi schorzeniami genetycznymi. Właśnie dlatego rasowce chorują, a mieszańce żyją wiele lat w doskonałym zdrowiu. Jaka jest prawda? Nieoczywista. 

Faktycznie wiele ras, szczególnie tych nienaturalnych, cierpi za problemy związane z ich budową anatomiczną lub doborem genów. Niemniej jednak warto zaznaczyć, że wiele zależy od planu hodowlanego. Ryzyko choroby jest dużo większe w pseudohodowlach. Kundel, nawet najzdrowszy, powinien być pod opieką lekarza weterynarii i dobrze się odżywiać. W przeciwnym razie jego zdrowie także może być zagrożone.

Informacje o kundlach – kupować, czy adoptować? 

Spory między zwolennikami adopcji i miłośnikami konkretnych ras nie milkną od lat i nic nie wskazuje na to, aby miały wkrótce zniknąć z dyskursu. Ten istotny dylemat jest jednak stosunkowo prosty do rozwiązania. Odpowiedź brzmi bowiem: nie kupować i nie adoptować, jeżeli nie jest to decyzja przemyślana i odpowiedzialna. 

Każdy pies może wymagać kosztownego leczenia. Każdy pies może mieć problemy behawioralne. Każdy pies jest członkiem rodziny, istotą czującą i potrzebującą. Pułapką jest myślenie, że jedyną potrzebą psa jest pełna miska i dach nad głową. 

Kundel może być najlepszym przyjacielem i doskonałym towarzyszem. Tak samo jak pies rasowy. Adopcja nie czyni z ciebie szlachetnego człowieka, a odpowiedzialna opieka owszem. Warto pamiętać, że najlepszym sposobem na ograniczenie bezdomności jest kastracja.

Zobacz też:
Odrobaczanie psa – wszystko, co powinieneś o nim wiedzieć