Kłusak orłowski, choć stworzony z myślą o zaprzęgu, wspaniale sprawdza się w wielu innych zadaniach. To świetny koń sportowy, który jest wyjątkowo szybki, odważny i wytrwały. To najstarsza rasa kłusaków na świecie i jeden z najsłynniejszych i najbardziej docenianych koni rosyjskich. Interesujesz się sportami konnymi? Jeśli tak, to wyjątkowe zwierzę zdecydowanie warto poznać! 

Kłusak orłowski – historia rasy

Kłusak orłowski powstał w drugiej połowie XVIII wieku w Rosji z krzyżówki słynnego ogiera Smietanki (koń czystej krwi arabskiej) z klaczami m.in. ras holenderskich, duńskich i maklemburskich. Twórcą rasy był hrabia Aleksy Orłow. Wedle różnych informacji dostał on lub kupił ogiera Smetankę i postanowił stworzyć nowego, silnego konia powozowego. De facto założycielem współczesnej rasy jest ogier Bars I, wnuk Smetanki. W kolejnych latach konie krzyżowane były z kłusakami amerykańskimi. Celem było stworzenie jeszcze szybszego konia.

W pewnym momencie rasa była zagrożona wyginięciem. Wówczas zarząd Rosyjskich Stadnin Państwowych wydał ostre przepisy, w wyniku których udało się ją ocalić. Obecnie kłusak ten hodowany jest głównie w Bułgarii i używa się go do uszlachetniania ras miejscowych. 

Budowa kłusaka orłowskiego

Jest to koń lekkiej budowy, o bardzo eleganckim pokroju, który mierzy przeciętnie od 157 do 164 cm wysokości w kłębie. Jego głowa jest mała, ma profil prosty bądź nieznacznie garbonosy. Charakterystyczna cecha kłusaka orłowskiego to długa szyja, zwana łabędzią. Zazwyczaj jest ona trzymana wysoko. Grzywa jest bardzo obfita. Kłąb i grzbiet są długie, podobnie jak kończyny zwieńczone niedużymi szczotkami pęcinowymi i sporych rozmiarów kopytami. Klatka piersiowa bywa płytka. Zad jest krótki, szeroki i silny. Bujny ogon zaś wysoko osadzony. 

Umaszczenie kłusaka orłowskiego

Koń ten występuje zazwyczaj w umaszczeniu siwym, gniadym, karym i kasztanowatym. Często spotkać można konie charakterystyczne pod tym względem.

Zdrowie i długość życia

Koń żyje przeciętnie 20–35 lat. Kłusaki te nie są wyjątkiem, choć oczywiście zdarzają się osobniki dożywające znacznie starszego wieku. Są to zwierzęta stosunkowo wytrzymałe i zdrowe. 

Pielęgnacja kłusaka orłowskiego

Pielęgnacja konia powinna odbywać się dokładnie i regularnie. Należy go systematycznie szczotkować, by pozbyć się wszelkich nagromadzonych w ciągu dnia zanieczyszczeń. Bardzo ważne jest mycie pyska, czesanie grzywy i ogona oraz skrupulatne czyszczenie kopyt, które zapobiega urazom i infekcjom. Nie warto spieszyć się z wykonywaniem zabiegów pielęgnacyjnych, ponieważ czas spędzony z koniem to czas na budowanie zaufania i wspaniałej relacji!

Charakter kłusaka orłowskiego

Koń ten odznacza się bardzo zdecydowanym charakterem. Jest wyjątkowo odważny, energiczny i wytrzymały. Właściwie prowadzony, będzie zwierzęciem spokojnym, zrównoważonym i cierpliwym. Zalety jego charakteru są bardzo doceniane – do tego stopnia, że kłusak orłowski wykorzystywany jest do uszlachetniania innych ras. 

Hodowla kłusaka orłowskiego

Koń ten cieszy się szczególnym uznaniem w Bułgarii. Obecnie można znaleźć tam wiele renomowanych i sprawdzonych hodowli. Liczne hodowle znajdują się również w Rosji. W Polsce i innych krajach europejskich także można nabyć tego konia. Za ile? Cena kłusaków orłowskich rozpoczyna się już od około 4000 euro. Nie są jednak rzadkością znacznie wyższe oferty sprzedaży. Duża rozbieżność cenowa może wynikać m.in. z wieku konia, jego płci, osiągnięć i predyspozycji, pochodzenia, a także z miejsca i renomy hodowli. 

Ciekawostki o kłusaku orłowskim

  1. Jak mówią podania, wspomniany hrabia Orłow zdecydował się na stworzenie nowego, silnego konia powozowego, ponieważ… jego otyłość nie pozwalała mu na jazdę wierzchem.
  2. Dwa najbardziej znane kłusaki orłowskie to ogier Kwadrat (zwycięzca niemal wszystkich wyścigów w grupie zamkniętej i otwartej) oraz wałach Balagur (koń wyścigowy a później policyjny).

Podsumowanie

Kłusak orłowski to znana i ceniona rasa rosyjska, która cechuje się dużą wszechstronnością, wytrzymałością, odwagą i cierpliwością. W większości przypadków są to konie wyścigowe, jednak spotyka się je także w rekreacji, w terapii oraz na paradach.