Akita inu zwraca uwagę swoim piaskowym kolorem, zakręconym ogonem oraz bujną kryzą wokół pyska. To zwierzęta zaliczane do szpiców i psów w typie pierwotnym. Nie możesz więc oczekiwać, że będą nadmiernie wylewne w stosunku do obcych. Przeciwnie! To naprawdę niezależna rasa, która głębokie przywiązanie będzie okazywać tylko swojemu właścicielowi. Względem obcych zwierzęta te mogą być dość nieufne. Jakimi cechami powinien charakteryzować się ich przewodnik oraz na co należy szczególnie zwracać uwagę, wybierając swoje szczenię?

Bilety do atrakcji turystycznych

Jak wygląda dorosły akita inu?

Przede wszystkim akita inu powinien sprawiać wrażenie psa mocnego i masywnego. Nie brakuje mu przy tym harmonii i dostojeństwa. Zarówno samiec, jak i samica posiadają wyraźnie zaznaczone cechy płciowe, co wiąże się ze zwiększoną masą w przypadku psów oraz z delikatniejszymi rysami, jeśli chodzi o suki. Stosunek wysokości tułowia do długości tych psów powinien wynosić 10:11. Ich głowy są proporcjonalne w stosunku do reszty ciała, ale posiadają dość szerokie czoło. Czarny i duży nos nie powinien posiadać żadnych znaczeń. Jedynym wyjątkiem są sytuacje, w których pies ma białe umaszczenie.

Wielkość i umaszczenie – jaki jest akita inu?

Idealny wzrost samca to 67 cm w kłębie, a suki 61 cm. Wzorzec rasy pozwala jednak na różnicę wynoszącą do 3 cm. Są to psy stosunkowo masywne. Samiec będzie ważył ok. 45–60 kg, zaś samica 32–45 kg. Ich włos okrywowy powinien być dość szorstki, przylegający do ciała oraz sztywny. Kłąb i zad, a także ogon powinny mieć jednak nieco dłuższą sierść. Dzięki temu akita inu jest dobrze chroniony przed zimnem, ale nie wymaga przy tym nadmiernej ilości zabiegów pielęgnacyjnych. Dopuszczalne są trzy umaszczenia tych psów:

  • rudo płowa;
  •  sezamowa;
  • biała.
Zobacz też:
Kaszel kenelowy – pozornie niegroźna choroba, której nie należy lekceważyć

Akita inu – charakterne psy

Akita inu to psi indywidualista. Choć jest inteligentny, musi mieć dobrą motywację, aby wykonać daną czynność. To sprawia, że jest stosunkowo trudnym zwierzęciem do ułożenia i wymaga nieco bardziej doświadczonego oraz stanowczego przewodnika. Jednak jeśli będzie odpowiednio prowadzony, może okazać się wspaniałym kompanem. Miłośnicy rasy cenią sobie szczególnie ich wierność w stosunku do opiekuna. Wybierając takie zwierzę, należy jednak wziąć pod uwagę jego silny instynkt myśliwski, który może spowodować problemy podczas spacerów. Jego charakter jest dość typowy dla psów w typie pierwotnym. Należy wziąć pod uwagę, że te zwierzęta są zwykle dość inteligentne, ale uczą się wolniej niż rasy tworzone do aktywnej pracy z człowiekiem.

Czy akita inu jest zdrowym psem?

Wiele ras psów o długiej historii charakteryzuje się dobrym zdrowiem i podobnie jest w tym przypadku. Akita inu był psem hodowanym specjalnie  z myślą o jego wytrzymałości oraz zdrowiu. Z jego powodu choroby genetyczne występujące w tej rasie były od samego początku eliminowane przez hodowców oraz naukowców, pracujących nad przywróceniem dawnych japońskich psów. To jednak nie oznacza, że akita inu nie jest narażony na żadne choroby. Niektóre osobniki cierpią na problemy związane ze skórą i sierścią. Czasem pojawia się także epilepsja czy zanik siatkówki. Ta ostatnia choroba jest jednak przenoszona w sposób jednogenowy, dlatego można ją w pełni wykluczyć, badając rodziców psa. Podawane przez hodowców dane należy odczytywać następująco:

●    jeśli obydwoje rodzice są wolni od wadliwego genu, 100% miotu także nie będzie go mieć;

●    jeśli jeden z rodziców jest nosicielem, a drugi nie ma genu, 50% szczeniąt będzie nosicielami, ale nie zachoruje na zanik siatkówki;

●    jeśli obydwoje rodzice są nosicielami, 50% szczeniąt także będzie mieć wadliwy gen, 25% będzie chorować, zaś 25% będzie wolne od schorzenia;

Zobacz też:
Nagi pies peruwiański – bardzo stara rasa o niecodziennym wyglądzie

●    jeśli jeden rodzic jest chory na zanik siatkówki, a drugi nie jest nosicielem genu, 100% szczeniąt będzie jego nosicielem, ale nie zachoruje;

●    połączenie dwóch chorych psów będzie oznaczało, że 100% szczeniąt także w przyszłości zachoruje.

Prawidłowa pielęgnacja akity inu

Akita inu nie jest psem o szczególnych wymogach, jeśli chodzi o zachowanie higieny. Nie potrzebują regularnych kąpieli czy strzyżenia. Ich sierść jest dość sztywna, dlatego rzadko się plącze. Psy te będą więc potrzebowały przede wszystkim regularnego czesania w czasie zmiany okrywy włosowej (wiosną oraz jesienią). Należy je kąpać tylko wtedy, gdy zachodzi absolutna potrzeba, czyli np. gdy źle pachną lub gdy z powodu problemów skórnych wymagają specjalistycznej pielęgnacji. Ponadto warto regularnie sprawdzać ich uszy, a także przycinać zbyt długie pazury. Tymi zabiegami jednak bez problemu może zająć się lekarz weterynarii.

Dieta akity inu – jak powinna wyglądać?

Choć są to dość wytrzymałe psy, zdrowa i zbilansowana dieta na pewno sprawi, że twój pupil będzie żył dłużej. Możesz więc postawić na suchą karmę z dużą ilością mięsa bądź wysokiej jakości puszki. Im mniej będą zawierały zbóż, tym lepiej dla psiego żołądka. Możesz również zdecydować się na BARF, czyli karmienie zwierzęcia za pomocą naturalnych produktów. Wcześniej jednak skontaktuj się ze specjalistą od psiego żywienia. Pamiętaj, że w przypadku psów dieta wegetariańska w większości przypadków nie będzie wystarczająca. Ułożenie jej w zbilansowany sposób jest niezwykle trudne i wymaga specjalistycznej wiedzy.

Jak wygląda hodowla psów tej rasy?

Jeśli chcesz zająć się hodowlą rasowej akity inu skontaktuj się ze swoim oddziałem Związku Kynologicznego w Polsce, a jeśli mieszkasz za granicą, z organizacją podlegającą pod Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) bądź też z nią zaprzyjaźnioną (np. brytyjski Kennel Club). To tam zostaniesz poinstruowany, z jakiej hodowli możesz wziąć szczenię i w jaki sposób sprawić, by w przyszłości mogło być rozmnażane. Tak jak każda inna, rasa akita inu rodzi szczenięta po ok. 2 miesiącach od rozpoczęcia ciąży. W miocie może być nawet 10 szczeniąt, choć częściej ta liczba oscyluje pomiędzy 5 a 9. Wiele jednak zależy od konkretnej suki czy momentu, w którym została zapłodniona.

Zobacz też:
Kuweta dla psa – przeczytaj, zanim ją kupisz!

Cena nie powinna być najważniejsza!

Rasowa akita inu, posiadająca metrykę ZKwP, będzie kosztowała pomiędzy 4000 a 8000 zł. Należy jednak wziąć pod uwagę, że koszty te mogą się zmieniać, zależnie od budowy szczenięcia, jego płci czy wyglądu rodziców albo prestiżu hodowcy. Inne organizacje oferują często nieco tańsze szczenięta, jednak zwykle ich rodowody nie są odpowiednio udokumentowane. Z czym to się wiąże? Między innymi z niemożnością sprawdzenia badań genetycznych przodków psa czy z chowem wsobnym. W każdym z tych przypadków może się więc okazać, że twój podopieczny szybko zachoruje.

Akita inu – historia rasy prosto z Japonii

Pozostałości na dziełach sztuki sugerują, że ta rasa była znana w Japonii już setki lat temu. Imigracja tych zwierząt na wyspy rozpoczęła się prawdopodobnie ok. 15 000 roku p.n.e., a zakończyła 300 lat p.n.e., wraz z pierwszymi osadnikami nazywanymi Aine. Mieszkańcy wysp wykorzystywali akita inu do polowań na dużą zwierzynę, np. niedźwiedzie czy jelenie. Pełniły także rolę zwierząt pociągowych oraz towarzyszyły samurajom. Na skutek wojen światowych rasa niemal wyginęła. Już w 1931 roku została uznana za dziedzictwo kulturowe Japonii, a co za tym idzie – została otoczona specjalną opieką. Współcześnie akity mają się raczej dobrze i są popularne nie tylko wśród mieszkańców kraju kwitnącej wiśni.

Dla kogo akita inu będzie dobrym towarzyszem?

Ze względu na swój indywidualny charakter, akita inu wymaga doświadczonego, stonowanego przewodnika, który dobrze panuje nad swoim poziomem energii. Powinna być więc to osoba pewna siebie, która zaakceptuje stateczność i opanowany charakter tych psów. Może sprawdzić się w domu z dziećmi, jednak tylko pod warunkiem, że ich opiekunowie będą odpowiednio dbali o komfort psa. Będzie to świetny podopieczny dla osób, które lubią piesze wędrówki, ale mają przy tym czas, aby odpowiednio ułożyć akitę z silnym instynktem myśliwskim. Należy też wziąć pod uwagę fakt, że choć te psy nie są agresywne względem człowieka, źle prowadzone mogą przejawiać dominacyjne zachowania.

Zobacz też:
Tasiemiec u psa – czy jest groźny? Sprawdź objawy, diagnostykę i leczenie tasiemca u psa

Akita inu to wierny pies – historia Hachikō

Akita inu zdobyły popularność poza Japonią między innymi dzięki historii psa Hachikō. Ten urodzony w 1923 roku zwierzak po śmierci swojego opiekuna leżał na jego grobie. Powstała na jego temat powieść, która doczekała się wielu ekranizacji. To stąd bierze się przekonanie (zresztą słuszne!) co do wierności tych psów. Mieszkańcy Tokio byli tak zauroczeni opowieścią, że obok dworca został wybudowany pomnik tego zwierzęcia. Najnowszy film na jego temat w reżyserii Lasse Hallströma pochodzi z 2009 roku i nosi tytuł Mój przyjaciel Hachiko.