Podobnie jak ozdobne rasy psów chińskich chin japoński doskonale odnajduje się w roli przyjaciela rodziny. Ma bardzo przyjazne usposobienie i uwielbia spędzać czas ze swoimi ludźmi. To bardzo inteligentny i zdrowy pies, który słynie ze swojej długowieczności. Sprawdź, czy będziesz dla niego odpowiednim opiekunem. 

Chin japoński – wygląd

Chin japoński klasyfikowany jest przez FCI jako rasa grupy 9, czyli pies ozdobny i do towarzystwa. To zwierzak o szerokim pysku i jedwabistej sierści. Jego szata jest gęsta i długa na całym ciele za wyjątkiem głowy. Eleganckiego efektu dopełniają wyraźne pióra, które znajdują się szyi, udach, ogonie i uszach. 

Dominującą barwą na ciele tego psa jest biel. Wzorzec dopuszcza łaty w kolorze czarnym lub czerwonym. Powinny one być rozmieszczone symetrycznie wokół oczu, na uszach i reszcie ciała. Na wystawach wysoko ocenia się białą strzałkę, biegnącą od kufy aż do środka czoła. 

Chin japoński – charakter

Chin japoński ceniony jest nie tylko ze względu na swoją wyjątkową urodę, ale także na charakter. To bardzo łagodny czworonóg. Z natury jest wesoły i przyjaźnie nastawiony do świata. Wykazuje się temperamentem, jest inteligentny i ma własne zdanie na wiele kwestii, jednak co do zasady nie sprawia kłopotów. 

Pieski tej rasy znane są ze swojej bardzo głębokiej wrażliwości. Znakomicie odczytują nastroje swoich opiekunów i bardzo mocno przeżywają wszystkie stresujące sytuacje w domu. Samych domowników kochają całym sercem. Z reguły nie wybierają sobie jednej osoby, którą darzą szczególnym uczuciem – kochają wszystkich po równo. Chiny japońskie lubią przebywać z domownikami, jednak nie są nachalne. 

Zobacz też:
Chesapeake bay retriever – pomocnik myśliwego i niesamowity przytulas

O chinach często mówi się, że są to psy o kocim charakterze. Jako jedne z niewielu przedstawicieli swojego gatunku pielęgnują futro za pomocą własnych łapek. Sensem ich życia jest przebywanie blisko opiekuna. Uwielbiają się przytulać – mogą godzinami leżeć na kanapie i przyjmować pieszczoty. Z kotami łączy je także zamiłowanie do przebywania na wysokościach. Być może nie korzystają z drapaków, jednak chętniej niż na podłodze, zasną na parapecie lub oparciu fotela. 

Chin japoński jest niezwykle przyjaznym psiakiem, otwartym na wszystkich ludzi, także tych, których dopiero poznaje. Jego cierpliwość i olbrzymia łagodność sprawiają, że dobrze dogaduje się z dziećmi. Ze względu na rozmiary należy jednak bardzo uważać, aby maluchy nie uszkodziły psa podczas zabawy. 

Chiny japońskie to psiaki bardzo bystre i niezwykle inteligentne. Zostały wyhodowane po to, aby towarzyszyć człowiekowi i słuchać jego poleceń, dlatego ich szkolenie jest bardzo łatwe. Szybko uczą się posłuszeństwa, dobrze reagują także na naukę sztuczek. Treningi traktują przede wszystkim jako pretekst do spędzenia czasu sam na sam z ukochanym człowiekiem. Ich więcej pochwał otrzymają, tym szybkiej będą się uczyć. 

Chociaż z natury bezproblemowe, chiny japońskie powinny być poddawane szkoleniu i uważnej socjalizacji. Ze względu na wrodzoną wrażliwość mają bowiem tendencję do zaburzeń lękowych, które trzeba z psem bardzo dokładnie przepracować. 

Chin japoński – zdrowie

Chiny japońskie to zdrowe pieski, które potrzebują jednak bardzo dokładnej opieki. Z chorób typowych dla rasy bardzo często wymienia się problemy z oczami. Jednym z najczęstszych jest zespół suchego oka, który sprawia, że gałka oczna wysycha z powodu niedoboru łez. Zdarzają się także:

  • katarakta;
  • entropium;
  • otarcia rogówki.

Tak jak inne psy brachycefaliczne, chin japoński kiepsko toleruje upały. Może także wydawać specyficzne dźwięki, które nieco przypominają krztuszenie się. Nie są one oznaka żadnego problemu zdrowotnego, wynikają jedynie z budowy czaszki. W niektórych przypadkach zdarzają się problemy z sercem, dlatego warto zapytać hodowcę o to, jak długo żyli przodkowie wybranego przez ciebie szczeniaka i na co zmarli. 

Zobacz też:
Obcinanie pazurów u psa – jak często należy je powtarzać? Jak obcinać pazury psa?

Chin japoński – pielęgnacja

Pomimo imponującej okrywy włosowej chin japoński nie wymaga szczególnie czasochłonnej pielęgnacji. Pieski tej rasy mają stosunkowo niewiele podszerstka, dlatego w trakcie linienia tracą jedynie włosy okrywowe, które łatwo usunąć z różnych powierzchni. Głównym narzędziem do pielęgnacji powinien być grzebień z metalowymi i szeroko rozstawionymi zębami. 

Chinów nie trzeba kąpać, jeżeli nie jest to absolutnie konieczne. Ich sierść ma właściwości samoczyszczące, dlatego zazwyczaj utrzymuje się w dobrej kondycji nawet po spacerach. Jeżeli kąpiel jest konieczna, najlepiej skorzystać z szamponu dla psów długowłosych oraz odżywki, która wspomaga rozczesywanie. Pamiętaj, aby dokładnie wysuszyć psa suszarką oraz zadbać o to, aby w łazience nie było przeciągów. 

Chin japoński ma bardzo wrażliwe oczy. To przypadłość dosyć typowa dla psów z taką budową czaszki. Temu obszarowi powinieneś więc poświęcić najwięcej uwagi podczas pielęgnacji. Oczy przemywaj specjalnym preparatem. Jeżeli pies cierpi na zespół suchego oka, konieczne będzie regularne zakraplanie sztucznymi łzami. 

Chin japoński – hodowla

Chin japoński to rasa uznawana przez FCI, dlatego hodowli szukaj wyłącznie w spisie tych zarejestrowanych w Związku Kynologicznym w Polsce. Unikaj pseudohodowców, którzy oferują psy tańsze i bez rodowodu. Zakup w takim miejscu nie tylko wspiera finansowo nieetyczny rozród, ale także naraża cię na zakup psa chorego na serce lub mającego poważne problemy z oddychaniem. 

Chin japoński – cena

Nie jest to może najpopularniejsza rasa małych psów towarzyszących, jednak w Polsce funkcjonuje wiele dobrych hodowli. Ile kosztuje chin japoński? Cena za szczeniaka z rodowodem FCI to średnio 4,5 tysiąca złotych. 

Chin japoński – historia rasy

Przodkami china japońskiego najprawdopodobniej były chińskie rasy psów, żyjące tam w pierwszym wieku naszej ery. Z wyglądu miały one nieco przypominać pekińczyki. Na tereny Japonii dotarły w VI wieku. 

Zobacz też:
Coton de tulear – energiczny przybysz z Madagaskaru

Według innej teorii chiny japońskie mają tak naprawdę koreańskie korzenie. Jeden z piesków miał być podarunkiem dla cesarza Japonii od przedstawicieli koreańskiego rodu królewskiego. Oficjalne wzmianki o tych psach sięgają VIII wieku. Według historyków kynologii chin japoński może mieć tego samego przodka, co pochodzący z basenu Morza Śródziemnego maltańczyk.

W rodzinnej Japonii chiny były niezwykle popularne, szczególnie na dworach. Pieski te są obecne w wielu przypowieściach i legendach, a ich wizerunek – na tamtejszych dziełach sztuki. Posiadanie takiego psa było przywilejem. Szlachetnie urodzone osoby otrzymywały chiny od cesarza, razem z dokładną instrukcją co do ich utrzymywania i rozmnażania. W XVIII wieku za zrobienie krzywdy chinowi japońskiemu, a także za jego kradzież, groziła kara śmierci. Zwierzę było niezwykle cenne i postrzegane jako prawdziwy skarb. 

Na dwory europejskie chin japoński trafił w XVII wieku. Pieski równolegle pojawiły się na dworze angielskim i hiszpańskim. W XIX wieku Japonia została zmuszona do wymiany handlowej z innymi krajami. Wówczas pierwsze chiny zostały oficjalnie podarowane królowej Wiktorii oraz przywódcom Stanów Zjednoczonych.

W Polsce chiny japońskie pojawiły się dopiero pod koniec lat siedemdziesiątych XX wieku. 

Chin japoński – dla kogo?

Chin japoński to piesek, z którego wychowaniem powinien poradzić sobie każdy, nawet najbardziej niedoświadczony opiekun. Te delikatne i sympatyczne pieski nie sprawiają problemów, szybko się uczą i są stosunkowo ciche. 

Z jednej strony chiny japońskie są doskonałymi towarzyszami dla rodzin z dziećmi. Z drugiej jednak ich ogromna delikatność może sprawić, że małe dzieci zrobią im krzywdę. Chiny lubią spokój, dlatego w hałaśliwym otoczeniu mogą nie czuć się szczególnie komfortowo. Będą natomiast doskonałymi towarzyszami dla osób starszych.

Chin japoński uwielbia doskonale dogaduje się ze wszystkimi innymi zwierzętami. Jest przyjazny w stosunku do psów, kotów i małych zwierząt towarzyszących. 

Zobacz też:
Tasiemiec u psa – czy jest groźny? Sprawdź objawy, diagnostykę i leczenie tasiemca u psa

Szkolenie china japońskiego nie jest trudne, dlatego poradzi sobie z nim nawet niedoświadczony opiekun. Treningu i socjalizacji nie należy zaniedbywać. Chin nie ma wprawdzie wyjątkowo wybuchowego temperamentu, jednak jego wrodzona wrażliwość może powodować lękliwość. Warto od szczeniaka wspierać pewność siebie u psa i stopniowo zapoznawać go z nowymi osobami, innymi psami oraz sytuacjami, w których może znaleźć się w dorosłości. 

Chin japoński – ciekawostki

Słowo „chin” może pochodzić od chińskiego określenia „tsien”, które oznacza psa.

Chin japoński to malutki piesek o bardzo sympatycznym usposobieniu. Jest delikatny i dostojny. Przykuwa uwagę pięknymi oczami i imponującym futrem. Jeżeli szukasz niewielkiego czworonoga, którego łatwo wyszkolisz i który szybko adaptuje się do nowych warunków, z pewnością będzie to dobry wybór. Zadbaj jednak o to, aby miał on odpowiednie warunki do życia i rozwoju.