Appenzeller jest bardzo podobny do swoich kuzynów – dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, berneńczyka i entlebuchera. Wymaga konsekwentnego wychowania i bywa uparty, jednak swojemu opiekunowi odwdzięcza się ogromną dawką miłości i przywiązania. Będzie doskonałym towarzyszem dla aktywnej rodziny. 

Appenzeller – wygląd

Appenzeller został wyhodowany w celu wypasania stad w trudnych górskich warunkach. Pamiątką po tym przeznaczeniu jest proporcjonalna i mocna budowa ciała oraz ogromna odporność na różne warunki atmosferyczne. 

Budowa i rozmiar – appenzeller

Klatka piersiowa tego pastucha jest szeroka, szyja muskularna a kończyny dobrze umięśnione. Głowa jest trójkątna, a umieszczone na niej uszy – krótkie i zwisające. Niewielkie, nieco skośne i ciemnobrązowe oczy wyrażają pewność siebie i inteligencję. Ogon jest zakręcony i noszony na udzie. 

Appenzeller jest psem średniej wielkości. Samce osiągają wysokość 52-58 centymetrów. Suczki są nieco mniejsze i mierzą od 48 do 54 centymetrów. Waga waha się od 22 do 30 kilogramów. 

Appenzeller – szata

Sierść appenzellera jest krótka i dobrze przylegająca do ciała. Powinna być gładka i lśniąca. Jednym obszarem ciała, na którym znajduje się dłuższy włos, jest ogon. Wzorzec dopuszcza tylko jeden rodzaj umaszczenia – czarny z podpalaniem. Symetrycznie rozłożone białe znaczenia znajdują się na głowie, łapach, końcu ogona i piersi. 

Appenzeller – charakter

Opinie o appenzellerze wskazują, że jest psem, który wyróżnia się bardzo dużym zapotrzebowaniem na aktywność. Warto jednak zaznaczyć, że chodzi nie tylko o ruch, ale także o pracę i rozwój intelektualny. To bardzo żywy i inteligentny zwierzak, który świetnie odnajduje się w psich sportach, chętnie uczy nowych sztuczek i wyrusza z rodziną na długie wycieczki. 

Zobacz też:
Rasy psów średnich – jaką wybrać? Charakterystyka popularnych ras średniej wielkości

Appenzeller – praca i aktywność

Sam z siebie raczej nie ma skłonności do niszczenia. Jeżeli jednak zostanie pozostawiony sam sobie – bez odpowiedniej dawki stymulacji i ruchu – appenzeller może stać się bardzo destrukcyjny. Warto zresztą pracować z tym psem, ponieważ jest on niezwykle wszechstronny. Będzie świetnym stróżem, a jego odporność, refleks i szybkość sprawiają, że dobrze sprawdza się w psich sportach. Z powodzeniem można trenować z nim:

  • agility;
  • frisbee;
  • flyball;
  • obedience (posłuszeństwo sportowe) ;
  • taniec z psem;
  • obronę sportową.

Appenzeller – relacje

Tak jak reszta szwajcarskich psów pasterskich, z charakteru appenzeller jest rodzinny. Silnie przywiązuje się do swojego opiekuna. Nie nadaje się do kojca, bo lubi przebywać blisko ludzi. Nie jest jednak namolny ani natarczywy. Zazwyczaj wybiera sobie jedną osobę, która będzie jego przewodnikiem na dobre i na złe. Jest jednak przywiązany do wszystkich domowników, także tych zwierzęcych. 

Appenzeller – zdrowie

Appenzeller to niezwykle odporny pies, który słynie raczej z dobrego zdrowia. Średnia długość życia przedstawicieli tej rasy wynosi około 12-13 lat. Wiele osobników w dobrym zdrowiu dożywa jednak dużo bardziej zaawansowanego wieku. 

Appenzeller – pielęgnacja

Appenzeller nie wymaga szczególnej pielęgnacji. Pies linieje dwa razy w roku – na wiosnę i jesienią. W tym czasie wymaga intensywnego, nawet codziennego szczotkowania. W normalnych okolicznościach można wyczesywać go z powodzeniem tylko raz na dwa tygodnie. 

Appenzeller – hodowla

Appenzellery to mało popularna rasa. W liniach można zauważyć bardzo duży stopień inbredu. Wszystkie psy zarejestrowane w hodowlach FCI pochodzą z bardzo wąskiej bazy hodowlanej, są więc ze sobą blisko spokrewnione. 

Szwajcarscy hodowcy wykonali jednak doskonałą pracę, selekcjonując rasę pod kątem zdrowia. Pomimo bliskiego pokrewieństwa appenzellery są zdrowe i nie cierpią na żadne choroby genetyczne. Bardzo ważne jest jednak to, aby wybierać hodowle zarejestrowane w ZKwP. Rodowód FCI gwarantuje zgodność ze wzorcem i dobrą kondycję psa

Zobacz też:
Biały owczarek szwajcarski – śnieżnobiały kuzyn owczarka niemieckiego

Appenzeller – cena

Cena za szczenię appenzellera wynosi obecnie około 3,5 tysiąca złotych. Stawka zawsze ustalana jest przez hodowcę indywidualnie i może znacznie odbiegać od średniej. 

Appenzeller – historia rasy

Tak jak wszystkie pasterskie psy szwajcarskie, appenzeller pochodzi najpewniej od psów w typie molosa. Towarzyszyły one legionom rzymskim w ich przeprawie przez tereny dzisiejszej Szwajcarii. Z czasem w tamtejszych dolinach zaczęły krzyżować się z miejscowymi psami. Dało to początek wszystkim rasom szwajcarskich psów pasterskich, które w gruncie rzeczy zbytnio się od siebie nie różnią. Różnicujemy je głównie poprzez rozmiar oraz rodzaj sierści.

Appenzeller – początki

Po raz pierwszy pies tej rasy został opisany w książce „Życie zwierząt w Alpach”, która ujrzała światło dzienne w 1853 roku. Pod koniec XIX wieku rozpoczęto pracę nad popularyzacją rasy. W 1899 roku po raz pierwszy zaprezentowano ją na wystawie kynologicznej, a pierwszy wzorzec powstał dopiero w 1914 roku. 

Appenzeller współcześnie

Do Polski przedstawiciele rasy appenzeller trafili stosunkowo późno, bo dopiero w 1999 roku. Obecnie działa w naszym kraju kilka hodowli, a populację psów tej rasy szacuje się na około stu osobników. 

W Szwajcarii hodowcami appenzellerów są przede wszystkim rolnicy. Psy te cały czas pełnią więc funkcje użytkowe i robią to, do czego zostały stworzone. Poza swoją ojczyzną przedstawiciele rasy cieszą się bardzo dużą popularnością w Niemczech i Niderlandach. Cenione są także w Stanach Zjednoczonych, Belgii, Danii, Austrii oraz niektórych krajach Ameryki Południowej.

Appenzeller – dla kogo?

Appenzeller to wyjątkowo wszechstronny pies, który doskonale odnajdzie się w aktywnej rodzinie. Lubi pracować i ma mnóstwo energii, nie jest jednak nadaktywny. Szybko się uczy i bardzo chętnie bierze udział w różnego rodzaju sportach i pracach. Dobrze dogaduje się z dziećmi, a mniejsze zwierzęta bierze pod swoje skrzydła i traktuje jak część własnego stada.

Zobacz też:
Shikoku, czyli skarb narodowy Japonii. Co sprawia, że ten pies jest tak wyjątkowy?

Appenzeller nie jest trudnym psem, jednak nie oznacza to, że nie potrzebuje szkolenia. Powinien opanować podstawowe posłuszeństwo i przywołanie. Warto także rozwijać go i uczyć nowych sztuczek, ponieważ wówczas czworonóg rozwija się i dobrze gospodaruje swoją energią.

Ze względu na dużą potrzebę aktywności appenzeller raczej nie sprawdzi się w roli towarzysza osoby starszej. Jeżeli będzie regularnie trenował i brał udział w długich spacerach, może mieszkać w mieście. Appenzeller zdecydowanie najlepiej czuje się jednak na wsi. 

Appenzeller – ciekawostki 

Pierwszy polski miot appenzellerów przyszedł na świat 2002 roku. Pieski otrzymały przydomek hodowlany „z Wojtanówki” Appenzeller jako jedyny ze szwajcarskich psów pasterskich ma zakręcony, noszony na biodrze ogon. Jest on typowy dla szpiców.
W przypadku rasy appenzeller opinie właścicieli są bardzo podobne – to doskonały i wszechstronny pies rodzinny, który świetnie radzi sobie w różnych sytuacjach. Dobrze odnajdzie się w domu aktywnej rodziny, szczególnie takiej, która mieszka na wsi lub przedmieściach. Appenzeller wciąż jest w naszym kraju rasą dosyć rzadko spotykaną.